Μαγεία και τεχνολογία

Η συζήτηση περί τεχνολογίας διεξάγεται στον τόπο μας ευκαιριακά, κυρίως μέσω περιοδικών κι ενθέτων εφημερίδων που παρουσιάζουν διάφορες ηλεκτρονικές συσκευές (κινητά τηλέφωνα, i-pods, συσκευές gps, περιφερειακά υπολογιστών κλπ). Οταν, μάλιστα, η συζήτηση αυτή επιχειρηθεί να γίνει πιό διεξοδική, συχνά καταλήγει σε καταγγελίες.

Στο Βήμα της Κυριακής φιλοξενήθηκε άρθρο του Θ. Λουκάκη, που για να δείξει την ελλειπή εφαρμογή της τεχνολογίας αναφέρει: "... Οικονομική όμως ζημιά προκύπτει και όταν ο κρατικός τομέας δεν χρησιμοποιεί σύγχρονη τεχνολογία σε σημαντικά προβλήματα της χώρας, αλλά επιμένει να μένει στο παρελθόν, όπως π.χ. κάνει το ΥΕΝ αναφορικά με την απαγόρευση απόπλου επιβατηγών πλοίων. Το μέτρο αυτό αποτελεί ελληνική πατέντα, την οποία όμως ουδεμία άλλη χώρα έχει υιοθετήσει. Εμφανίστηκε στη χώρα το 1975 (ως συνέπεια του ναυαγίου του Ε/Γ - Ο/Γ «Ηράκλειο» το 1967) και ήταν προϊόν της ακόλουθης επιστημονικής μεθόδευσης: Εμπειρα στελέχη του ΥΕΝ συνεδρίασαν και άνευ ουδεμίας επιστημονικής εισήγησης και προεργασίας πρότειναν το μέτρο που έγινε ΠΔ το 1976. Τα ποσοτικά μεγέθη του σχετικού Εγχειριδίου Ασφαλείας Ναυσιπλοΐας είχαν φυσικά σχέση με τα τότε δεδομένα. Ουδεμία όμως σχέση έχουν με τα σημερινά δεδομένα, ούτε σχετικά με το μέγεθος επιβατηγών πλοίων, ούτε σχετικά με τις δυνατότητες της επιστήμης να προλέγει τις καταστάσεις θάλασσας. Ετσι έχουμε μείνει το 2007 με κρατική πρακτική που απαγορεύει τον απόπλου σε πλοία με μήκος πάνω από 75 μ. όταν (η ΕΜΥ λέει ότι) ο άνεμος έχει ισχύ 9 BF (μποφόρ) και άνω. Για το ύψος των κυμάτων, κουβέντα δεν γίνεται!..."

Ομως φαίνεται, πως η στάση αυτή απέναντι στην τεχνολογία δεν είναι ελληνικό προνόμιο. Ανάλογος προβληματισμός έχει διατυπωθεί κι αλλού, όπως στη γείτονα Ιταλία. Ο Εκο (στο βιβλίο του "Με το βήμα του κάβουρα" -Ελληνικά Γράμματα 2006), μάλιστα, προχωρεί ακόμη περισσότερο, περιγράφοντας μια κατάσταση μεγάλης σύγχυσης:

"... Τα ΜΜΕ συγχέουν την εικόνα της επιστήμης με την εικόνα της τεχνολογίας και μεταδίδουν αυτή τη σύγχυση και στους χρήστες τους, οι οποίοι θεωρούν επιστημονικό ο,τιδήποτε το τεχνολογικό, αγνοώντας στην πραγματικότητα ποιά είναι η αληθινή διάσταση της επιστήμης, της οποίας -λέω- η τεχνολογία είναι ασφαλώς εφαρμογή και συνέπεια, αλλά δεν είναι η ουσία... Ωστόσο αυτός ο εθισμός στην τεχνολογία δεν έχει καμία σχέση με την εξοικείωση με την επιστήμη. Εχει περισσότερη σχέση με την προαιώνια προσφυγή στη μαγεία... Κι όμως, αν πρέπει να επιβάλουμε μια μη μαγική εικόνα της επιστήμης, δεν πρέπει να την περιμένουμε από τα ΜΜΕ, αλλά θα πρέπει οι ίδιοι οι άνθρωποι της επιστήμης να τη χτίσουν σιγά σιγά ... Εν πάση περιπτώσει, θα ήταν καλό οι επιστήμονες να δυσπιστούν απέναντι σε αυτούς που τους τιμούν λες και είναι η πηγή της αλήθειας. Στην πραγματικότητα τους θεωρούν μάγους, που, ωστόσο, αν δεν δώσουν αμέσως επαληθεύσιμα αποτελέσματα θα θεωρηθούν αγύρτες, ενώ οι μάγισσες που δίνουν μη επαληθεύσιμα, αλλά αποτελεσματικά αποτελέσματα, θα δρέπουν όλες τις τιμές στα τοκ σόου. Κι έτσι οι επιστήμονες δεν θα πηγαίνουν σε τέτοια σόου, γιατί θα ταυτίζονται με μάγισσες..."

Για την αντιγραφή
Μονά - Ζυγά

(Η εικόνα έχει ληφθεί από εδώ).

Tom Traubert's Blues

Λένε, πως ο Tom Waits κουράζει πολλούς, αρέσει σε λίγους, είναι σνομπ κι άλλα τινά. Μήπως είναι ο μόνος;

Wasted and wounded, it ain't what the moon did
I've got what I paid for now
see ya tomorrow, hey Frank, can I borrow
a couple of bucks from you, to go
Waltzing Matilda, waltzing Matilda, you'll go waltzing
Matilda with me

I'm an innocent victim of a blinded alley
and I'm tired of all these soldiers here
no one speaks English, and everything's broken
and my Stacys are soaking wet
to go waltzing Matilda, waltzing Matilda, you'll go waltzing Matilda with me

now the dogs are barking
and the taxi cab's parking
a lot they can do for me
I begged you to stab me
you tore my shirt open
and I'm down on my knees tonight
Old Bushmill's I staggered, you buried the dagger in
your silhouette window light to go
waltzing Matilda, waltzing Matilda, you'll go waltzing
Matilda with me

now I lost my Saint Christopher now that I've kissed her and the one-armed bandit knows, and the maverick Chinamen, and the cold-blooded signs
and the girls down by the strip-tease shows go
waltzing Matilda, waltzing Matilda, you'll go waltzing Matilda with me

no, I don't want your sympathy, the fugitives say that the streets aren't for dreaming now
manslaughter dragnets and the ghosts that sell memories
they want a piece of the action anyhow go
waltzing Matilda, waltzing Matilda, you'll go waltzing Matilda with me

and you can ask any sailor, and the keys from the jailor
and the old men in wheelchairs know
that Mathilda's the defendant, she killed about a hundred
and she follows wherever you may go
waltzing Matilda, waltzing Matilda, you'll go waltzing
Matilda with me

and it's a battered old suitcase to a hotel someplace
and a wound that will never heal
no prima donna, the perfume is on
an old shirt that is stained with blood and whiskey
and goodnight to the street sweepers
the night watchman flame keepers
and goodnight to Matilda too.

Οι βλαβερές συνέπειες της λογικής

Ανέκαθεν το καλοκαίρι για πολύ κόσμο ήταν από τις πιό πρόσφορες γιά νέες (ερωτικές) κατακτήσεις εποχές. Οι διακοπές έχουν εξ ορισμού αρκετά στοιχεία, που εξάπτουν διάθεση και φαντασία και δημιουργούν συνθήκες για γλέντι, καινούργιες γνωριμίες και φλερτ. Η επιστροφή συνήθως περιλαμβάνει λεπτομερή εξιστόρηση των "επιτυχιών", που ανάλογα με τα γονίδια "Μυγχάουζεν" του καθενός ανταποκρίνεται κατά κάποιο ποσοστό στην αλήθεια.

Οι έρευνες ήθελαν τους άνδρες με πολύ περισσότερες ερωτικές συντρόφους στη ζωή τους από ό,τι τις γυναίκες. Χαρακτηριστικά έρευνα στις ΗΠΑ έδινε αναλογία 7 προς 4, ενώ στην Βρετανία 12,7 προς 6,5. Τα στοιχεία αυτά και η (συχνά αγοραία) ανάλυσή τους, φαντάζομαι από άρρενες κυρίως επιστήμονες, συνέτειναν στη δημιουργία κι εμπέδωση της άποψης, ότι οι άνδρες είναι από τη "φύση" τους σεξουαλικά πιό δραστήριοι από τις γυναίκες. Κι ενώ με τα δεδομένα αυτά πορευόταν ως σήμερα η ανθρωπότητα, ξάφνου όλα δείχνουν να ανατρέπονται.

Αιτία της ανατροπής αυτά τα "αναθεματισμένα" τα μαθηματικά: επιστήμονες σημειώνουν, πως είναι λογικά αδύνατο οι ετεροφυλόφιλοι άνδρες να έχουν περισσότερες συντρόφους κατά μέσο όρο από όσους έχουν οι ετεροφυλόφιλες γυναίκες. Οπως είναι προφανές, η "αιρετική" αυτή άποψη υπονομεύει τα θεμέλια του μέχρι σήμερα οικοδομήματος, περί ανδρικής ανωτερότητας στο συγκεκριμένο θέμα.

Είναι, όμως, έτσι τα πράγματα; Ετσι ακριβώς, απαντά ο Ντέϊβιντ Γκέϊλ, καθηγητής στο Μπέρκλεϋ και δίνει ένα παράδειγμα για να πείσει: Σ' ένα πάρτι αποφοίτησης βρίσκονται αγόρια και κορίτσια και διασκεδάζουν, πίνουν και χορεύουν. Την επόμενη ημέρα κάθε κορίτσι ερωτάται, με πόσα αγόρια χόρεψε. Το άθροισμα των αριθμών (των απαντήσεων) έστω πως είναι χ. Τα αγόρια στη συνέχεια ερωτώνται για το ίδιο πράγμα κι εδώ προκύπτει το άθροισμα ψ. Κατά τον καθηγητή δεν μπορεί παρά οι χ και ψ να είναι μεταξύ τους ίσοι και, μάλιστα, να ισούνται με τον αριθμό ω, που αντιστοιχεί προς τα ζευγάρια που χόρεψαν στο πάρτι. Οι ειδικοί των ερευνών παραδέχονται πως (δεν μπορεί παρά) έτσι (να) έχουν τα πράγματα, ωστόσο ως τελευταίο "χαρτί" αναφέρουν τις πόρνες, τις οποίες οι άνδρες προφανώς συγκαταλέγουν στις ερωτικές συντρόφους τους.

Αμετακίνητος ο καθηγητής, αποκρούει την απάντηση λέγοντας, ότι κι έτσι νάναι δεν μπορούν να εξηγηθούν οι μεγάλες αποκλίσεις 75% και 100% μεταξύ ανδρών και γυναικών. Αρα, είτε οι άνδρες ή οι γυναίκες λένε ψέμματα, είτε και οι δύο.

Συμπέρασμα; Η απλή λογική (και τα μαθηματικά) βλάπτουν σοβαρά τα στερεότυπα.

(Η εικόνα έχει ληφθεί από εδώ).

Ειδήσεις του Αυγούστου 2007

Δεν είναι λίγοι όσοι αγνοούν, ποίου ακριβώς είναι "κατόρθωμα" (της αντιπολίτευσης, της κυβέρνησης ή άλλου) πως όλοι μιλούν καθημερινά -εδώ και πολλούς μήνες- για εκλογές, σαν να πρόκειται να γίνουν την ερχόμενη εβδομάδα. Ερωτήματα πλανώνται, για το αν μπορεί να θεωρηθεί κάτι τέτοιο ως κατόρθωμα, πολύ δε περισσότερο αν τελικά αυτή η μακρόσυρτη προεκλογική περίοδος παίξει κάποιο ρόλο στο τελικό αποτέλεσμα.

Ανατρέχοντας στο χρόνο τέλεσης των 20 τελευταίων εκλογών η Κάτια Μακρή σημειώνει στην εφημερίδα της, πως συχνότερος εκλογικός μήνας είναι ο Νοέμβριος (5 αναμετρήσεις) και αμέσως μετά ο Μάρτιος κι ο Οκτώβριος (από 3). Τελευταίος ο Μάϊος (1). Δεν έχουν διεξαχθεί εκλογές τον 1ο, 7ο, 8ο και 12ο μήνα του χρόνου. Κι αν στο παρελθόν υπήρχαν κάποιοι λόγοι για αυτό, σήμερα τα πράγματα είναι διαφορετικά. Ετσι κερδίζει συνεχώς έδαφος η άποψη, πως το κατακαλόκαιρο προσφέρεται ιδιαίτερα για εκλογές καθόσον το μεγαλύτερο μέρος των εκλογέων είναι "μαντρωμένο" στις παραλίες και άρα εύκολο στην πρόσβαση -από ξηράς και θαλάσσης- για τους πολιτικούς. Το ίδιο ισχύει και για το τέλος και την αρχή του έτους: η μακρά εορταστική περίοδος αποτελεί από μόνη της σοβαρό λόγο για να γίνονται τότε εκλογές, ώστε να ευχαριστιούνται τα παιδιά με τόσους αγιοβασίληδες (υποψήφιους βουλευτές) που θα κυκλοφορούν στους δρόμους. Αν μη τι άλλο, θάναι πιο επίκαιρες κι εναρμονισμένες με το χειμωνιάτικο (για όσο ακόμη θα υπάρχει χειμώνας, όπως τον ξέρουμε ως τώρα) κι εορταστικό Zeitgeist.

Ο χρόνος των εκλογών έχει να κάνει, λένε οι εφημερίδες, και με το πόρισμα Ζορμπά για το κρυφό ομόλογο. Ο χρόνος παράδοσής του αποτελεί την πιό αποστομωτική, ίσως, απάντηση σε όσους υποψιάζονταν πως ο πρώην εισαγγελέας δεχόταν κυβερνητικές πιέσεις για να συγκαλύψει ευθύνες. Αυτοί οι τελευταίοι θα υποστούν, μάλιστα, συντριβή εάν η κυβέρνηση δώσει το πόρισμα στη δημοσιότητα και τη Βουλή, ξεπερνώντας τους όποιους δισταγμούς και φόβους(;) της.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να δει κανείς μια εκλογική αναμέτρηση. Ενας από αυτούς είναι από πλευράς διαφημιστικής εκστρατείας των συμμετεχόντων και των εμπνευστών της. Ετσι διαρρέει, ότι η ΝΔ θα στηριχθεί στο ντουέτο Spot Thomson - Civitas, το ΠΑΣΟΚ στις Bold και GO Young, ενώ ο ΣΥΝ στην UP SET. Η προσφυγή σε επαγγελματίες σπανίως έβλαψε και η διεθνής πρακτική γενικώς το αποδεικνύει. Αρκεί να μην επαναληφθούν, όσα "κυκλοφόρησαν" για προηγούμενες αναμετρήσεις: ότι δηλαδή στελέχη κομμάτων και συνδυασμών ήταν αυτά, που τελικά "έκοβαν" φορτισμένες επιλογές και προτάσεις των τεχνοκρατών, διατηρώντας ήπιο το κλίμα.

Και κάτι δροσερό: Αν δεν με γέλασαν τα αυτιά μου, είπαν στις ειδήσεις πως το υπουργικό συμβούλιο θα συνεδριάσει, υπό τον πρωθυπουργό, την Παρασκευή 17η Αυγούστου 2007.

(Η εικόνα έχει ληφθεί από εδώ).

Θρησκεία και υγεία

Στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία της 5.8.2007 (στο ένθετο "& 7") δημοσιεύθηκε απόσπασμα παρέμβασης, που ο Ρεζίς Ντεμπρέ έκανε σε συνάντηση -που διοργάνωσε τον Ιανουάριο 2007 στο Μιλάνο το Πανεπιστήμιο Σαν Ραφαέλε- με θέμα τη θρησκεία. Το απόσπασμα ξεκινάει ως εξής: "Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι η μοναδική χώρα στον κόσμο, όπου ο φονταμενταλισμός είχε επιτυχία...". Από τη συνέχεια συνάγεται, ότι ο γάλλος φιλόσοφος εννοεί, μάλλον, το δυτικό κόσμο.

Συναφές είναι ένα παράδειγμα, που παραθέτει ο Ρίτσαρντ Ντόκινς στο τελευταίο βιβλίο του "Η περί θεού αυταπάτη" επιχειρώντας να δείξει την προνομιακή μεταχείριση που επιφυλάσσουν οι ΗΠΑ στη θρησκεία:

"... Στις 21 Φεβρουαρίου του 2006, το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ αποφάσισε, σε συμφωνία με το Σύνταγμα των ΗΠΑ, ότι μια εκκλησία στο Νιού Μέξικο πρέπει να εξαιρεθεί από το νόμο κατά της χρήσης παραισθησιογόνων ουσιών -νόμο στον οποίο όλοι οι υπόλοιποι οφείλουν υπακοή. Οι πιστοί και μέλη του Centro Espirita Beneficiente Uniao do Vegetal πιστεύουν ότι μπορούν να κατανοήσουν το Θεό μόνο αν πιούν το αφέψημα hoasca, το οποίο περιέχει την παράνομη παραισθησιογόνο ουσία διμεθυλτριπταμίνη. Δώστε προσοχή στο γεγονός ότι αρκεί που π ι σ τ ε ύ ο υ ν πως η εν λόγω ουσία ενισχύει την κατανόησή τους, δεν χρειάζεται να προσκομίσουν αποδείξεις.

Από την άλλη, υπάρχουν άφθονες ενδείξεις ότι η κάνναβη ανακουφίζει από τα συμπτώματα της ναυτίας και δυσφορίας τους υποβαλλόμενους σε χημειοθεραπεία καρκινοπαθείς. Εντούτοις, το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε, το 2005, και πάλι σε συμφωνία με το Σύνταγμα, ότι όσοι ασθενείς χρησιμοποιούν κάνναβη για ιατρικούς λόγους είναι δυνατόν να διωχθούν σύμφωνα με την ομοσπονδιακή νομοθεσία (ακόμη και στις λίγες πολιτείες που επιτρέπεται τέτοια ειδική χρήση)...".

Για την αντιγραφή
Μονά - Ζυγά

(H εικόνα έχει ληφθεί από εδώ).

Ελληνικές ταινίες (3)

Η τελευταία 15ετία θυμίζει σε πολλούς την καλή εποχή, από πλευράς εισιτηρίων, του ελληνικού κινηματογράφου. Δεν έχω δει τα στοιχεία, αλλά δεν θα ξαφνιαζόμουν αν 2 μόνο από αυτές (Safe Sex και Πολίτικη Κουζίνα) έκαναν παραπλήσιες ή και μεγαλύτερες εισπράξεις από όσο έκαναν συνολικά πολλές από τις ταινίες της περιόδου1970-1990. Με την αμέριστη -μερικές φορές- βοήθεια της τηλεόρασης δημιουργοί και ηθοποιοί πέτυχαν το ακατόρθωτο: να βγάλουν από το σαλόνι τους (όπου συνήθως κι η τηλεόραση) εκατοντάδες χιλιάδες θεατών και να τους φέρουν στις κινηματογραφικές αίθουσες για να παρακολουθήσουν ό,τι θάβλεπαν και στη μικρή οθόνη τους. Στις ταινίες αυτής της "φουρνιάς":

κυριαρχούν, αναπόφευκτα, οι άνθρωποι της τηλεόρασης

1 στους 4 αρσενικούς είναι γκέϊ

αναπολούνται, με νοσταλγία κάποτε, τα χρόνια της εφηβείας

έχει βελτιωθεί αισθητά η ηχοληψία κι έτσι μπορείς να ακούς τους διαλόγους, που είναι πυκνοί κι αθυρόστομοι

ουδείς κλειδώνει το αυτοκίνητό του, όταν φθάνει στον προορισμό του (από τις απαράβατες αρχές του παγκόσμιου κινηματογράφου)

κυριαρχούν τα SUV και τα cabrio, οι μεζονέτες κι οι βίλες με πισίνα (τουλάχιστον) ολυμπιακών διαστάσεων

παρατηρώντας τη χρήση του email άνετα συμπεραίνεις πως είναι για να φλερτάρεις

οι χωρισμοί και τα διαζύγια είναι στην ημερήσια διάταξη

2 στις 3 ερωτικές σχέσεις γίνονται στο Γραφείο

δεν λείπει (αν δεν καλλιεργείται) το μελό

είναι σχεδόν αδύνατο (αν όχι και ύποπτο), να περνάει καλά ένα παντρεμένο ζευγάρι

είναι έντονα τα σημάδια της διαμάχης ανδρικής και γυναικείας / γυναικείας και ανδρικής "κοσμοθεωρίας"

η πλύση εγκεφάλου για το δημογραφικό ζήτημα φαίνεται να πιάνει τόπο: κάποιος γυναικείος ρόλος (συνήθως single) μεγαλώνει παιδί

οι μισοί άνδρες δουλεύουν κι οι άλλοι μισοί κάάάθονται 16 ώρες το 24ωρο

η κωμωδία, μετά από πολύ καιρό, επανακάμπτει

μεγάλο μέρος των πρωταγωνιστριών δεν είναι ηθοποιοί, αλλά μοντέλα

μερικά soundtrack έχουν ενδιαφέρον

σπάνια κάνουν την εμφάνισή τους μεγάλοι ηθοποιοί προηγούμενων γενιών. Σαν να μην υπηρξαν

Κλείνοντας τη σύντομη, εν πολλοίς αυθαίρετη κι εντελώς προσωπική αυτή αναδρομή είναι προφανές, ότι -είτε το θέλουμε, είτε όχι- ο ελληνικός κινηματογράφος ανέκαθεν είχε τη θέση του στην καθημερινότητά μας. Κι αν κρίνει κανείς από την επιτυχία που είχε πρόσφατα η προσφορά από τηλεοπτικά περιοδικά dvd με ελληνικές (χιλιοπαιγμένες από τα κανάλια) ταινίες, είναι σχεδόν βέβαιο πως θα συνεχίσει για πολύ ακόμη. Απλώς συνηθίζουμε, να δίνουμε μεγαλύτερη αξία στα περασμένα απ' ό,τι στα σημερινά. Αυτό, όμως, είναι μια άλλη ιστορία.

(Η εικόνα έχει ληφθεί από εδώ).

Ελληνικές ταινίες (2)

Ο νέος ελληνικός κινηματογράφος (1970 ~1990), μολονότι δεν γνώρισε -με εξαίρεση ίσως κάποιες ταινίες των Αγγελόπουλου και Βούλγαρη- μεγάλες από πλευράς εισιτηρίων επιτυχίες, μάζεψε σε δύσκολους καιρούς κόσμο στις αίθουσες (Στούντιο, Αλκυονίδα στην Αθήνα, Αιας στη Θεσσαλονίκη) και πρόσφερε στους φίλους του συγκινήσεις. Αναπόφευκτα κυριάρχησαν και σ' αυτόν στερεότυπα, που λίγο πολύ τον χαρακτηρίζουν. Ετσι:

οι μεγάλες παύσεις και οι "αραιοί" διάλογοι σε κάνουν συχνά να αναρωτιέσαι, αν πρόκειται για βουβό κινηματογράφο

στα 9 από τα 10 λεωφορεία των ΚΤΕΛ ακούγεται Καζαντζίδης

κυριαρχούν τα άφιλτρα τσιγάρα, ιδίως ΕΘΝΟΣ κι ΑΣΣΟΣ

συχνά πετάγονται βρισιές, μερικές φορές μάλιστα απρόκλητα

παρόλο που δεν είναι συχνή η χρήση ΙΧ αυτοκινήτου, ουδείς το κλειδώνει όταν φθάνει στον προορισμό του (αυτό φαίνεται πως είναι μια από τις απαράβατες αρχές του παγκόσμιου κινηματογράφου)

κυριαρχούν οι ηθοποιοί με μουστάκι

υπάρχει πάντα κάποιος ηθοποιός που εμφανίζεται με ένα παλτό ριχτό στους ώμους

οι ερωτικές σκηνές "προκύπτουν" απρόσμενα και είναι σχεδόν βίαιες. Ακολουθεί το κλασσικό άναμμα τσιγάρου

ένας "κακός" πλούσιος εποφθαλμιά μια πτωχή ή ευρισκόμενη σε ανάγκη νέα

η μουσική συχνά χαρακτηρίζει την ταινία

αφθονούν οι σκηνές με γυναίκες ηθοποιούς να κυκλοφορούν φορώντας κομπινεζόν

η ελληνική επαρχία έχει την τιμητική της, κερδίζοντας σε "εμφανίσεις" την Αθήνα

δεν λείπουν, κι εδώ, οι φαντάροι

πολλές σκηνές σοβούν βίαιες συγκρούσεις, κυρίως σε βάρος γυναικών

οι άνδρες εμφανίζονται συχνά με τη γνωστή, λευκή φανέλα (Ατθίς)

το ουίσκι σπανίζει (όσο ήπιαν στις προηγούμενες ταινίες, ήπιαν)

έρχονται σιγά σιγά στο προσκήνιο τα δίτροχα (Zundapp-άκια και Solex-άκια)

σπάνια παρουσιάζεται χορός, τραγουδιστές εν ώρα εκτελέσεως και ορχήστρα να παίζει μουσική

Την ίδια χρονική περίοδο και κυρίως γύρω στο '80 παρουσιάζεται κι ένας άλλος ελληνικός κινηματογράφος: με τους Στ. Ψάλτη, Κ. Φίνου, Π. Μιχαλόπουλο, Ν. Παπαναστασίου, Στ. Γαρδέλη, Σ. Αλιμπέρτη, Σ. Ντούζο, Δ. Παπαδοπούλου κλπ. Εγχρωμες (βίντεο)ταινίες, με πολλά σεξουλικά υπονοούμενα και φανατικούς φίλους. Πρόσφατα διάβασα, ότι προσφέρονται στους αναγνώστες κυριακάτικης εφημερίδας.

(Συνεχίζεται)

(Η εικόνα έχει ληφθεί από εδώ)

Ελληνικές ταινίες (1)

Στις ταινίες του λεγόμενου παλιού ελληνικού κινηματογράφου, που με πείσμα -επί 20 σχεδόν χρόνια- προβάλλουν 3 τουλάχιστον φορές ετησίως τα κανάλια, μπορεί κανείς να εντοπίσει τόπους, προϊόντα και συμπεριφορές που λίγο πολύ επαναλαμβάνονται.
Ετσι:

το πιό συχνά εμφανιζόμενο ουίσκι είναι το WATT 69

τα περισσότερα σπίτια διαθέτουν υπηρέτρια από το χωριό, που έχει εξάδελφο φαντάρο

τα πιό μοντέρνα έπιπλα είναι τα δανέζικα

κάθε αδελφός έχει 2-3 αδελφές που πρέπει να παντρέψει

ουδείς κλειδώνει το αυτοκίνητό του, όταν φθάνει στον προορισμό του (αυτό φαίνεται πως είναι μια από τις απαράβατες αρχές του παγκόσμιου κινηματογράφου)

όποιος μπαίνει πρώτος στη θάλασσα καλεί με ένα "ουου ουου + το όνομα" την παρέα του να τον ακολουθήσει

9 στις 10 φορές τον αστυφύλακα υποδύεται ο ίδιος ηθοποιός, ενώ στο ρόλο του κακού εναλλάσσονται 2-3 ηθοποιοί

το ρετιρέ θεωρείται το καλύτερο διαμέρισμα

τα κλαμπ, όπου συχνάζει η έξαλλη νεολαία, με πολυθρόνες και τραπέζια από μπαμπού, μοιάζουν με σαλόνι ξενοδοχείων

το τραγούδι της ταινίας είναι μια μικρή περίληψη της υπόθεσης, ενώ κάθε μπουζουξίδικο, που σέβεται τον εαυτό του, διαθέτει ημίγυμνο μπαλέτο

οι ερωτικές σκηνές καταλήγουν σ' ένα ακίνητο πλάνο 3 δευτερολέπτων σε κόκκινο αμπαζούρ

η Πάτρα είναι ο συχνότερος προορισμός για επαγγελματικά ταξίδια

οι διαζευγμένες αποκαλούνται ζωντοχήρες

η Πειραϊκή προσφέρεται για κολύμπι και το γεφυράκι στο Κεφαλάρι για ρομαντική βόλτα ερωτευμένων

όσοι φθάνουν αεροπορικώς χαιρετούν μόλις βγουν στη σκάλα, εμποδίζοντας τους άλλους ταξιδιώτες να κατέβουν, και όσοι τους περιμένουν μπαινοβγαίνουν ανενόχλητοι στην πίστα.

μετά την Ολυμπιακή συχνότερα εμφανιζόμενη εταιρεία είναι η SABENA

το πλέον αξιοθέατο μέρος στη Θεσσαλονίκη είναι η Διεθνής Εκθεση

τα έπιπλα της βεράντας είναι πάντα φερ φορζέ

τα ζευγάρια κυνηγιούνται πριν φιληθούν

οι άντρες κυκλοφορούν στο σπίτι είτε με γραβάτα και κουστούμι κουμπωμένο είτε με ημίκοντη καρώ ρόμπα με σιρίτι

οι γυναίκες ταξιδεύουν με παντελόνι και μαντήλι

οι εφημεριδοπώλες τρέχουν με τα φύλλα στο χέρι φωνάζοντας "γεγονότα - εφημερίδες"

η υπόθεση εξελίσσεται στο σαλόνι, όταν ο ίδιος χώρος στα σπίτια "άνοιγε" μόνο σε εορτάς και επετείους

Ολα αυτά, αποδεκτά ή μή, ηχούσαν ευδιάκριτα. Υστερα ήλθε ο νέος ελληνικός κινηματογράφος και -λόγω κάκιστης ηχοληψίας- ελάχιστα πράγματα μπορούσε κανείς να ακούσει.

(Συνεχίζεται)

(Η φωτογραφία έχει ληφθεί από εδώ).

Να μιά ευκαιρία

Οπως όλα δείχνουν, κόμματα, πολιτικοί και πολιτευτές προετοιμάζονται εντατικά να κάνουν -και κατά την προεκλογική περίοδο- ό,τι ακριβώς κάνουν όλο τον καιρό: να υποστηρίζουν με κάθε ευκαιρία και πάντως να μη δυσαρεστούν μερικά "κέντρα", που όλοι γνωρίζουν πως πρέπει να τάχουν καλά μαζί τους. Ενα τέτοιο κέντρο είναι η εκκλησία. Ενα άλλο οι ποδοσφαιρικές ομάδες.

Πρόκειται για δύο από τις μαζικότερες εκδοχές μη υποχρεωτικής (όπως το σχολείο ή ο στρατός) ανθρώπινης δραστηριότητας, που λόγω του πολυπληθούς -συχνά φανατικού- κοινού τους έχουν καταστεί, εκτός άλλων και, ρυθμιστικοί πολιτικοί παράγοντες. Η εκκλησία τις τελευταίες δεκαετίες εξαγγέλλει πολιτικές θέσεις, συμμετέχει ενεργά στην πολιτική, παρεμβαίνει στην επιστήμη, την εκπαίδευση, την ιστορία, την ιατρική κλπ, λειτουργώντας με απόλυτη υπεροψία. Μετράται στη συνέχεια ο βαθμός συμμόρφωσης στις εκάστοτε θέσεις και συστάσεις και η ηγεσία της πρόθυμα χορηγεί, ή μή, αντίστοιχα πιστοποιητικά σε κόμματα και πολιτικούς, που στην πρώτη περίπτωση εξασφαλίζουν και στη δεύτερη στερούν εκατοντάδες χιλιάδες πολύτιμους ψήφους.

Ο τύπος δεν είχε αφήσει ασχολίαστο τον υπαινιγμό του Αρχιεπισκόπου, όταν συναντήθηκε μετά τις εκλογές του 2004 με τον πρωθυπουργό, περί δεξιάς του Κυρίου, μολονότι οι σχέσεις των δύο θεωρούνταν ανέκαθεν απόλυτα "αποδεκτό" να είναι στενές, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό. Υπάρχουν, όμως, και μερικές εξαιρέσεις.

Ο Βarry Goldwater, ρεπουμπλικάνος γερουσιαστής επί πολλά χρόνια και υποψήφιος πρόεδρος των ΗΠΑ το 1964, σε λόγο του στη Γερουσία στις 16.9.1981 σημείωνε:

"Δεν υπάρχει άλλη θέση στην οποία οι άνθρωποι να παραμένουν περισσότερο αμετακίνητοι όσο οι θρησκευτικές πεποιθήσεις τους. Ο ισχυρότερος σύμμαχος που θα μπορούσε να επικαλεστεί κανείς σε μια αντιπαράθεση είναι ο Ιησούς Χριστός, ή ο Θεός ή ο Αλλάχ, ή όπως τέλος πάντων ονομάζει κανείς αυτή την ανώτερη ύπαρξη. Αλλά όπως συμβαίνει με κάθε ισχυρό όπλο, πρέπει κανείς να το χρησιμοποιεί με φειδώ.

Οι θρησκευτικές φατρίες που αναπτύσσονται σε ολόκληρη τη χώρα δεν χρησιμοποιούν τη θρησκευτική επιρροή τους με σύνεση. Προσπαθούν να υποχρεώσουν τους ιθύνοντες της κυβέρνησης να ακολουθήσουν κατά γράμμα τις δικές τους θέσεις. Αν τύχει να διαφωνήσεις με μία από τις θρησκευτικές ομάδες πάνω σε κάποιο συγκεκριμένο ηθικό ζήτημα, υποβάλλουν παράπονα, σε απειλούν με απώλεια χρημάτων ή ψήφων ή και με τα δύο. Πραγματικά έχει εξαντληθεί η υπομονή μου με αυτούς τους κήρυκες, οι οποίοι κάνουν πολιτική σε ολόκληρη τη χώρα και λένε σε εμένα, τον πολίτη, ότι αν θέλω να είμαι ηθικός άνθρωπος τότε θα πρέπει να πιστεύω στο Α, το Β, το Γ ή το Δ. Τέλος πάντων, ποιοί νομίζουν ότι είναι; Και πού βρίσκουν το θράσος και από πού αντλούν το δικαίωμα να μου υπαγορεύουν τις ηθικές τους πεποιθήσεις;

Επιπλέον είμαι πολύ θυμωμένος επειδή, ως μέλος του νομοθετικού σώματος, χρειάζεται να ανέχομαι τις απειλές κάθε θρησκευτικής ομάδας που νομίζει ότι έχει κάποιο θεόπεμπτο δικαίωμα να ελέγχει την ψήφο μου σε κάθε ψηφοφορία της Γερουσίας. Τους προειδοποιώ λοιπόν σήμερα: θα τους πολεμήσω συστηματικά αν επιχειρήσουν να υπαγορεύσουν τις ηθικές τους πεποιθήσεις σε όλους τους αμερικανούς στο όνομα του συντηρητισμού".

Δεν είναι ακριβές, συνεπώς, ότι εξ ορισμού η δεξιά παράταξη συμπορεύεται διεθνώς με θρησκευτικές ομάδες τις οποίες και υπηρετεί.

Για να διαμορφώσει η πολιτική δική της ηθική καλό είναι -μεταξύ άλλων- να πάψει να υποδύεται με τόση επιτυχία τη φοβισμένη επαρχιωτοπούλα, που σε κάθε αναποδιά που της συμβαίνει στην πόλη ζητάει βοήθεια από τον παππά της ενορίας της. Στο κάτω κάτω της γραφής, ας μην κατέβαινε στην πόλη, να γλύτωνε αυτή τις αναποδιές και νάχαμε κι εμείς το κεφάλι μας ήσυχο.

(Η εικόνα έχει ληφθεί από εδώ).

Marina

Τραγουδιών συνέχεια:





Mi sono innamorato di Marina
una ragazza mora ma carina
ma lei non vuol saperne del mio amore
cosa faro' per conquistarle il cuor.
Un girono l'ho incontrata sola sola,
il cuotre mi batteva mille all'ora.
Quando le dissi che la volevo amare
mi diede un bacio e l'amor sboccio'...

Marina, Marina, Marina
Ti voglio al piu' presto sposar
Marina, Marina, Marina
Ti voglio al piu' presto sposar

O mia bella mora
no non mi lasciare
non mi devi rovinare
oh, no, no, no, no, no

Αθήνα (5): Στέκια που μας έλειψαν

Το "Λούκι" στην οδό Χάρητος, με το "Σκεπτόμενο" του Ροντέν φωτισμένο στην είσοδο: Υπόγειο μπάρ 2 επιπέδων που σφράγισε τη νυκτερινή διασκέδαση στο τέλος του '70. Aπο τα πρώτα που έπαιξε jazz-rock (Weather Report και Flora Purim), Tom Waits (And the piano has been drinking) και πολλά άλλα, χάρις στο "ψάξιμο" του Αλέξη και του Ανδρέα. Συνυφασμένο με καλά και κακά νέα, όπως όλα τα πράγματα στη ζωή.

Το "Decadance" στην οδό Βουλγαροκτόνου: Από τα πρώτα μπαράκια που στεγάσθηκε σε νεοκλασσικό κτήριο. Αργότερα απέναντί του ήρθε ο "Βρούτος" (βλ. παρακάτω). Κυρίως στέκι καλλιτεχνών, που του έδιναν ζωή μετά τις 12-1 το βράδυ και κρατούσε μέχρι να ξημερώσει. Ανθρωποι του θεάτρου (αγαπημένο τους ουίσκι το Haig) και διάφοροι καλλιτεχνίζοντες τύποι. Από εκεί πρωτοπέρασε, σε "πλανόδιο σχήμα", μεγάλη ντίβα του μετέπειτα λαϊκού - ρόκ τραγουδιού.

Το "Κορφού" στην οδό Κριεζώτου: Εστιατόριο, κυρίως με κερκυραϊκά πιάτα (παστιτσάδες και σοφρίτο) και μερικά ψάρια. Για επιδόρπιο κρεμ καραμελέ ή πουτίγκα.

Το "Minute" στην οδό Σκουφά: Υπόγειο, ολονύκτιο ρεστοράν κοντά στην πλατεία. Με απότομα σκαλοπάτια, λιγοστό φώς, μικρά και χαμηλά τραπεζάκια με κεριά. Κυρίως μπιφτέκια και μακαρονάδες. Προς το ξημέρωμα "έκλεινε" τη μουσική.

Το "Απέναντι" στην οδό Χάρητος: Πήρε το όνομά του από τη θέση του εν σχέσει προς τη Ράτκα. Οσοι δεν έβρισκαν θέση εκεί, πήγαιναν ... απέναντι! Πράσινη πρόσοψη, γαλλικό χρώμα, μαρμάρινα τραπέζια και χρυσίζοντα μέταλλα στην μπάρα και αλλού.

Ο "Βρούτος" στην οδό Βουλγαροκτόνου: Εστιατόριο με μικρασιάτικη κουζίνα και κοσμοπολίτικη διάθεση του Νίκου Κούνδουρου. Εκανε γνωστό το "χουνκιάρ μπεγεντί" στη νυκτερινή Αθήνα περί το 1980. Τετράγωνα μεγάλα τραπέζια με κόκκινα τραπεζομάντηλα και στρογγυλή μπάρα στο βάθος.

Το "Bright shoe" στη μικρή, τρίγωνη πλατεία, στο πλάϊ του Παναθηναϊκού Σταδίου. "Τσάκισε" κόκκαλα στις αρχές του '80 με το νέο στυλ του: ψηλοτάβανος χώρος, νέα μουσική, ελάχιστα καθίσματα και σκαμπώ. Σταθερό, καθημερινό πέρασμα για την εποχή.

Το "Fayum" στην οδό Κλεομένους: Εστιατόριο μπαράκι 3 επιπέδων. Καινοτόμο για την εποχή του (αρχές του '80), με τολμηρή αισθητική και κουζίνα, ίσως το πρώτο που έβγαινε σε ταράτσα τα καλοκαιρινά βράδυα. Ο Ανδρέας (από το Λούκι) και η Λιάνα σχεδόν κάθε βράδυ εκεί. Εκλεισε άδοξα.

Ο "Αχτύπης" στην οδό Σκουφά: Με τυρόπιτες και σάντουϊτς, που πλασαριζόταν ως "ο γιατρός της πείνας".

Το "Καρόλου Ντηλ" πάνω από την Ξενοκράτους: Κυρίως για (καθιστό) ποτό, κάποιες σαλάτες και ...πλατώ τυριών. Οι έχοντες οιαδήποτε σχέση με τη Θεσσαλονίκη το προτιμούσαν. Παλαιά έπιπλα και φωτιστικά, μεγάλα μαρμάρινα τραπέζια.

Η "Βεγγέρα" στην οδό Αριστίππου: Η αθηναϊκή παρουσία του μυκονιάτικου στεκιού, με έξοχη, μεγάλη, φαρδιά μπάρα στο κατάλληλο ύψος και λάμπα πάνω από το πικάπ, να φωτίζει το δίσκο που παίζει.

Ο "Βλαδίμηρος" στην ίδια περιοχή: Εστιατόριο με λίγο φώς, ξεχωριστή ατμόσφαιρα και δύσκολο ...πάρκιγκ (λόγω της ανηφόρας).

Η "Στοά" στην οδό Σαρανταπήχου: Εστιατόριο του Γ. Κούνδουρου με ονομαστό μυδοπίλαφο και νέα (για τότε 1981-2 ) λίστα κρασιών. Δύσκολο να βρείς τραπέζι.

Το "Wild rose" στην οδό Σαρανταπήχου: Μπαρ με δυνατή μουσική, χαμηλό φωτισμό και πολλούς ορθίους θαμώνες.

Τα "Παπάκια" κι ο "Ηριδανός" στην οδό Ηριδανού: Τόλμησαν από τα πρώτα να διαβούν την Βασ. Σοφίας. Εκαναν γνωστή την οδό Ηριδανού και τη γύρω περιοχή. Με αυλή και πολύ κόσμο.

Το "Νο name" πίσω από την οδό Μιχαλακοπούλου: Φημισμένο μπαράκι του '80, παρά το όνομά του.

Το καφενείο στη Δεξαμενή: Με ποτήρια και μπουκάλια να βρίσκονται σε ασταθέστατη, λόγω επικλινούς εδάφους, ισορροπία.

Big yellow taxi

They paved paradise and put up a parking lot
With a pink hotel, a boutique, and a swinging hot spot
Don't it always seem to go
That you don't know what you've got till it's gone
They paved paradise and put up a parking lot
Shoo-bop-bop-bop-bop, shoo-bop-bop-bop

They took all the trees and put 'em in a tree museum
And then they charged all the people twenty-five bucks just to see 'em
Don't it always seem to go
That you don't know what you've got till it's gone
They paved paradise and put up a parking lot
Shoo-bop-bop-bop-bop, shoo-bop-bop-bop

Hey farmer, farmer, put away your ddt now
Give me spots on my apples but leave me the birds and the bees, please
Don't it always seem to go
That you don't know what you've got till it's gone
They paved paradise and they put up a parking lot
I say, they paved paradise and they put up a parking lot

Don't it always seem to go
That you don't know what you've got till it's gone
They paved paradise and they put up a parking lot
Shoo-bop-bop-bop-bop

Late last night i heard the screen door slam
And a big yellow taxi carried off my old man
Don't it always seem to go
That you don't know what you've got till it's gone
They paved paradise and they put up a parking lot
Shoo-bop-bop-bop-bop

Don't it always seem to go
That you don't know what you've got till it's gone
They paved paradise and they put up a parking lot
Shoo-bop-bop-bop-bop
Oh, now, they paved paradise and they put up a parking lot
Shoo-bop-bop-bop-bop
Hey, steam rolled paradise and put up a parking lot
Shoo-bop-bop-bop-bop

Goodnight moon

Δεν ήξερα αυτή την τραγουδίστρια και πιθανόν να μην την ξανακούσω ποτέ. Το τραγούδι, πάντως, στις αρχές του αιώνα είχε την τιμητική του. Προς τιμή της αποψινής πανσέληνου!



There's a nail in the door
And there's glass on the lawn
Tacks on the floor
And the TV is on
And I always sleep with my guns
When you're gone

There's a blade by the bed
And a phone in my hand
A dog on the floor
And some cash on the nightstand
When I'm all alone the dreaming stops
And I just can't stand

What should I do I'm just a little baby
What if the lights go out and maybe
And then the wind just starts to moan
Outside the door he followed me home

Well goodnight moon
I want the sun
If it's not here soon
I might be done
No it won't be too soon 'til I say
Goodnight moon

There's a shark in the pool
And a witch in the tree
A crazy old neighbour and he's been watching me
And there's footsteps loud and strong coming down the hall
Something's under the bed
Now it's out in the hedge
There's a big black crow sitting on my window ledge
And I hear something scratching through the wall

Oh what should I do I'm just a little baby
What if the lights go out and maybe
I just hate to be all alone
Outside the door he followed me home
Now goodnight moon
I want the sun
If it's not here soon
I might be done
No it won't be too soon 'til I say
Goodnight moon

Well you're up so high
How can you save me
When the dark comes here
Tonight to take me up
The mouth from woke
And into bed where it kisses my face
And eats my hand

Oh what should I do I'm just a little baby
What if the lights go out and maybe
And then the wind just starts to moan
Outside the door he followed me home
Now goodnight moon
I want the sun
If it's not here soon
I might be done
No it won't be too soon 'til I say
Goodnight moon
No it won't be too soon 'til I say
Goodnight moon

Air á Danser

Το καλοκαίρι του 1994, αν δεν κάνω λάθος, οι Penguin Cafe είχαν δώσει μιά απολαυστική παράσταση στο Λυκαβητό. Το θέατρο δεν είχε γεμίσει, ευτυχώς, κι έτσι οι συνθήκες ήταν ανθρώπινες. Ξεκίνησαν με αυτό το κομμάτι!

In the summertime

Υπάρχουν πράγματα που μας συνοδεύουν στη ζωή, χωρίς να είναι πάντα ξεκάθαρος ο λόγος που αυτό συμβαίνει, όπως τα τραγούδια. Καλή ακρόαση!



IN THE SUMMERTIME

Chh chh-chh, uh Chh chh-chh, uh
Chh chh-chh, uh Chh chh-chh, uh
Chh chh-chh, uh Chh chh-chh, uh
Chh chh-chh, uh Chh chh-chh, uh
Chh chh-chh, uh Chh chh-chh, uh
Chh chh-chh, uh Chh chh-chh

In the summertime when the weather is hot
You can stretch right up and touch the sky
When the weather's fine
You got women, you got women on your mind
Have a drink, have a drive
Go out and see what you can find

If her daddy's rich take her out for a meal
If her daddy's poor just do what you feel
Speed along the lane
Do a ton or a ton an' twenty-five
When the sun goes down
You can make it, make it good in a lay-by

We're no threat, people
We're not dirty, we're not mean
We love everybody but we do as we please
When the weather's fine
We go fishin' or go swimmin' in the sea
We're always happy
Life's for livin' yeah, that's our philosophy

Sing along with us
Dee dee dee-dee dee
Dah dah dah-dah dah
Yeah we're hap-happy
Dah dah-dah
Dee-dah-do dee-dah-do dah-do-dah
Dah-do-dah-dah-dah
Dah-dah-dah do-dah-dah

Alright ah
Chh chh-chh, uh Chh chh-chh, uh
Chh chh-chh, uh Chh chh-chh, uh
Chh chh-chh, uh Chh chh-chh, uh
Chh chh-chh, uh Chh chh-chh, uh
Chh chh-chh, uh Chh chh-chh, uh
Chh chh-chh, uh Chh chh-chh
[In The Summertime lyrics on http://www.metrolyrics.com]

When the winter's here, yeah it's party time
Bring your bottle, wear your bright clothes
It'll soon be summertime
And we'll sing again
We'll go drivin' or maybe we'll settle down
If she's rich, if she's nice
Bring your friends and we'll all go into town

Chh chh-chh, uh Chh chh-chh, uh
Chh chh-chh, uh Chh chh-chh, uh
Chh chh-chh, uh Chh chh-chh, uh
Chh chh-chh, uh Chh chh-chh, uh
Chh chh-chh, uh Chh chh-chh, uh
Chh chh-chh, uh Chh chh-chh

In the summertime when the weather is hot
You can stretch right up and touch the sky
When the weather's fine
You got women, you got women on your mind
Have a drink, have a drive
Go out and see what you can find

If her daddy's rich take her out for a meal
If her daddy's poor just do what you feel
Speed along the lane
Do a ton or a ton an' twenty-five
When the sun goes down
You can make it, make it good in a lay-by

We're no threat, people
We're not dirty, we're not mean
We love everybody but we do as we please
When the weather's fine
We go fishin' or go swimmin' in the sea
We're always happy
Life's for livin' yeah, that's our philosophy

Sing along with us
Dee dee dee-dee dee
Dah dah dah-dah dah
Yeah we're hap-happy
Dah dah-dah
Dee-dah-do dee-dah-do dah-do-dah
Dah-do-dah-dah-dah
Dah-dah-dah do-dah-dah

Αφού το είδα, σου λέω!

Εκατομμύρια σελίδων αμπελοφιλοσοφίας και δήθεν αποκαλυπτικής παραεπιστημολογίας που έχουν γραφεί για διάφορα φαινόμενα έχουν βασισθεί σε μαρτυρίες ανθρώπων, που ήταν εκεί και "είδαν". Από το τέρας του Λόχνες έως την εμφάνιση εξωγήϊνων κι από δακρύσματα εικόνων έως θαύματα αγίων και προφητών η σύγχρονη ιστορία αριθμεί πολλά παραδείγματα μαζικής ευπιστίας έως παραληρήματος, που αποτελούν άλλωστε πρόσφορο έδαφος για την πιό στυγνή από κάθε πλευρά εκμετάλλευση ανθρώπων και "φαινομένων".

Πέρα από τα πάμπολλα, δικαιολογημένα ερωτήματα που γεννά συχνά όλη αυτή η υστερία, υπάρχει κι ένα αφοπλιστικά απλό: πόσο μπορεί κανείς να βασίζεται με αξιώσεις σε μαρτυρίες προσώπων, που γίνονται με γυμνό μάτι, για διάφορα ανάλογα συμβάντα;

Τα τετράγωνα Α και Β έχουν το ίδιο χρώμα; Η απάντηση είναι ναί, όσο κι άν "δείχνει" προφανές το αντίθετο! Δείτε την επόμενη φωτογραφία, όπου τα τετράγωνα είναι ενωμένα.

Παρόμοιες οπτικές απάτες απαντώνται στον ουρανό (πχ στο μέγεθος της πανσέληνου), στον ορίζοντα, στο μεσουράνημα. Από αυτό καταλαβαίνει εύκολα κανείς, πόσο αναξιόπιστη μπορεί να είναι, μερικές φορές, η απευθείας (χωρίς όργανα) ανθρώπινη παρατήρηση κι οι βασισμένες σε αυτή μαρτυρίες για τέτοια συμβάντα.

(Οι εικόνες έχουν ληφθεί από εδώ).

Εκλογές: 12 πρόσωπα και 146,74 €

Ελαβα το σαββατοκύριακο από φίλο ένα email, που κάποιος (δικός του φίλος) του έστειλε ρωτώντας τον κάτι σχετικό με τις εκλογές. Επειδή ο ίδιος είναι σε άδεια με παρακαλούσε να βρώ και να του στείλω την απάντηση, ώστε με τη σειρά του να ενημερώσει σχετικά τον άλλο και να κλείσει ο κύκλος.

Βρήκα ό,τι ζητούσε και τόστειλα, δεν ήταν δα και τίποτε ακατόρθωτο. Ψάχνοντας, όμως, βρήκα και πώς μπορεί κανείς να προταθεί για υποψήφιος βουλευτής. Να ποιά είναι η επίσημη -όσο κι αν ακούγεται ... κάπως- διαδικασία, που προβλέπει η νομοθεσία (ΠΔ 96/2007, άρθρο 32):

"1. Οι υποψήφιοι προτείνονται από τους εκλογείς κάθε εκλογικής περιφέρειας. Η πρόταση είναι γραπτή και υπογράφεται, το λιγότερο, από δώδεκα εκλογείς. Την πρόταση πρέπει να αποδεχτεί εγγράφως ο ίδιος ο προτεινόμενος, ή ο σύμφωνα με την παράγραφο 4 του άρθρου αυτού πληρεξούσιος του. Οι υποψήφιοι έχουν το δικαίωμα επίσης να προτείνουν εγγράφως την υποψηφιότητα τους οι ίδιοιπροσωπικά ή με τον παραπάνω πληρεξούσιο τους.

2. Κανείς δεν μπορεί να υποβάλει ή ν' αποδεχτεί υποψηφιότητα που προτείνεται από εκλογείς σε περισσότερες από μία εκλογικές περιφέρειες. Κατ' εξαίρεση έχει δικαίωμα να υποβάλει ή να αποδεχθεί υποψηφιότητα σε δύο εκλογικές περιφέρειες ο αρχηγός ή πρόεδρος κόμματος ή συνασπισμού κομμάτων.

3. Στην πρόταση υποψηφιότητας αναγράφεται το όνομα, επώνυμο, πατρώνυμο, η ιδιότητα και η ακριβής διεύθυνση του προτεινόμενου. Στην πρόταση ή τη δήλωση αποδοχής υποψηφιότητας πρέπει να επισυνάπτεται υπεύθυνη δήλωση εκείνου που προτείνει τον εαυτό του ή εκείνου που αποδέχεται την πρόταση εκλογέων ή του πληρεξουσίου του με την οποία να δηλώνεται:
α) Σε ποίου δήμου ή κοινότητας του Κράτους το μητρώο αρρένων ή το δημοτολόγιο είναι γραμμένος ο υποψήφιος,
β) το έτος γέννησης καθώς και η ημερομηνία για την περίπτωση της παρ. 2 του άρθρου 29 και
γ) ότι δεν έχει στερηθεί το δικαίωμα του εκλέγειν και δεν υπέβαλε ούτε αποδέχτηκε πρόταση υποψηφιότητας σε άλλη εκλογική περιφέρεια. Αυτός που ψευδώς δηλώνει υπόκειται στις ποινές της παραγράφου 3 του άρθρου 117.

4. Η πληρεξουσιότητα για υποβολή πρότασης ή για αποδοχή προτάσεων εκλογέων πρέπει να είναι ειδική και παρέχεται με συμβολαιογραφική πράξη. Στην πρόταση υποψηφιότητας που γίνεται από πληρεξούσιο καθώς και στη δήλωση αποδοχής πρότασης εκλογέων που γίνεται επίσης από πληρεξούσιο, επισυνάπτεται πάντοτε αντίγραφο της συμβολαιογραφικής πράξης, με την οποία δόθηκε η πληρεξουσιότητα.

5. Στην πρόταση επισυνάπτονται για κάθε υποψήφιο γραμμάτιο δημόσιας οικονομικής υπηρεσίας για κατάθεση χρηματικού ποσού εκατόν σαράντα έξι € και εβδομήντα τεσσάρων λεπτών (146,74). Το χρηματικό αυτό ποσό αποτελεί έσοδο του τακτικού προϋπολογισμού και είναι δυνατό να αυξομειώνεται με κοινή απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης και Οικονομίας και Οικονομικών.

6. Η επίδοση των προτάσεων υποψηφίων γίνεται με παραγγελία των ίδιων ή κάθε εκλογέα με δικαστικό επιμελητή στον πρόεδρο του αρμόδιου για την ανακήρυξη των υποψηφίων δικαστηρίου εννέα (9) το αργότερο ημέρες μετά την κατά το άρθρο 31 παράγραφος 3 έναρξη της προεκλογικής περιόδου.

7. Αν λείπουν οι δώδεκα υπογραφές εκλογέων ή η αποδοχή του προτεινόμενου ή η υπογραφή αυτού ή του πληρεξουσίου του ή τα γραμμάτια ή κάποιο από τα στοιχεία της παραγράφου 3, η πρόταση είναι απαράδεκτη".

Υπάρχουν κι άλλα (συνολικά 135) άρθρα, αρκετά από τα οποία έχουν λίγο πολύ "τεχνικό" περιεχόμενο. Ο τρόπος ανάδειξης, όμως, των υποψηφίων βουλευτών έχει τη σημασία του, αφού για να εκλεγεί κανείς πρέπει πρώτα να είναι υποψήφιος. Μέχρι να προκηρυχθούν οι εκλογές φαίνεται πως είναι αρκετός ο χρόνος, για όσους / όσες σκέπτονται να είναι υποψήφιοι. Κι αν δεν υπάρχουν γνωριμίες στα κόμματα, ποιός δεν γνωρίζει 12 εκλογείς της περιφερείας του; Οσο για τα 146,74 € βγαίνουν και με ένα ρεφενέ.

(Το σκίτσο του Serguei έχει ληφθεί από εδώ).

Amber Alert

Πριν από 2 μήνες περίπου υπήρχε είδηση στις εφημερίδες για την επίδειξη από το "Χαμόγελο του Παιδιού" του εθνικού συντονιστικού προγράμματος έγκαιρης και έγκυρης ειδοποίησης "Amber Alert Hellas": ένα πρόγραμμα άμεσης κινητοποίησης με σχεδιασμένες εκ των προτέρων τις περισσότερες κινήσεις, προκειμένου να εντοπίζονται -όσο γίνεται γρηγορότερα- εξαφανισμένα παιδιά. Το πρόγραμμα πήρε το όνομά του από την 9χρονη Αμπερ Χάγκερμαν, η οποία το Γενάρη του 1996 απήχθη στο Αρλιγκτον του Τέξας, καθώς έκανε ποδήλατο, και 4 μέρες μετά βρέθηκε δολοφονημένη.

Χθες ΤΑ ΝΕΑ φιλοξενούσαν συνέντευξη της κ. Αρετής Τριανταφυλλίδου, που από τις 19.8.1981 -όταν έχασε την ηλικίας 26 μηνών, τότε, κόρη της Αννα- περιμένει την είδηση του εντοπισμού της. Πριν από λίγους μήνες κανάλια κι εφημερίδες μετέδιδαν νυχθημερόν από τη Βέροια ειδήσεις για τον Αλεξ, ενώ την άνοιξη σειρά είχε η ιστορία της μικρής Μαντλίν Μακάν. Τέτοιες θλιβερές και συνάμα εξοργιστικές ιστορίες δέν έχουν, δυστυχώς, τελειωμό.

Τώρα, όμως, η θλίψη κι η οργή έχουν διέξοδο: τη συμμετοχή στο "Amber Alert Hellas".

(Η εικόνα έχει ληφθεί από εδώ).

Spam - Antispam

Δεν θυμάμαι πόσες ακριβώς πιθανότητες έχει κάποιος να κερδίσει το joker, φοβάμαι όμως πως ακόμη λιγότερες (πρέπει να) έχει να μη λάβει έστω μία φορά κάποιο email που να του προτείνει viagra. Δεν είναι να απορεί, πιά, κανείς με την ευκολία που στην ψηφιακή εποχή εκατομμύρια λίστες με εκατομμύρια ηλεκτρονικές διευθύνσεις μας αλλάζουν (μαζί με χρήματα) χέρια και τελικά φθάνουν στους spammers.

Σ' ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο στο American Scientist ο Brian Hayes χαρακτήρισε σωστά το spam περισσότερο ένα κοινωνικό και οικονομικό φαινόμενο παρά τεχνολογικό, παρομοιάζοντας τις αντιδράσεις απέναντι σε αυτό με τη στάση που τηρείται απέναντι στους ιούς και τα μικρόβια. Οπως είναι γνωστό, τα πιό ανθεκτικά από αυτά απαντώνται σε νοσοκομεία και εργαστήρια όπου το επίπεδο και τα μέτρα απολύμανσης και αποστείρωσης είναι αισθητά υψηλότερα από αυτά των σπιτιών μας. Ετσι, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το spam έχει φθάσει σήμερα στο συγκεκριμένο επίπεδο, κυρίως εξαιτίας των antispam προγραμμάτων λογισμικού που βρίσκει κανείς στην αγορά και το διαδίκτυο.

Και φέρνει ως παράδειγμα τους τρόπους που έχουν επινοηθεί /εφευρευθεί για να γράφεται η λέξη viagra, ώστε να διαφεύγει από τα διάφορα φίλτρα. Κατά τον Rob Cockerham υπάρχουν 600.426.974.379.824.381.952 τρόποι για να γραφεί αυτή τη λέξη. Μετρείστε τα ψηφία του απίστευτου αυτού αριθμού, είναι 21! Υπάρχουν δηλαδή 6,42 πεντάκις εκατομμύρια διαφορετικές γραφές της λέξης. Ας ανασκουμπωθούμε: υπάρχει πράγμα για σβήσιμο.

(Η εικόνα έχει ληφθεί από εδώ).

Νίξον

Ως πρόεδρος των ΗΠΑ που σέβεται τον εαυτό του ο Ρίτσαρντ Νίξον άφησε στην ανθρωπότητα, εκτός των άλλων, ένα ίδρυμα με το όνομά του στο οποίο δώρησε τη βιβλιοθήκη και το αρχείο του. Την περασμένη εβδομάδα δόθηκε στη δημοσιότητα ένα μέρος αυτού του υλικού: 78.000 σελίδες και 165 ταινίες με μαγνητοφωνημένες συνομιλίες του είναι πλέον προσιτές και στο διαδίκτυο.

Είναι, ασφαλώς, νωρίς για να βγουν τεκμηριωμένα συμπεράσματα από τη μελέτη αυτών των εγγράφων, ωστόσο οι εφημερίδες εντόπισαν μερικά αξιοσημείωτα και -δημοσιογραφική τη αδεία- τα δημοσίευσαν. Μεταξύ αυτών που σταχυολόγησε ο τύπος εντύπωση προκαλεί η στενοχώρια του πρώην προέδρου επειδή ο κόσμος δεν αναγνώριζε πόσο "καλούλης" ("nicey - nice") είναι.

Δεν μπορεί, πάντως, παρά να σημειωθεί ο ρεαλισμός και το ανοιχτό μυαλό, με το οποίο οι αμερικανοί όταν θέλουν αντιμετωπίζουν την ιστορία τους. Τη σήμερον ημέρα, με τον πρόεδρο Μπους να πιάνει τα χαμηλότερα νούμερα αποδοχής στις δημοσκοπήσεις, έρχονται στο φώς αυτά τα αρχεία που όπως φαίνεται μόνο κολακευτικά δεν είναι για το Λευκό Οίκο επί Νίξον. Δίνουν οι αμερικανοί τη δυνατότητα -αδιακρίτως- σε αμερικανούς και ξένους, ρεπουμπλικάνους και δημοκρατικούς, "καλόπιστους και κακόπιστους" να διαβάσουν τα αρχεία, αδιαφορώντας για εκείνες τις τόσο γνωστές σε μας φωνές, που θα απέδιδαν περίπου σε αντεθνική συνομωσία τη δημοσιοποίηση τέτοιων αρχείων στην Ελλάδα και θα χαρακτήριζαν εθνική προδοσία την αναφορά οιουδήποτε σε αυτά.

(Η φωτογραφία έχει ληφθεί από εδώ).

Μύθοι και αλήθειες (2)

Στο ΒΗΜΑ της περασμένης Πέμπτης ο Δ. Ψυχογιός έγραφε στην τακτική του στήλη:

"Το είχαν πρωτοσέλιδο όλες οι εφημερίδες χθες (καμένη Πάρνηθα σημαίνει θερμικό φόρτο 2,2 εκατομμυρίων οχημάτων)και τα σκίτσα που συνοδεύουν τα ρεπορτάζ μοιάζουν απόλυτα πειστικά: παλιά από την Πάρνηθα κατέβαινε ψυχρός αέρας που δρόσιζε την Αθήνα, εις το εξής θα κατεβαίνει ζεστός που θα αυξάνει τη θερμοκρασία, εξηγούν οι λεζάντες. Από τη λίγη Φυσική όμως που θυμάμαι, ο θερμότερος αέρας δεν κατεβαίνει κάτω, ανεβαίνει ψηλά- πώς θα θερμαίνει την πόλη; Επιπλέον, ακόμη και φαλακρή, είναι δυνατόν η Πάρνηθα σε ύψος 1.500 μέτρων να έχει τόσο μεγαλύτερη θερμοκρασία από την Αθήνα ώστε να κάνει τους βοριάδες θερμότερους από την πόλη; Αν η Αθήνα έχει το καλοκαίρι χαμηλότερη θερμοκρασία από τα ψηλά βουνά, θέλουμε τίποτε άλλο;Ψυχρότερος αέρας θα κατεβαίνει οπωσδήποτε από την Πάρνηθα, ίσως δεν θα δροσίζει όσο πριν. Τι νόημα έχουν οι υπερβολές που εντυπωσιάζουν αλλά δεν αντέχουν σε σκέψη δύο λεπτών; Πώς υπολογίστηκε η ισοδυναμία με τα 2,2 εκατομμύρια αυτοκίνητα και τι αύξηση θερμορκασίας συνεπάγεται; Καμία εξήγηση από την Greenpeace και το WWF, μόνο εντυπωσιακοί αριθμοί και ψευδείς ισχυρισμοί που υπονομεύουν κάθε σοβαρή συζήτηση.

Με την ίδια ένταση τη μία μας τρομοκρατούν με το θερμοκήπιο, την άλλη με τα μεταλλαγμένα, την παράλλη με την Πάρνηθα -μέσα στη γενική σούπα του καταστροφολογικού εντυπωσιασμού πνίγονται τα άμεσα και επείγοντα: ότι η Εκκλησία της Ελλάδος θα κτίσει το οικόπεδο του Κατράντζου, ότι η Νικήτας Κακλαμάνης αδιαφορεί για το πράσινο της Αθήνας. Οσα κερδίζονται σε εφήμερη δημοσιότητα, χάνονται σε ουσία"

Για την αντιγραφή
Μονά Ζυγά

(Η εικόνα έχει ληφθεί από εδώ).

Ελλάς - Γαλλία συμμαχία

Κατά μία άποψη ο Σαρκοζί εμπνεύσθηκε το πολιτικό άνοιγμα προς πολλά στελέχη του γαλλικού σοσιαλιστικού κόμματος από τη Νέα Δημοκρατία και τον Καραμανλή. Πράγματι, ο λαμπρός αυτός δρόμος άνοιξε με τη συνεργασία ΝΔ με τον Στ. Παπαθεμελή στις τελευταίες εκλογές και εμπεδώθηκε με την υποψηφιότητα (και εκλογή) του Κ. Παπούλια στην Προεδρία της Δημοκρατίας. Τελευταίοι καρποί της υπήρξαν η προσέγγιση με τον Γ. Αρσένη και προ ημερών το φλερτ με τον Γ. Παπαντωνίου. Στη Γαλλία το εγχείρημα είναι αλήθεια πως βρήκε μεγάλη ανταπόκριση, αφού όπως όλα δείχνουν ο Ζ. Λάγκ δεν θα είναι ο τελευταίος από τους επιφανείς σοσιαλιστές που θα διαβούν το Ρουβίκωνα.

Η ίδια άποψη σημειώνει με νόημα, πως ο Γάλλος Πρόεδρος με τον πληθωρικό τρόπο που υλοποιεί αυτή την πολιτική δημιουργεί στον κόσμο του σύγχυση κι ερωτηματικά, σχετικά με το συμπέρασμα που πρέπει να βγάλει. Ετσι πέρα από τά γνωστά περί σύγκλισης δεξιάς -σοσιαλδημοκρατίας μπορεί βάσιμα κανείς να αναρωτηθεί, αν ο Ν. Σαρκοζί προσφεύγει στη συνεργασία των σοσιαλιστών επειδή εκτιμά τις ικανότητές τους ή επειδή δεν εμπιστεύεται τα δικά του στελέχη;

Η προθυμία των σοσιαλιστών σε κάθε σχεδόν πρόσκληση, που είναι και το κλειδί επιτυχίας του όλου πειράματος, φέρνει αναπόφευκτα στο νου πολλών τη γνωστή κακία (και πρώτο νόμο του Finagle): αν ένα πείραμα "βγαίνει", κάτι πήγε στραβά.

(Η φωτογραφία έχει ληφθεί από εδώ).

Χάρτες και χαρτογράφοι

Προ ημερών η εκ των κορυφαίων διεθνώς εταιρεία συμβούλων διαχείρισης κινδύνων ΑON έδωσε στη δημοσιότητα για το 2007 το "Χάρτη Τρομοκρατικών Απειλών", που αποτυπώνει με διάφορα χρώματα κι ειδική σήμανση πολλές χώρες του κόσμου που -για την ΑΟΝ- έχουν περισσότερες πιθανότητες να γίνουν στόχος βίαιων, τρομοκρατικών ενεργειών. Σε αυτές περιλαμβάνονται χώρες που έγιναν ασφαλέστερες φέτος (Κύπρος, Ιρλανδία, Ισραήλ) αλλά κι άλλες που ο δείκτης ασφαλείας τους έπεσε (Καναδάς, Αγγλία, Νορβηγία, Γαλλία).

Κοιτώντας απλώς το χάρτη καταλαβαίνει εύκολα κανείς, ότι υπό τον όρο τρομοκρατία συνωθούνται ανόμοιες ομάδες και μορφές δράσης, από θρησκευτικό εξτρεμισμό μέχρι εμπόριο ναρκωτικών κι οργανωμένο έγκλημα κι από εθνικιστές / αυτονομιστές / ακροδεξιούς μέχρι απαγωγείς και μαρξιστές. Συνελόντι ειπείν υπό το γενικό όρο τρομοκρατία επιχειρείται να στριμωχθούν κάποιες γνωστές, αλλά εν πολλοίς ανόμοιες, μορφές εξωθεσμικής βίας.

H AON διακινδυνεύει την εκτίμηση, πως η Αλ Κάϊντα και οι δορυφόροι της έχουν αισθητά αποδυναμωθεί κι ο συντονισμός στη δράση τους είναι πιό δυσχερής από πριν.

Η Ελλάδα εντάσσεται στην τρίτη από την κορυφή (χρωματική) βαθμίδα κινδύνου, σημειώνεται (με ένα σφυροδρέπανο) ως πιθανό θέατρο ενεργειών βίας από "μαρξιστές/αριστερούς" ενώ η Αθήνα χαρακτηρίζεται ως πόλη ειδικού κινδύνου, όπως άλλωστε και οι πιό γνωστές πόλεις του κόσμου. Για την ιστορία σφυροδρέπανο φέρουν ακόμη οι Ιταλία και Αυστρία από την Ευρώπη, σχεδόν ολόκληρη η λατινική Αμερική κι από την Ασία οι Ινδία, Μπαγκλαντές, Νεπάλ, Ιαπωνία, Φιλιππίνες.

(Η εικόνα έχει ληφθεί από εδώ).

Τρία χρώματα: μπλέ, λευκό, κόκκινο

Οταν ο Κριστόφ Κισλόφσκι έγραφε και σκηνοθετούσε στις αρχές της δεκαετία του '90 την τριλογία "3 χρώματα: Μπλέ, λευκό κόκκινο" εμπνεόμενος τον τίτλο της από τα χρώματα της γαλλικής σημαίας, δεν θα περίμενε βέβαια πως σε μερικά χρόνια αυτά τα ίδια χρώματα θα χρησιμοποιούσε ως σήμα κατατεθέν το εθνικό μέτωπο του Λεπέν για να ξεχωρίζουν με κωδικό τρόπο τους "καθαρούς", λευκούς γάλλους από τους "άλλους".

Οπως έγραψαν χθές ΤΑ ΝΕΑ, εταιρεία του γνωστού πολυεθνικού ομίλου καλλυντικών L' Oreal καταδικάσθηκε, μετά από μήνυση της οργάνωσης "SOS Racisme", στη Γαλλία καθώς αποδείχθηκε ότι προσλάμβανε γυναίκες με κριτήριο τα φυλετικά χαρακτηριστικά τους, δηλαδή το χρώμα τους. Τα προσόντα των υποψηφίων σύμφωνα με φάξ της ίδιας της εταιρείας έπρεπε να είναι: ηλικία 18-22 ετών, νούμερο ρούχων 28-42 και BBR (= Bleu, Blanc, Rouge).

Τελικά, για να βρούν ευκολότερα δουλειά οι "άλλες" γαλλίδες, ίσως, αξίζει να ακολουθήσουν κι αυτές πολιτική σταδιοδρομία, μήπως και σε κάποιο ανασχηματισμό γίνουν υπουργοί στις κυβερνήσεις Σαρκοζί. Οταν ο ίδιος ο πρόεδρος έχει τόσο ξεκάθαρη πολιτική στάση απέναντι στους "άλλους" γάλλους, δεν είναι απορίας άξιο γιατί η "SOS Racisme" πανηγυρίζει για τη νίκη της με τη L' Oreal;

Παντού υπάρχουν ευκαιρίες

Η νηφαλιότητα στην παρουσίαση της επικαιρότητας κι η κατανόηση για τα πρόσωπά της δεν είναι και από τα πρώτα γνωρίσματα της τηλεόρασης και των ανθρώπων της. Υπάρχουν, μάλιστα, φορές που επικρατούν ακριβώς τα αντίθετα. Η υπερβολή κι η υποκρισία περισσεύουν, ενώ δεν λείπει κι η αγωνιώδης αναζήτηση της στιγμής που με κατάλληλο χειρισμό θα απογειώσει κανείς το πρόγραμμά του ή/και θα απογειωθεί ο ίδιος.

Πρόσφατα όλα τα κανάλια του κόσμου ασχολήθηκαν, λίγο ή πολύ, με την προ μηνός περίπου αποφυλάκιση της Πάρις Χίλτον. Δύο μόνο, όμως, από τους ανθρώπους της τηλεόρασης μπορούν να περηφανεύονται πως βγήκαν προσωπικά κερδισμένοι από την ενασχόλησή τους με τη διάσημη κληρονόμο της αλυσίδας ξενοδοχείων Hilton, που πρόσφατα πωλήθηκαν.

Ο Λάρρυ Κίγκ είδε τα νούμερα τηλεθέασης του σώου του να ξεπερνούν τα 3 εκ. τηλεθεατές, καθώς έπαιρνε συνέντευξη από την κ. Χίλτον στις 27 Ιουνίου. Τέτοια τηλεθέαση (διπλάσια από όσο έπιασαν δύο ντιμπέϊτ μεταξύ Δημοκρατικών - Ρεπουμπλικάνων) είχε να χαρεί από το 2005.

Περισσότερο, όμως, κερδισμένη νομίζω πως βγαίνει η Μίκα Μπρεζίνσκι, εκφωνήτρια ειδήσεων του MSNBC, που είχε μια πολύ καλύτερη ιδέα: σε ένα ελεγχόμενης ειλικρίνειας, κατά πολλούς, ξέσπασμα έσκισε την περασμένη Τετάρτη επιδεικτικά την είδηση αποφυλάκισης της Π. Χίλτον, αρνούμενη να την εκφωνήσει. Η είδηση τελικά διάβασθηκε από το συνεκφωνητή της, πρώην Ρεμπουπλικάνο βουλευτή. Κόρη του Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκι, συμβούλου ασφαλείας του πρώην προέδρου Τζίμι Κάρτερ, η Μίκα έμαθε φαίνεται από μικρή να εκτιμά τη μοναδικότητα των στιγμών και να διεκδικεί απ' αυτές ό,τι περισσότερο μπορούν να της δώσουν. Είναι περιττό να ειπωθεί, ότι το σχετικό βίντεο έκανε ρεκόρ στο ίντερνετ, η Μπρεζίνσκι έγινε ηρωίδα πολλών αμερικανών και κέρδισε και δική της ώρα στην πρωϊνή ζώνη του MSNBC.

Μετά το θόρυβο αυτό έσπευσε να αποκαταστήσει με δηλώσεις της τον έτσι κι αλλιώς τρωθέντα επαγγελματισμό της, ως εκφωνήτρια ειδήσεων, και να δηλώσει ότι η αντίδρασή της καθόλου δεν σημαίνει πως δεν πρόκειται στο μέλλον να εκφωνεί ειδήσεις για την Πάρις Χίλτον. Πολλοί πέρα από την επιφύλαξη που διατυπώνουν, για το αυθόρμητο της αντίδρασης της κ. Μπρεζίνσκι, υποστηρίζουν ότι τα πράγματα θα ήταν βεβαίως διαφορετικά εάν η όποια διαφωνία της εκδηλωνόταν -off camera- στη σύσκεψη που προηγείται της εκπομπής.

Κάτι τέτοιο δεν έγινε. Ετσι αυτό που έμεινε από την ιστορία είναι η ιερή αγανάκτηση της εκφωνήτριας, ενώ έμεινε στη σκιά η ταλαιπωρία της πλούσιας αμερικάνας.

(Η εικόνα της κορυφής έχει ληφθεί από εδώ και η δεύτερη εικόνα από εδώ).

Μύθοι και αλήθειες (1)

ΤΑ ΝΕΑ φιλοξένησαν χθες το παρακάτω άρθρο του καθηγητή Νίκου Μάργαρη:

"Μύθοι και αλήθειες για τη φωτιά στην Πάρνηθα

1.Οι φωτιές στα δάση είναι φυσιολογικά φαινόμενα.Η φωτιά είναι ομαλά ενταγμένη στα μεσογειακού τύπου οικοσυστήματα. Σε όλες τις χώρες γύρω από τη Μεσόγειο, στην Καλιφόρνια, στο Ακρωτήρι της Καλής Ελπίδας, στη Νότια Αφρική, στην Αυστραλία, στη Χιλή είναι σύνηθες φαινόμενο. Την προηγούμενη μόλις εβδομάδα φωτιά στην Καλιφόρνια έκανε στάχτη 2.000 σπίτια. Η Ελλάδα δεν είναι ειδική περίπτωση. Ακόμα και τα ζώα της χώρας μας είναι προσαρμοσμένα σε αυτήν. Υπάρχουν πουλιά που πάνε μόνο στις καμένες εκτάσεις γιατί εκεί βρίσκουν πολλά έντομα. Και τα έντομα είναι πολλά, γιατί τα φυτά που βγαίνουν στις καμένες περιοχές ανθίζουν γρηγορότερα. Είναι, όσο και αν δεν το πιστεύουμε, αυτός ο κύκλος της ζωής των μεσογειακών οικοσυστημάτων. Μια καμένη περιοχή, την πρώτη χρονιά μετά τη φωτιά είναι κήπος.

2. Δεν αντιμετωπίζονται σωστά οι πυρκαγιές.
Η πυρκαγιά των δασών θέλει ειδική αντιμετώπιση. Στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ έχουν καταγράψει όλες τις προηγούμενες φωτιές, από το 1985 έως σήμερα. Υπάρχουν σε εξειδικευμένα προγράμματα ανά πάσα στιγμή δεδομένα, όπως οι άνεμοι που φυσούν, μετεωρολογικά και κλιματικά στοιχεία, τα είδη των φυτών που έχουν φυτρώσει, η ηλικία τους, οι εκτάσεις που έχουν ξανακαεί, και ο χρόνος που συνέβη αυτό. Έχοντας διαθέσιμα όλα τα στοιχεία μπορούν να αντιμετωπίσουν τις φλόγες κάθε φορά με τον τρόπο που χρειάζεται. Η σύγκριση με την Ελλάδα είναι καταλυτική. Εδώ ο καθένας λειτουργεί περίπου ως μαθητευόμενος μάγος.

3. Ποιοι είναι οι εμπρηστές.
Εμπρηστές στην Ελλάδα είναι η ΔΕΗ, οι ανεξέλεγκτες χωματερές και όσοι έχουν κοπάδια. Δεν υπάρχουν σατανικοί εμπρηστές με κουκούλες και μηχανές που καίνε τα δάση. Υπάρχει και ένα μεγάλο ποσοστό πυρκαγιών που προκαλούνται από άλλες αιτίες. Στη Χαλκιδική η φωτιά ξεκίνησε πέρσι από κεραυνό. Τώρα έλεγε κάποιος ραδιοφωνικός σταθμός ότι υπήρχε εμπρηστικός μηχανισμός στην Πάρνηθα. Είναι λάθος. Βρίσκουν μια παλιά οβίδα και λένε μετά ότι πρόκειται για εμπρηστικό μηχανισμό.

4. Τα πεύκα είναι οι μεγάλοι ένοχοι.
Έχουμε μια μανία με τα πεύκα. Τα φυτεύουμε παντού. Στα στρατόπεδα τα βάζουν δίπλα στις πυριτιδαποθήκες. Τα πεύκα όμως έχουν ένα... μειονέκτημα. Χρειάζονται, προκαλούν, τη φωτιά. Ανήκει στο DΝΑ τους. Στο Πήλιο που δεν έχει πεύκα, πήγαν οι δασολόγοι και φύτεψαν. Τα πεύκα αυτά έχουν καεί έως τώρα τρεις φορές. Στην Πάρνηθα τα πεύκα έκαψαν τα έλατα. Από τη ρητίνη βγαίνει το εύφλεκτο νέφτι.

5. Ο Εθνικός Δρυμός της Πάρνηθας.
Υποτίθεται ότι είχαν κάνει Εθνικό Δρυμό και μιλούσαν για τα κρι- κρι που τα έφεραν από την Κρήτη. Είχαν μαντρώσει μια περιοχή και είχαν βάλει μέσα ελάφια. Για να δουλέψει πραγματικά ένα οικοσύστημα με ζαρκάδια και ελάφια έπρεπε να υπήρχαν και λύκοι. Τα ελάφια είχαν γίνει τόσο πολλά που τρώγανε συνεχώς τους φλοιούς των ελάτων.

6. Δεν θα λιγοστέψει το οξυγόνο των Αθηναίων.
Άκουσα ότι θα λιγοστέψει το οξυγόνο στην Αθήνα. Το οξυγόνο, τα τελευταία εκατομμύρια χρόνια, δεν έχει ελαττωθεί. Το οξυγόνο παράγεται κατά ενενήντα τοις εκατό απο τους ωκεανούς. Πιστεύει κανείς ότι στη Σαχάρα δεν έχουν οξυγόνο; Στους πόλους που δεν έχουν δέντρα δεν έχουν οξυγόνο άραγε; Άκουσα επίσης να λένε και να ξαναλένε εξαφανίστηκε ο τελευταίος πνεύμονας πρασίνου. Δεν ήταν ο τελευταίος πνεύμονας πρασίνου στο Λεκανοπέδιο. Υπάρχει η άλλη πλευρά της Πάρνηθας, η Πεντέλη, ο Υμηττός που ξαναπρασίνισε.

7. Δεν χρειάζονται αντιπλημμυρικά έργα,ούτε αναδασώσεις.
Στο Άγιον Όρος, πριν από δέκα χρόνια, μια φωτιά είχε κατακάψει τα πάντα. Καθηγητές και οικολόγοι λέγανε ότι έπρεπε να γίνουν αναδασώσεις. Οι καλόγεροι δεν άφησαν κανέναν να μπει μέσα. Οι καλόγεροι ευτυχώς δεν έχουν γίδια. Το δάσος έγινε καλύτερο απ΄ ό,τι ήταν πριν. Στην Πάρνηθα σήμερα υπάρχει ένας υποόροφος. Είναι ο σχίνος, η κουμαριά, το πουρνάρι. Σε αυτά τα φυτά καίγεται μόνο το από πάνω μέρος. Καίγεται δηλαδή το 40%. Το 60% το αποτελούν οι ρίζες τους. Αυτά τα φυτά «ξαναπετάνε» αμέσως με τις πρώτες φωτιές. Αυτά που ακούμε περί πλημμυρών κ.λπ. είναι ανοησίες. Το έδαφος και το νερό συγκρατούνται από τον υποόροφο, γιατί οι ρίζες είναι ζωντανές. Δεν πρέπει να πατήσει κανείς μέσα στην καμένη έκταση, να κόψει κορμούς, να τους σέρνει. Στην Πεντέλη, σε εκείνες τις φοβερές αναδασώσεις, μικρών τμημάτων ευτυχώς, σκάβανε και φύτευαν ασθενικά δεντράκια και συγχρόνως καταστρέφανε γύρω στα 100 μικρά φυτά που είχαν φυτρώσει από μόνα τους."

Για την αντιγραφή
Μονά - Ζυγά

(Η φωτογραφία έχει ληφθεί από εδώ).

Περί ορισμών

Ενας κινέζος, ονόματι Geng, όρμησε και δάγκωσε θανατηφόρα ένα σκύλο που επιτέθηκε στο κουτάβι του. Ο Geng χρειάσθηκε να νοσηλευθεί σε νοσοκομείο, ενώ το κουτάβι σώθηκε. Η ιστορία που δημοσιεύθηκε χθές στο CNN επαναφέρει στο προσκήνιο το γνωστό ορισμό της είδησης, σύμφωνα με τον οποίο είδηση υπάρχει όταν ένας άνθρωπος δαγκώσει ένα σκύλο και όχι όταν συμβεί το αντίστροφο.

Παρόλο που το γεγονός δεν είναι μοναδικό (βλ. 1, 2 και 3), ο ορισμός επαναλαμβάνεται στις σχολές δημοσιογραφίας. Κάποιο ζήτημα, πάντως, υπάρχει στις μέρες μας για την ισχύ του κανόνα, στον οποίο στηρίζεται: όσο πιό σπάνια συμβαίνει κάτι, τόσο πιό μεγάλο ενδιαφέρον (πρέπει να) προκαλεί η δημοσίευσή του.

Αν κρίνει κανείς από την ειδησεογραφία πρωτοσέλιδων και δελτίων ειδήσεων, εφημερίδες και κανάλια περισσότερο, ευκολότερα και πιό συστηματικά ασχολούνται και προβάλλουν τα ίδια, κουραστικά και επαναλαμβανόμενα θέματα, επιφυλάσσοντας κυρίως για τα εξωτερικά δελτία τους την αναφορά σε άλλες (τύπου "man bites dog") ειδήσεις.

Επαληθεύεται έτσι αυτό που λέγεται από παλιά σε σχολεία και σχολές για τους ορισμούς: η χρησιμότητά τους τις περισσότερες φορές παύει μόλις αποφοιτήσεις.

(Η εικόνα έχει ληφθεί από εδώ).

Η περίοδος των μεταγραφών

H περίοδος των μεταγραφών φέρνει αυθόρμητα στο νου μου καλοκαιρινές σχολικές διακοπές. Ηταν από τα λίγα πράγματα που κρατούσε ζωντανό το ενδιαφέρον στην άδεια πόλη, μέχρι να πάνε οι οικογένειες για μπάνια. Με συμμαθητές και φίλους σκορπισμένους -λόγω διακοπών- στα 4 σημεία του ορίζοντα, δεν υπήρχαν και πολλά άλλα πράγματα να κάνει κανείς από το να διαβάζει καθημερινά αθλητική εφημερίδα.

Το καλοκαίρι τα αθλητικά φύλλα φαντάζουν πιό ευρύχωρα. Θέλετε η διακοπή του πρωταθλήματος κι η έλλειψη ειδήσεων, θέλετε η χαλάρωση του καλοκαιριού, μπορεί κανείς να περάσει ευκολότερα την ώρα του διαβάζοντας για διάφορα απίθανα πράγματα και πρόσωπα, που υπό συνθήκες κανονικής σεζόν δεν θα είχαν, μάλλον, δημοσιευθεί.

Τα φανταχτερά ονόματα ποδοσφαιριστών που αποκαλούνται μεταγραφικοί στόχοι, η πορεία τους στις προηγούμενες ομάδες και τα στατιστικά τους, τα σχόλια συμπαικτών και προπονητών για την αξία τους και κυρίως όλη η φιλολογία για τα ακριβά συμβόλαιά τους φτιάχνουν ένα σχεδόν ιδανικό πλαίσιο για να ξεφύγει κανείς από τις σκοτούρες και να ονειρευθεί την πορεία της αγαπημένης του ομάδας με νέα πρόσωπα.

Κι όταν, αργότερα, αρχίζει η προετοιμασία νέας χρονιάς / νέας ομάδας σε αθλητικά κέντρα της βόρειας ευρώπης οι απίστευτες, απολαυστικές λεπτομέρειες που διανθίζουν τα ρεπορτάζ των απεσταλμένων συντακτών δίνουν τον τόνο των διακοπών σε όσους, βολεμένοι στην πολυθρόνα τους, ξεκοκκαλίζουν γραμμή - γραμμή τις ανταποκρίσεις. Διάλογοι (πράγματικοί ή φανταστικοί, αδιάφορο τελικά) μεταξύ παικτών και προπονητή, γυμναστών και φροντιστών παρουσιάζονται με κάθε λεπτομέρεια επιχειρώντας να δώσουν στους φίλους την όλη ατμόσφαιρα και το κλίμα που έχει διαμορφωθεί εκεί μακριά που ζεί κι ετοιμάζεται η ομάδα τους. Αναφορές σε μπουγέλα και πειράγματα, μικροτσακωμοί, στερεότυπες δηλώσεις, μεγάλα λόγια, υποσχέσεις κι όνειρα για τη νέα περίοδο κοσμούν τα άρθρα των απεσταλμένων, από τα οποία δε λείπουν -στα κυριακάτικα κυρίως φύλλα- βαθυστόχαστες τεχνικές αναλύσεις για το νέο στύλ της ομάδας καθώς και συγκρίσεις με αυτό της περασμένης χρονιάς.

Οι 13 αθλητικές εφημερίδες, που προσφέρονται σήμερα στους έλληνες φιλάθλους, είναι τις μέρες του καλοκαιριού εργαστήρια ονείρων για χαμένους και κερδισμένους της περασμένης σεζόν. Ολοι προσδοκούν μια νέα αρχή και οι περισσότεροι μια χρονιά στην οποία η ομάδα τους θα σαρώσει κάθε τίτλο. Αυτά, τις ζεστές μέρες των καλοκαιρινών διακοπών, διατηρούν ψηλά το φρόνημα για την ομάδα, δίνουν θέμα συζήτησης μεταξύ ανδρών και θα αποτελούσαν αφορμή να παρακολουθούσε κανείς τα πρώτα φιλικά παιγνίδια αν δεν γίνονταν αυγουστιάτικα. Μετά η πρόβα τελειώνει κι αρχίζει το πρωτάθλημα. Ολη αυτά τα χαλαρά εξαφανίζονται από την πρώτη αγωνιστική, δίνοντας τη θέση τους σε εντάσεις, "μυαλά στα κάγκελα", βρισιές στον αντίπαλο και βαριά υπονοούμενα για διαιτητές και πολλά άλλα.

Ως το επόμενο καλοκαίρι οπότε η ιστορία θα επαναληφθεί, πάνω - κάτω ίδια. Νέα ονόματα θα ακουσθούν για μεταγραφές, νέοι παίκτες και προπονητές θάρθουν, νέες αναλύσεις και νέα όνειρα θα γεμίσουν τα αθλητικά φύλλα. Κι όπως δείχνουν τα πράγματα, θα γίνουν πάλι όλα ανάρπαστα.

Αυταπάτες

Οταν επ' αφορμή του κειμένου το "χέρι του θεού" έγινε (σε σχόλιο) αναφορά στο βιβλίο "The god delusion" του Ρ. Ντόκινς, δεν περίμενα η ελληνική έκδοση του βιβλίου να προξενήσει τόσο γρήγορα συζητήσεις. Σε αυτό τα μέγιστα συνέτεινε η προδημοσίευση από την ελληνική έκδοση που έκανε το ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ.

Δεν έχω προλάβει να διαβάσω το βιβλίο, αυτό καθεαυτό, όμως, το γεγονός των συζητήσεων που ήδη προκαλεί είναι άξιο προσοχής. Πάει, από όσο θυμάμαι, πολύς καιρός από την τελευταία φορά που προκλήθηκε διάλογος για κάποια έκδοση. Επαναλαμβάνω διάλογος, με νηφάλιο επιστημονικό τρόπο και συγκροτημένα επιχειρήματα / διαφωνίες και όχι μεσαιωνικού τύπου συγκεντρώσεις θυμωμένων πιστών, με απειλές για κάψιμο βιβλίων, σπάσιμο βιβλιοπωλείων, προσφυγές σε κατάρες και τη δικαιοσύνη για απαγόρευση της κυκλοφορίας τους και πολλά άλλα.

Κάθε φορά που σημειώνονται τέτοια γεγονότα, γεννιέται ένα βασανιστικά απλό ερώτημα: ποιός είναι στην πραγματικότητα ο "ηγέτης" και ποιός ακολουθεί ποιόν, σ' αυτό το χορό του παραλόγου; Είναι το οργισμένο πλήθος αυτό που ακολουθεί τον πολιτικό που δεν χάνει ευκαιρία να συμπαρίσταται στον αγώνα (καύσης ή απαγόρευσης κυκλοφορίας ενός βιβλίου), ή μήπως το αντίστροφο; Ποιοί ακριβώς με την στάση τους ανέχονται, αν δεν προκαλούν, την επιστράτευση και συχνά εκμετάλλευση θρησκευτικών όρων και συμβόλων στη δημόσια πολιτική, εκπαιδευτική και επιστημονική ζωή του τόπου: Οι πιστοί και κληρικοί, ή οι πολιτικοί;

Είναι προφανές, ότι σε μια χώρα όπου -μεταξύ πολλών άλλων- πολιτική, εκπαίδευση αλλά συχνά και επιστήμη πορεύονται σφιχταγκαλιασμένες με τη θρησκεία, που συχνά μόνη καταστρώνει τη θεματολογία στη δημόσια ζωή, κάθε νηφάλιος διάλογος για ζητήματα που άπτονται της θρησκείας φαντάζει ιστορία "επιστημονικής φαντασίας". Ετσι, δεν αποκλείεται και το βιβλίο του Ντόκινς να γίνει αργά ή γρήγορα κόκκινο πανί για τους γνωστούς θυμωμένους πιστούς κι όσους πολιτικούς σπεύσουν να σταθούν στο πλάϊ τους.

Οι καιροί βολεύουν, αφού εκλογές έρχονται ...