Απειλές

Από τα σημερινά ΝΕΑ το άρθρο της Φ. Τσαλίκογλου:

"ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ τα παλιά ο νομοθέτης είχε φροντίσει να ποινικοποιήσει τις δραστηριότητες των θαυματοποιών. Σε παλαιότερο νόμο για τη γοητεία, ο νομοθέτης έκρινε σκόπιμη ακόμα και τη στέρηση της ελευθερίας όσων καταφεύγουν σε μαγεία, σημειομαντεία, ονειροκρισία, προφητεία κ.ά. (βλ. άρθρα 661-665 του Π.Ν. 1832). Οι μάγοι όμως επιμένουν. Στην πραγματικότητα δεν έπαψαν ποτέ να δελεάζουν και να κεντρίζουν τις ανάγκες και τις επιθυμίες του κοινού. Θα έλεγε κανείς ότι στις μέρες μας, η ύπαρξή τους θα προσέβαλλε τη νοημοσύνη μας λόγω της κατακτημένης (;) πίστης στον ορθό λόγο, κι έτσι θα γίνονταν περιττοί, πλεονάζοντες, πειστικοί μόνο σε μικρά παιδιά ή σε ολιγοφρενείς. Είναι όμως έτσι;

Κάθε τόσο ένα σωρό μεσσίες με διάφορες εκδοχές, εντολές και ενδυμασίες δραπετεύουν από το σκοταδιστικό χθες και εγκαθίστανται στο σκοτεινό σήμερα. Η πελατεία στους «μαγικούς οίκους» των ενδυματολόγων της ελπίδας σημειώνει μια θεαματική άνοδο.

Είτε αμείβονται επισήμως για τις υπηρεσίες τους, είτε δηλώνουν ότι δρουν στο όνομα της υπερβατικής αλήθειας, είτε είναι «γνήσιοι» προφήτες (!), είτε είναι ακόμα γνησιότεροι απατεώνες, οι θαυματοποιοί της εποχής μας κάνουν χρυσές δουλειές. Δεν είναι να απορείς. Όταν ο ορθολογισμός έχει εξαντλήσει τα όρια και τις δυνατότητές του, όταν η κοινωνία παράγει περισσότερους απελπισμένους και απεγνωσμένους απ΄ όσους μπορεί να αντέξει το ιδεολόγημα της προόδου, όταν τα υπολείμματα του Διαφωτισμού καλύπτονται από ένα αδιαφανές σκότος, όταν με λίγα λόγια η υπόθεση της ζωής μεταμορφώνεται σε δυσβάσταχτο έργο, είναι προφανές ότι όλο και περισσότεροι άνθρωποι θα προστρέξουν και πάλι στους μάντεις, στους αστρολόγους και στους μεσσίες. Οι απαρηγόρητοι θα αναζητήσουν παρηγοριά στην αγκαλιά των εμπόρων της ελπίδας.

Ψώνια; Τσαρλατάνοι; Διαταραγμένες προσωπικότητες; Αυθεντικοί ονειροπόλοι; Δεν έχει και τόση σημασία. Η θανάσιμη παγίδα παραμονεύει. Οι πιο επικίνδυνοι είναι εκείνοι που υπόσχονται όχι τη σωτηρία της ψυχής, αλλά του πάσχοντος οργανισμού. Αυτοί που προβάλλουν σαν γιατροί, θεραπευτές του πόνου και της αρρώστιας. Εδώ τα πράγματα σοβαρεύουν, καθώς η ίδια η ζωή μπαίνει σε κίνδυνο. Στον άπελπιν άρρωστo συντελείται το μοιραίο σφάλμα. Ο ιός της αμφιβολίας κερδίζει έδαφος: «Κι αν ένα στα χίλια έχει δίκιο; ». «Κι αν πράγματι είναι σωτήρας; Εγώ που δεν έχω τίποτα να χάσω, εγώ που είμαι έτσι κι αλλιώς χαμένος γιατί να μη δοκιμάσω να τον πιστέψω; ». Αν ο ασθενής πασχίζει να σωθεί π.χ. από έναν καρκίνο και αφεθεί στα χέρια του μεσσία εγκαταλείποντας ενδεχομένως τις ιατρικές αγωγές, καταλαβαίνουμε ότι τα πράγματα μπορεί να έχουν εγκληματικές συνέπειες για την υγεία και την ποιότητα της ζωής που του απομένει να ζήσει. Η απελπισία πάντα ευνοεί την παλινδρόμηση του μυαλού μας σε αρχαϊκές μορφές σκέψης. Στη μαγική σκέψη των παιδιών και των πρωτογόνων. «Αρκεί να το θελήσω, αρκεί να το επιθυμήσω, αρκεί να το σκεφτώ, και θα το κάνω να γίνει».

Φοβούμαι ότι στην εποχή της διάχυτης καχυποψίας και της ατομικής ανημποριάς, στην εποχή όπου κυριαρχεί η αίσθηση ότι ο καθένας μόνος του έχει να αντιμετωπίσει τα δεινά του βίου του, και όπου το εχθρικό παρόν συγκρούεται με ένα σκοτεινό μέλλον, οι κάθε λογής μεσσίες θα βρίσκουν ολοένα και περισσότερο τόπο και λόγο ύπαρξης. Όμως, πώς να το κάνουμε; Ο oρθός λόγος μέσα από τα αδιέξοδα, τις αντινομίες, τα σκοτάδια του θα παραμένει ένα αντίδοτο στην απελπισία. Ένα αντίδοτο που οι μεσσίες πάνε να υφαρπάξουν. Αν τους αφήσουμε..."

Για την αντιγραφή
ΜΟΝΑ - ΖΥΓΑ

(Προέλευση της φωτογραφίας του έργου "Magic moon" της Sharon Gee)

Περί ταχύτητας

Από email επισκέπτη:

"... Ενώ όσοι έβλεπαν χθες το βράδυ τον αγώνα του Παναθηναϊκού με τη Βιγιαρεάλ ευχερώς διαπίστωναν πόσο πάσχιζε στο πρώτο μισάωρο να ανταποκριθεί η αθηναϊκή ομάδα στο δαιμονιώδη ρυθμό των Ισπανών, έσκασε σαν βόμβα η γνώμη του σχολιαστή της ΝΕΤ: Κατά τη γνώμη του ο Παο δεν έπρεπε (να προσπαθήσει) να παίξει πιό γρήγορα από την αντίπαλό του!

Αναμένεται αναφορά των "πνιγμών", εκείνων που τη δεδομένη στιγμή έβαζαν στο στόμα κανένα ξηρό καρπό, έτρωγαν πίτσα ή έπιναν το ποτό τους..."

Για την αντιγραφή

ΜΟΝΑ - ΖΥΓΑ

(Προέλευση της εικόνας)

Delilah

I saw the light on the night that I passed by her window
I saw the flickering shadows of love on her blind
She was my woman
As she deceived me I watched and went out of my mind
My, my, my, delilah
Why, why, why, delilah
I could see that girl was no good for me
But I was lost like a slave that no man could free
At break of day when that man drove away, I was waiting
I cross the street to her house and she opened the door
She stood there laughing
I felt the knife in my hand and she laughed no more
My, my, my delilah
Why, why, why delilah
So before they come to break down the door
Forgive me delilah I just couldnt take any more

She stood there laughing
I felt the knife in my hand and she laughed no more
My, my, my, delilah
Why, why, why, delilah
So before they come to break down the door
Forgive me delilah I just couldnt take any more
Forgive me delilah I just couldnt take any more

Απαντήσεις

Aπό τη σημερινή Ελευθεροτυπία και τη σελίδα του Χρ. Ξανθάκη:

"Το ραδιόφωνο πρωταγωνιστεί! Αυτό μας λέει η έρευνα «Bari» της «Focus», χαρακτηρίζοντάς το παράλληλα μέσο που συνοδεύει, συντροφεύει, ψυχαγωγεί, βοηθά στην απόδραση, στην εκτόνωση και στη φυγή και ενημερώνει χωρίς να επιβάλλεται. Δεν είναι τυχαίος, λοιπόν, ο βαθμός ικανοποίησης του κοινού από το ραδιόφωνο (65%), σαφώς πιο ψηλά από τις εφημερίδες (44%), το Διαδίκτυο (41%) και την τηλεόραση (26%).

*Οπως δείχνει, μάλιστα, η έρευνα, έχει υψηλότερα έως πολύ υψηλότερα ποσοστά κάλυψης του πληθυσμού σε σχέση με την TV, από τις πρώτες πρωινές ώρες ώς τις 8 το βράδυ που αρχίζουν τα δελτία της τηλεόρασης και ακολουθούν οι σειρές και οι ταινίες -οπότε απογειώνεται η μικρή οθόνη. Εν γένει, η αυξανόμενη «κινητικότητα» του πληθυσμού έχει οδηγήσει σε αύξηση του επιπέδου ακρόασης. Ο μέσος χρόνος ακρόασης είναι 3,7 ώρες ανά ημέρα, με πιο φανατικές τις ηλικίες από 13 έως 24.

*Δεν είναι τυχαία τα ποσοστά όσων δηλώνουν ότι το ραδιόφωνο τους διασκεδάζει (86%), τους χαλαρώνει (84%), τους φτιάχνει τη διάθεση (84%), τους συντροφεύει παντού (72%), τους κρατά ενήμερους για τα γεγονότα της πόλης τους (67%), τους ταξιδεύει (66%) και τους ενημερώνει για όσα συμβαίνουν γύρω (63%)".

Για την αντιγραφή
ΜΟΝΑ - ΖΥΓΑ

ΥΓ: Αγνωστο γιατί η ιστοσελίδα δεν περιλαμβάνει κι άλλη μια απάντηση, που υπάρχει στην έντυπη έκδοση: 49% των ερωτηθέντων δήλωσε, ότι το ραδιόφωνο δεν τους καταδυναστεύει.

(Προέλευση της φωτογραφίας)

Χατήρια

Από το χθεσινό ΒΗΜΑ και τη σελίδα του Στ. Κασιμάτη:

"Αναγγελία γάμου από την εφημερίδα «Η Σφήνα»:

«Ο Σάββας Ξηρός του Τριαντάφυλλου και της Μοσχούλας, το γένος Τσακαλία, που γεννήθηκε στην Αγία Αννα Καστοριάς και κατοικεί προσωρινά στον Κορυδαλλό Αττικής και η Αlicia Romero Cortes του Vicente και της Carmen που γεννήθηκε στην Ρalma de Μallorca Ισπανίας και κατοικεί στο Μάτι Αττικής, πρόκειται να έλθουν σε γάμο που θα γίνει στο παρεκκλήσι του Αγίου Σπυρίδωνα στον Κορυδαλλό».

Εύχομαι ολοψύχως η ώρα η καλή! Θα πρότεινα μάλιστα το μυστήριο να τελεσθεί σε επίπεδο αρχιερατικό, δεδομένου ότι την τρέχουσα περίοδο διαμένει προσωρινώς στον Κορυδαλλό και μητροπολίτης...".

Για την αντιγραφή
ΜΟΝΑ - ΖΥΓΑ

(Προέλευση της εικόνας)

Λόγια

Email επισκέπτη:

"These are entries to a Washington Post Competition asking for a 2 line rhyme with the most romantic 1st line and the least romantic 2nd line

1. My darling, my lover, my beautiful wife:
Marrying you has screwed up my life.

2. I see your face when I am dreaming.
That's why I always wake up screaming.

3. Kind, intelligent, loving and hot;
This describes everything you are not.

4. Love may be beautiful, love may be bliss,
But I only slept with you 'cause I was pissed.

5. I thought that I could love no other
-- that is until I met your brother.

6. Roses are red, violets are blue, sugar is sweet, and so are you.
But the roses are wilting, the violets are dead, the sugar bowl's
empty and so is your head.

7. I want to feel your sweet embrace;
But don't take that paper bag off your face.

8. I love your smile, your face, and your eyes
Damn, I'm good at telling lies!

9. My love, you take my breath away.
What have you stepped in to smell this way?

10. My feelings for you no words can tell,
Except for maybe 'Go to hell.'

11. What inspired this amorous rhyme?
Two parts vodka, one part lime".

Για την αντιγραφή

ΜΟΝΑ- ΖΥΓΑ

(Πηγή της φωτογραφίας)

Στερνή μου γνώση(;)

Aπό το χθεσινό ΒΗΜΑ:

"Η πρώην επικεφαλής των βρετανικών Μυστικών Υπηρεσιών ΜΙ5, η 73χρονη Στέλλα Ρίμινγκτον, προειδοποίησε την κυβέρνηση ότι διακινδυνεύει τη δημιουργία «αστυνομικού κράτους», χρησιμοποιώντας τους φόβους για την τρομοκρατία ως άλλοθι για τον περιορισμό των ελευθεριών. «Φοβίζει τον κόσμο ώστε να μπορεί να περνά νόμους περιορισμού των πολιτικών ελευθεριών» είπε".

Για την αντιγραφή
ΜΟΝΑ ΖΥΓΑ

ΥΓ: Δεν είναι η πρώτη φορά που η Ρίμιγκτον μιλάει για το θέμα. Τα ίδια πάνω κάτω είπε τον περασμένο Οκτώβριο στο Γκάρντιαν. Είναι άγνωστο, πάντως, πώς πολιτεύθηκε όταν διοικούσε τις μυστικές υπηρεσίες.

(Πηγή της εικόνας)

Βράσε όρυζα

Από email επισκέπτη:

"... Σήμερα την ώρα που στον Περισσό η Αλέκα Παπαρήγα έκανε την εναρκτήρια ομιλία στο συνέδριο του ΚΚΕ ο τηλεοπτικός σταθμός 902 τί λέτε πως έδειχνε; Κατσαρόλες και σκεύη μαγειρικής Solingen, αν σωστά συγκράτησα το όνομα.

Και ερωτάται: Για ποιό ακριβώς λόγο οι τηλεοπτικοί σταθμοί των κομμάτων της βουλής μπορούν να λειτουργούν έτσι, χωρίς ποτέ να χρειάζεται να υποβάλουν φάκελο για αδειοδότηση, αν όχι για να ενημερώνουν τους θεατές;

Την επόμενη φορά που το ΚΚΕ θα διαμαρτυρηθεί, όπως το συνηθίζει, για την "ανισότητα" στην προβολή των θέσεών του από τα λοιπά τηλεοπτικά κανάλια, θα βρεθεί κάποιος να του θυμίσει ότι έχει (κατα)δικό του τηλεοπτικό σταθμό που είναι η "χαρά" της τηλεπώλησης; ..."

Για την αντιγραφή

ΜΟΝΑ - ΖΥΓΑ

(Πηγή της εικόνας)

Dire Straits / Walk of Life(*)

Here comes johnny singing oldies, goldies
Be-bop-a-lua, baby what I say
Here comes johnny singing I gotta woman
Down in the tunnels, trying to make it pay
He got the action, he got the motion
Yeah, the boy can play
Dedication devotion
Turning all the night time into the day

He do the song about the sweet lovin woman
He do the song about the knife
He do the walk, he do the walk of life

Here comes johnny and hell tell you the story
Hand me down mu walkin shoes
Here come johnny with the power and the glory
Backbeat the talkin blues
He got the action, he got the motion
Yeah, the boy can play
Dedication devotion
Turning all the night time into the day

He do the song about the sweet lovin woman
He do the song about the knife
He do the walk, he do the walk of life

Here comes johnny singing oldies, goldies
Be-bop-a-lula, baby what I say
Here comes johnny singing I gotta woman
Down in the tunnels, trying to make it pay
He got the action, he got the motion
Yeah the boy can play
Decidation devotion
Turning all the night time into the day

And after all the violence and double talk
Theres just a song in the trouble and the strife
You do the walk, you do the walk of life

(*) Το βίντεο επελέγη γιατί προσέφερε τον καλύτερο ήχο.

Στενές σχέσεις

Από τα ΝΕΑ του Σαββάτου:

"Η ζωή του μπορεί να ήταν άγρια και σύντομη, αλλά το DΝΑ του επιβίωσε για αρκετό διάστημα. Μάλιστα αποκωδικοποιήθηκε σχεδόν ολόκληρο με μια πρωτοποριακή μελέτη, η οποία αποκαλύπτει πόσο στενή ήταν η σχέση του Νεάντερταλ με τον σύγχρονο άνθρωπο. Οι επιστήμονες εξέτασαν το DΝΑ κατά κύριο λόγο από καλά διατηρημένα οστά, ηλικίας 40.000- 70.000 χρόνων, που βρέθηκαν στην Κροατία, τη Ρωσία, τη Γερμανία και την Ισπανία. Και όπως διαπίστωσαν, οι ομοιότητες με το γενετικό υλικό του σύγχρονου ανθρώπου ξεπερνούν το 99%. «Έχουμε στενή σχέση με τον Νεάντερταλ», δήλωσε ο καθηγητής Σβάντε Πάαμπο από το Ινστιτούτο Εξελικτικής Ανθρωπολογίας Μax Ρlanck της Λειψίας. Με άλλα λόγια, θα ήταν δύσκολο να ξεχωρίσουμε το DΝΑ του Νεάντερταλ από το DΝΑ ενός σύγχρονου Ευρωπαίου, Ασιάτη ή Αφρικανού.

Οι υποθέσεις.
Οι ερευνητές συνεχίζουν την προσπάθεια για να αποκτήσουν έναν πλήρη γενετικό «χάρτη» του Νεάντερταλ, ώστε να τον συγκρίνουν οριστικά με το γονιδίωμα των ανθρώπων και των χιμπαντζήδων. Πάντως, δεν είναι ακόμα σίγουροι αν ο Νεάντερταλ μιλούσε, το θεωρούν όμως πολύ πιθανό. Ο Νεάντερταλ ζούσε στην Ευρώπη και σε περιοχές της Ασίας μέχρι πριν από περίπου 30.000 χρόνια, όταν οι Κρο- Μανιόν, πρόγονοι των σύγχρονων ανθρώπων, μετακινήθηκαν στα ίδια μέρη. Μυστήριο αποτελεί ακόμη για ποιο λόγο εξαφανίστηκε και κατά πόσο διασταυρώθηκε με τα κοντινά ξαδέρφια του- αν και η ανάλυση του DΝΑ δείχνει πως δεν συνέβη κάτι τέτοιο".

Για την αντιγραφή
ΜΟΝΑ - ΖΥΓΑ

(Πηγή της εικόνας)

Immigrant song - Led Zeppelin

We come from the land of the ice and snow,
>from the midnight sun where the hot springs blow.
The hammer of the gods
Will drive our ships to new lands,
To fight the horde, singing and crying:
Valhalla, I am coming!
On we sweep with threshing oar,
Our only goal will be the western shore.

We come from the land of the ice and snow,
>from the midnight sun where the hot springs blow.
How soft your fields so green,
Can whisper tales of gore,
Of how we calmed the tides of war.
We are your overlords.
On we sweep with threshing oar,
Our only goal will be the western shore.
So now youd better stop and rebuild all your ruins,
For peace and trust can win the day
Despite of all your losing.

Xέρια

(Εντοπισμός: anke)

Μουσικές διαδρομές

Aπό τα χθεσινά ΝΕΑ:

"ΧΟΡΕΨΕ Ή ΔΕΝ ΧΟΡΕΨΕ ο Βλαντίμιρ Πούτιν στους ρυθμούς των Αbba σε ένα ιδιωτικό πάρτι, το οποίο στοίχισε στο Κρεμλίνο 23.000 ευρώ; Εκπρόσωπος του Ρώσου πρωθυπουργού διαβεβαίωσε ότι εκείνη τη νύχτα το αφεντικό του ήταν στο γραφείο του. Και πάντως, «ο κ. Πούτιν προτιμά τους Βeatles από τους Αbba». Για πόσο καιρό, όμως, ένας φαν των Βeatles μπορεί να συνυπάρχει με έναν πρόεδρο όπως ο Ντμίτρι Μεντβέντεφ, ο οποίος προτιμά του Deep Ρurple; Πώς γίνεται οι διεθνείς συνομιλίες να γίνονται σε καλό κλίμα με τον Πούτιν να σιγοτραγουδάει το Lady Μadonna, ενώ ο Μπαράκ Ομπάμα σφυρίζει τον σκοπό του Βorn in the USΑ και ο Νικολά Σαρκοζί ακούει μπαλάντες της Κάρλας Μπρούνι στο iΡod του; Και ποιο να είναι άραγε το αγαπημένο κομμάτι του Πούτιν από τους Βeatles; Μήπως από το Βaby you ΄re a Rich Μan πέρασε στο Ηelp;".

Για την αντιγραφή
ΜΟΝΑ - ΖΥΓΑ

(Πηγή της εικόνας)

Μια μέρα στο Χογκ Κογκ

Δείτε τη εδώ

Γλωσσοδέτες

Aπό τη σημερινή Ελευθεροτυπία:

"... Πιο δύσκολα κι από το... Ραμπεσαντρατανά προφέρεται το όνομα του επίσης Γάλλου που δοκιμάζεται αυτές τις μέρες στην ΑΕΚ.

Ο τωρινός ποδοσφαιριστής με όνομα... σιδηρόδρομο, λέγεται Ολιβιέ Ενσιαμπαμφούμου (!) και για να τον φέρει στη Ελλάδα ο Ντούσαν Μπάγεβιτς έβαλε λυτούς και δεμένους, καθώς η ομάδα πάσχει μόνιμα στο δεξί άκρο της άμυνας.

Για να πάρει η ΑΕΚ, αλλά και οποιαδήποτε άλλη ομάδα, παίκτη αυτή την εποχή, θα πρέπει να ψωνίσει από τα αζήτητα. Αυτό σημαίνει ότι ο ποδοσφαιριστής πρέπει να είναι χωρίς ομάδα από τον περασμένο Ιούνιο. Από την άποψη αυτή η ΠΑΕ κατάφερε το ακατόρθωτο: βρήκε δεξί μπακ και μάλιστα 23 χρόνων, που έχει να υπογράψει συμβόλαιο σε ομάδα από τα τέλη του 2007.

Τελευταία του ομάδα ήταν η ιταλική Ασκολι, ενώ προηγουμένως είχε κάνει γεμάτες χρονιές με τη φανέλα της Ρεμς και της Τουλούζ. Το τι έγινε και εξαφανίστηκε περνώντας από την Ιταλία είναι κάτι που δεν μπορεί να το πει με σιγουριά κανείς.

Ο Ντούσκο τον δοκίμασε στην προπόνηση της περασμένης Παρασκευής και οι πρώτες εντυπώσεις ήταν θετικές, με την έννοια ότι η ομάδα δεν μπορεί να βρει τίποτα καλύτερο αυτή τη στιγμή, συν το ότι πίσω και δεξιά βρίσκονται μόνο ο Γεωργέας και ο Κουτρουμάνος, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Ο προπονητής θα τον δοκιμάσει και σήμερα, και μάλλον θα πει το τελικό ok, αφού αύριο λήγει η σχετική προθεσμία για να μπορέσει να τον πάρει.

Πάντως, το συμβόλαιο που θα υπογράψει θα είναι μέχρι το καλοκαίρι".

Για την αντιγραφή
ΜΟΝΑ - ΖΥΓΑ

(Πηγή της εικόνας)

Don't get me wrong

Don't get me wrong
If I'm looking kind of dazzled
I see neon lights
Whenever you walk by

Don't get me wrong
If you say "Hello" and I take a ride
Upon a sea where the mystic moon
Is playing havoc with the tide
Don't get me wrong

Don't get me wrong
If I'm acting so distracted
I'm thinking about the fireworks
That go off when you smile

Don't get me wrong
If I split like light refracted
I'm only off to wander
Across a moonlit mile

Once in awhile
Two people meet
Seemingly for no reason
They just pass on the street
Suddenly thunder, shower everywhere
Who can explain the thunder and rain
But there's something in the air

Don't get me wrong
If I come and go like fashion
I might be great tomorrow
But hopeless yesterday

Don't get me wrong
If I fall in the "mode of passion"
It might be unbelievable
But let's not say "so long"
It might just be fantastic
Don't get me wrong

Ντάμπο

Από τα σημερινά ΝΕΑ:

"Στα χέρια της αμερικανικής Δικαιοσύνης βρίσκεται η «καριέρα» των ελεφάντων στα τσίρκα. Οι δικαστές καλούνται να αποφασίσουν εάν τα νούμερα που κάνουν τα συμπαθή ζώα, υπακούοντας στις εντολές του εκπαιδευτή τους, οφείλονται στην ευφυΐα τους ή είναι προϊόν τους φόβου τους ότι σε περίπτωση ανυπακοής θα τιμωρηθούν. Στο ομοσπονδιακό δικαστήριο της Ουάσιγκτον προσέφυγαν εκπρόσωποι φιλοζωικών οργανώσεων κατά του δημοφιλούς στις ΗΠΑ τσίρκο των αδελφών Ringling Βrothers Βarnum & Βaily. Οι φιλοζωικές οργανώσεις αναφέρουν στην αγωγή τους ότι οι ασιατικοί ελέφαντες που ανήκουν στο τσίρκο ζουν σε ένα δύσοσμο περιβάλλον, στριμωγμένοι ο ένας δίπλα στον άλλον. Για να μάθουν το νούμερό τους υποβάλλονται σε βασανιστήρια, καθώς οι εκπαιδευτές τους χρησιμοποιούν μυτερές βουκέντρες και ειδικά ραβδιά.

Ο αγώνας. Αντίθετα, η υπεράσπιση υποστηρίζει ότι «οι ελέφαντες χαίρουν άκρας υγείας, εξετάζονται συχνά από κτηνιάτρους και ζουν σε ευρύχωρους και ευάερους χώρους». Όσο για τους ανθρώπους που τους φροντίζουν, αυτοί δεν χρησιμοποιούν παρά μόνο μεγάλες σκούπες και λάστιχο με νερό. Ισχυρίζονται επίσης ότι το ραβδί που χρησιμοποιούν οι εκπαιδευτές δεν πονάει περισσότερο από το λουρί του σκύλου και ότι τα τραύματα είναι σπάνια, πολύ ελαφρά και θεραπεύονται εύκολα.

Οι φιλόζωοι περιμένουν έναν δύσκολο αγώνα στη δικαστική αίθουσα, που θα κρατήσει τουλάχιστον τρεις εβδομάδες.

Και τα χρήματα που «παίζονται», πολλά. Η Fed Εntertainment ανακοίνωσε ότι οι παραστάσεις της σε ολόκληρο τον κόσμο παρακολουθούνται από 25 εκατ. ανθρώπους τον χρόνο και ότι οι ελέφαντες είναι αναπόσπαστο μέρος του θεάματος".

Για την αντιγραφή

ΜΟΝΑ - ΖΥΓΑ

(Πηγή της εικόνας)

World air traffic

(Εντοπισμός: antonix - Για περισσότερα εδώ)

Αρχηγών παρόντων...

Από email επισκέπτη:

"... Σε συνέχεια του σχολίου άλλου επισκέπτη για το αλάθητο του Μπασινά, παρακαλώ να μη διαφύγει της προσοχής σας η δημόσια αναγνώριση από τον Μπαράκ Ομπάμα, ότι τα έκανε μούσκεμα με τρείς (μέχρι στιγμής) επιλογές προσώπων για δημόσια αξιώματα.

Ετσι διαμορφώνονται 2 τουλάχιστον μείζονα ρεύματα σκέψης και κοινωνικής πρακτικής: αυτό που υιοθέτησε ο αρχηγός της Εθνικής Ελλάδος κι αυτό που εκπροσωπεί ο αρχηγός των ΗΠΑ...".

Για την αντιγραφή

ΜΟΝΑ - ΖΥΓΑ

(Πηγή της εικόνας)

Tekere - Salif Keita

Επανάσταση παντού

Από email επισκέπτη:

"...Φεύγοντας ο Μπασινάς για την Πόρτσμουθ αισθάνθηκε την ανάγκη να κάνει μια δήλωση, για να δικαιολογήσει (σε ποιόν;) την απόφασή του να επιστρέψει από την Ισπανία στην Ελλάδα και την ΑΕΚ.

Το νόημα της δήλωσης, όπως την άκουσα στο ραδιόφωνο, είναι ότι τόσο η απόφαση να επαναπατρισθεί όσο και η επιλογή της ΑΕΚ ήταν σωστές, ανεξάρτητα από την πρόωρη συναινετική λύση του συμβολαίου.

Ενα νέο κριτήριο ορθότητας προβάλει από τη δήλωση αυτή κι έχει να κάνει μόνο με το χρόνο που παίρνεται μια απόφαση και όχι με το πόσο θα δικαιωθεί στη συνέχεια. Μια μικρή επανάσταση συντελέσθηκε μέσω των ερτζιανών και σπεύδω να παρακαλέσω για την προσοχή σας..."

Για την αντιγραφή

ΜΟΝΑ - ΖΥΓΑ

(Πηγή της εικόνας)

Αλλαγές

Από τη χθεσινή Ελευθεροτυπία το άρθρο της Κορίνας Βασιλοπούλου:

"Η «αλλαγή» ταιριάζει στην Αμερική: Στον Λευκό Οίκο έχει εγκατασταθεί ένας μαύρος πρόεδρος και χιλιάδες χιλιόμετρα νοτιότερα, η Βολιβία επισφράγισε μια αλλαγή που ξεκίνησε πριν από τρία χρόνια, όταν εξέλεξε τον πρώτο ιθαγενή πρόεδρο στην ιστορία της. Ενέκρινε, μάλιστα, με μεγάλη πλειοψηφία ένα νέο σύνταγμα, το οποίο κατοχυρώνει την πολιτική ισοτιμία και την ιδιαίτερη πολιτιστική κληρονομιά των αυτοχθόνων, που απαρτίζουν την πλειοψηφία του πληθυσμού.

Οπως και στις ΗΠΑ, πριν από μερικές δεκαετίες, οι έγχρωμοι αντιμετωπίζονταν ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας στις μισές αμερικανικές πολιτείες, έτσι και στη Βολιβία οι ιθαγενείς απέκτησαν δικαίωμα ψήφου μόλις το 1952. Μέχρι τότε, τους απαγόρευαν ακόμα και να περνούν έξω από την πλατεία Μουρίγιο της πρωτεύουσας Λα Πας, όπου βρίσκεται το προεδρικό μέγαρο. Είναι απορίας άξιον πώς αυτός ο παραλληλισμός έχει διαφύγει από τα περισσότερα διεθνή ΜΜΕ, τα οποία εμμένουν στον κίνδυνο για «ακυβερνησία» που ελλοχεύει στη Βολιβία, αφού οι τέσσερις πλούσιες ανατολικές επαρχίες της χώρας ψήφισαν όχι, όπως ήταν αναμενόμενο.

Λίγο φως έχει πέσει επίσης σε πολλές ιδιαίτερα προοδευτικές μεταρρυθμίσεις που προβλέπει το νέο σύνταγμα: αλλάζει το ιδιοκτησιακό καθεστώς της γης, κατοχυρώνεται η προστασία της γλώσσας και της παράδοσης των 36 ινδιάνικων φυλών της χώρας και επιβάλλεται ένα ελάχιστο ποσοστό συμμετοχής των ιθαγενών στη Βουλή και στην τοπική αυτοδιοίκηση. Ακόμη οι φυσικοί πόροι (νερό, φυσικό αέριο, πετρέλαιο) αποτελούν κτήμα του λαού και απαγορεύεται αυστηρά η ιδιωτικοποίησή τους, ενώ το καθολικό δόγμα χάνει τον επίσημο χαρακτήρα του και η Βολιβία γίνεται ανεξίθρησκη χώρα.

Ωστόσο, το σύνταγμα που ψηφίστηκε την περασμένη Κυριακή, αν και πολύ προοδευτικό για τα δεδομένα της Λατινικής Αμερικής, αποτελεί μια πιο απαλυμένη μορφή εκείνου που είχε αρχικά εισηγηθεί ο Εβο Μοράλες. Ο βολιβιανός πρόεδρος, για να πετύχει μια στοιχειώδη συναίνεση με τη δεξιά αντιπολίτευση, συμφώνησε να μην ισχύσει αναδρομικά το μέτρο που προβλέπει ότι κανένας πολίτης δεν μπορεί να έχει στην κατοχή του περισσότερα από 5.000 εκτάρια γης και να μη θιγούν οι μεγάλες ιδιοκτησίες, παρά μόνο στην περίπτωση που παραμένουν ανεκμετάλλευτες ή που οι αγρότες που τις καλλιεργούν εργάζονται σε καθεστώς εκμετάλλευσης.

Δέχτηκε, επίσης, να προκηρύξει πρόωρες προεδρικές εκλογές για το Δεκέμβριο του 2009 (αντί για το 2011), προκειμένου να περάσει η ρύθμιση που επιτρέπει στον εν ενεργεία πρόεδρο να διεκδικήσει δεύτερη συνεχή θητεία. Μια δεύτερη νίκη πάντως για τον Μοράλες, εκτός από την έγκριση του νέου συντάγματος, είναι το γεγονός ότι έχει απέναντί του μια σχετικά αποδυναμωμένη δεξιά.

Μπορεί το «όχι» να υπερίσχυσε στα τέσσερα προπύργια της αντιπολίτευσης, οι αντίπαλοί του ωστόσο εισπράττουν άλλη μια καθαρή ήττα, ενώ αδυνατούν να αναδείξουν μια ηγετική μορφή. Ακόμα και ο πρώην κυβερνήτης της Κοτσαμπάμπα, Μάνφρεντ Ρέγιες Βίγια, ένας από τους πλέον ορκισμένους εχθρούς του Μοράλες, παραδέχθηκε στην αμερικανική «Washington Post» ότι «δεν υπάρχει σήμερα σοβαρή αντιπολίτευση στη χώρα».

Επίσης, δεν είναι βέβαιο ότι η βολιβιανή δεξιά θα εξακολουθήσει να απολαμβάνει την παραδοσιακή αμερικανική υποστήριξη με τον Μπαράκ Ομπάμα. Τον τελευταίο καιρό πληθαίνουν οι φωνές που τον καλούν να εγκαινιάσει μια νέα πολιτική στη Λατινική Αμερική, τονίζοντας ότι οι εξελίξεις στη Βολιβία αποτελούν μια καλή αφορμή. Ο Ομπάμα, από τις πρώτες κιόλας μέρες, σημειώνει στροφή 180 μοιρών από την πολιτική Μπους. Θα εφαρμόσει το σύνθημα για «αλλαγή» και στη γειτονιά του;".

Για την αντιγραφή
ΜΟΝΑ - ΖΥΓΑ

(Πηγή της εικόνας)

Αλλα φρούτα

Aπό το σημερινό ΒΗΜΑ:

"Το τι ακριβώς ειπώθηκε στις συναντήσεις του υπουργικού συμβουλίου πριν από την απόφαση αποστολής στρατιωτικών δυνάμεων στο Ιράκ το 2003 καλείται να αποκαλύψει τώρα η βρετανική κυβέρνηση. Σύμφωνα με την τελευταία απόφαση του Δικαστηρίου Πληροφόρησης στο πλαίσιο του νόμου περί Ελευθερίας της Πληροφόρησης (FΟΙ), οι βρετανοί υπουργοί οφείλουν να ρίξουν φως στο περιεχόμενο δύο σημαντικών συναντήσεων του υπουργικού συμβουλίου του Τόνι Μπλερ, που οδήγησε τη χώρα στον πόλεμο στο Ιράκ. Το τριμελές δικαστήριο αποφάσισε ότι ο Ρίτσαρντ Τόμας, επίτροπος Πληροφόρησης, δικαίως είχε ζητήσει τον περασμένο χρόνο τη δημοσιοποίηση των πρακτικών των υπουργικών συμβουλίων της 13ης και 17ης Μαρτίου του 2003, όταν η βρετανική κυβέρνηση συζητούσε για τη νομιμότητα της εισβολής στο Ιράκ με σκοπό την ανατροπή του Σαντάμ Χουσεΐν.

Τα πρακτικά των υπουργικών συμβουλίων παραμένουν απόρρητα για τουλάχιστον 30 χρόνια, αλλά το δικαστήριο υιοθέτησε τη θέση του κ. Τόμας ότι «η βαρύτητα και η αμφιλεγόμενη φύση» των κυβερνητικών συζητήσεων τις παραμονές του πολέμου συνεπάγονται αυξημένο δημόσιο ενδιαφέρον. Η κυβέρνηση διατηρεί το δικαίωμα να ασκήσει έφεση μέσα σε διάστημα 28 ημερών στο Ανώτατο Δικαστήριο, διαφορετικά οφείλει να δημοσιοποιήσει τα πρακτικά. Οι υπουργοί επίσης μπορούν να ασκήσουν βέτο, παρά την απόφαση στο πλαίσιο του Νόμο FΟΙ, ο οποίος καθιερώθηκε από το Εργατικό Κόμμα το 2000.

Η δημοσιοποίηση των πρακτικών επαναφέρει στο προσκήνιο ένα από τα πλέον σημαντικά ζητήματα που ανέκυψαν με τον πόλεμο στο Ιράκτη γνωμάτευση του Γενικού Εισαγγελέα λόρδου Γκόλντσμιθ - και ρίχνει φως στον διχασμό που επικρατούσε στους κόλπους της κυβέρνησης Μπλερ. Ο Ρόμπιν Κουκ, ο οποίος ήταν πρόεδρος της Βουλής των Κοινοτήτων, παραιτήθηκε μετά το υπουργικό συμβούλιο της 17ης Μαρτίου, λέγοντας ότι δεν θέλει να αναλάβει την ευθύνη εμπλοκής της Βρετανίας σε πόλεμο. Στο δεύτερο υπουργικό συμβούλιο παρουσιάστηκε μία περίληψη της γνωμάτευσης του λόρδου Γκόλντσμιθ, σύμφωνα με την οποία η στρατιωτική εισβολή στο Ιράκ ήταν νόμιμη. Ωστόσο οι υπουργοί δεν γνώριζαν την ύπαρξη προηγούμενης έκθεσης του λόρδου Γκόλντσμιθ, που είχε συνταχθεί στις 7 Μαρτίου και δημοσιοποιήθηκε το 2005, με την οποία εξέφραζε την ανησυχία του για την ανάληψη στρατιωτικής δράσης χωρίς ανάλογο ψήφισμα από τα Ηνωμένα Εθνη- τέτοιο ψήφισμα δεν υπήρξε ποτέ.

Το Δικαστήριο Πληροφόρησης, που εξετάζει εφέσεις οι οποίες έχουν ασκηθεί και αφορούν αποφάσεις του επιτρόπου, αποφάσισε με ψήφους δύο προς μία να απορρίψει την απόφαση της κυβέρνησης να μην αποκαλύψει τα πρακτικά, υποστηρίζοντας ότι η ιδιαίτερη φύση των συζητήσεων ξεπερνά σε σπουδαιότητα την παραδοσιακή μυστικότητα που περιβάλλει τα κυβερνητικά συμβούλια και ότι η κοινή γνώμη πρέπει να «αποφασίσει από μόνη της» για το περιεχόμενο των συζητήσεων".

Για την αντιγραφή

ΜΟΝΑ - ΖΥΓΑ

(Πηγή της εικόνας)

Obladi oblada

Desmond has a barrow in the market place
Molly is a singer in a band
Desmond says to Molly girl I like your face
And Molly says this as she takes him by the hand

Obladi oblada life goes on bra
La la how the life goes on.
Obladi oblada life goes on bra
La la how the life goes on

Desmond takes a trolley to the jewelers stores,
Buys a twenty carat golden ring
Takes it back to Molly waiting at the door
And as he gives it to her she begins to sing

Obladi oblada life goes on bra
La la how the life goes on
Obladi oblada life goes on bra
La la how the life goes on

In a couple of years they have built
A home sweet home
With a couple of kids running in the yard
Of Desmond and Molly Jones

Happy ever after in the market place
Desmond lets the children lend a hand
Molly stays at home and does her pretty face
And in the evening she still sings it with the band

Obladi oblada life goes on bra
La la how the life goes on
Obladi oblada life goes on bra
La la how the life goes on

In a couple of years they have built
A home sweet home
With a couple of kids running in the yard
Of Desmond and Molly Jones

Happy ever after in the market place
Molly lets the children lend a hand
Desmond stays at home and does his pretty face
And in the evening she's a singer with the band

Obladi oblada life goes on bra
La la how the life goes on
Obladi oblada life goes on bra
La la how the life goes on

And if you want some fun -
Take obladi oblada.

The black hole

Luka (Suzanne Vega)

My name is Luka
I live on the second floor
I live upstairs from you
Yes I think you've seen me before

If you hear something late at night
Some kind of trouble, some kind of fight
Just don't ask me what it was
Just don't ask me what it was
Just don't ask me what it was

I think it's because I'm clumsy
I try not to talk too loud
Maybe it's because I'm crazy
I try not to act too proud

They only hit until you cry
After that you don't ask why
You just don't argue anymore
You just don't argue anymore
You just don't argue anymore

Yes I think I'm okay
I walked into the door again
Well, if you ask that's what I'll say
And it's not your business anyway
I guess I'd like to be alone
With nothing broken, nothing thrown
Just don't ask me how I am
Just don't ask me how I am
Just don't ask me how I am

My name is Luka
I live on the second floor
I live upstairs from you
Yes I think you've seen me before

If you hear something late at night
Some kind of trouble, some kind of fight
Just don't ask me what it was
Just don't ask me what it was
Just don't ask me what it was

And they only hit until you cry
After that, you don't ask why
You just don't argue anymore
You just don't argue anymore
You just don't argue anymore

Βροχές και μπόρες

Από το σημερινό ΒΗΜΑ και την Πανδώρα:

"Προτού καταλάβουμε αν επρόκειτο για αληθή εξομολόγηση λόγω βλακείας ή για φαντασιοπληξία ενός βλακός (προτού,δηλαδή, καταλάβουμε με τι είδους βλακεία είχαμε να κάνουμε...),ο πολιτικός εκπρόσωπος του ΠαΣοΚ για θέματα υπουργείου Εξωτερικών κατέληξε στα εξής: α) ότι η ομολογία του Αττίλα Ολγκάτς ήταν αληθής, β) ότι το περιστατικό αφορούσε «ενέργειες στρατιώτη με εντολή του διοικητή του» και γ) ότι η ομολογία συνιστά απόδειξη των κατακτητικών προθέσεων της Τουρκίας στην εισβολή του 1974.

Ωραία όλα αυτά, για να συντηρούν τη μονόπλευρη αλήθεια που μας βολεύει. Αν όμως βρεθεί αύριο ένας δικός μας, Ελληνας ή Ελληνοκύπριος, και κελαηδήσει και για τα δικά μας κατορθώματα στην ιστορία του Κυπριακού, τι θα έχει να πει τότε ο εκπρόσωπος του ΠαΣοΚ; Ο Ανδρέας Λοβέρδος είναι από τα ικανά στελέχη πρώτης γραμμής, που ανέδειξε το ΠαΣοΚ στην οκταετία Σημίτη. Εκτός από χαρίσματα, διαθέτει και φιλοδοξίες. Για αυτό, αφού αφιέρωσε μερικά χρόνια ώσπου να κατακτήσει το ευρωστρεφές σοσιαλδημοκρατικό ΠαΣοΚ, τώρα κάνει τα πάντα για να γοητεύσει και το εθνικοπατριωτικό ΠαΣοΚ. Να προσέξει όμως! Γιατί με την πληθωρικότητα της προσωπικότητάς του κινδυνεύει να ταυτιστεί πλήρως και με τις δύο πλευρές. Κινδυνεύει, δηλαδή, να εκμηδενιστεί- να γίνει, ούτως ειπείν, ένας Αβραμόπουλος του ΠαΣοΚ..."

Για την αντιγραφή
ΜΟΝΑ - ΖΥΓΑ

(Πηγή της εικόνας)

Τί είναι αυτό;

(Εντοπισμός: anke)

Value for money

(Από τα χθεσινά ΝΕΑ η γελοιογραφία του Δ. Χαντζόπουλου)

Στα μάτια του ενός φύλου (συνέχεια)

If I were a boy
even just for a day
I'd roll out of bed in the morning
and throw on what I wanted and go
Drink beer with the guys
and chase after girls
I'd kick it with who I wanted
and I'd never get confronted for it
cause they'd stick up for me
If I were a boy
I think I could understand
how it feels to love a girl
I swear I'd be a better man
I'd listen to her
cause I know how it hurts
When you lose the one you wanted
cause he's taking you for granted
And everything you had got destroyed

If I were a girl
even just for a day
I'd get out of bed in the morning
and take forever to get ready
Complain to my friends
as if they got a man
They talk about you cause they're jealous
and I just stay and listen to it (I should get rid of them)
If I were a girl
I dont think I'd understand
how it feels to love a boy
I swear I'd be a better woman
I'd listen to him
cause I don't know everything
I would always try to tell him that he needs to treat me better
Like I don't gotta change at all

If I were a girl
It's a little too late for you to come back
Say it's just a mistake, think I'd forgive you like that? (I don't)
If you thought I would wait for you,
you thought wrong (I did wrong)
But you're just a boy
and you're just a girl
You don't understand
No you don't understand
How it feels to love a girl someday
You wish you were a better man
You don't listen to her
and you don't listen to him
You don't care how it hurts (you don't care how I feel)
Until you lose the one you wanted
cause he's taking you for granted
And everything you had got destroyed
But you're just a boy
and you're just a girl

Στα μάτια του ενός φύλου

If I were a boy even just for a day
I'd roll out of bed in the morning
And throw on what I wanted
And go drink beer with the guys

And chase after girls
I'd kick it with who I wanted
And I'd never get confronted for it
'Cause they stick up for me

If I were a boy
I think I could understand
How it feels to love a girl
I swear I'd be a better man

I'd listen to her
'Cause I know how it hurts
When you lose the one you wanted
'Cause he's taking you for granted
And everything you had got destroyed

If I were a boy
I would turn off my phone
Tell everyone it's broken
So they'd think that I was sleeping alone

I'd put myself first
And make the rules as I go
'Cause I know that she'd be faithful
Waiting for me to come home, to come home

If I were a boy
I think I could understand
How it feels to love a girl
I swear I'd be a better man

I'd listen to her
'Cause I know how it hurts
When you lose the one you wanted
'Cause he's taking you for granted
And everything you had got destroyed

It's a little too late for you to come back
Say it's just a mistake
Think I'd forgive you like that
If you thought I would wait for you
You thought wrong

But you're just a boy
You don't understand
And you don't understand, oh
How it feels to love a girl
Someday you wish you were a better man

You don't listen to her
You don't care how it hurts
Until you lose the one you wanted
'Cause you're taking her for granted
And everything you had got destroyed
But you're just a boy

Απίστευτη εξαίρεση

Η ιστορία με την επιτυχή αναγκαστική προσθαλάσσωση του αεροσκάφους της US Airways στον ποταμό Χάντσον έχει κι άλλη μιά, σχεδόν απίστευτη, πλευρά: Ο πιλότος αρνήθηκε να εμφανισθεί στις κάμερες και όλα τα μέσα (έντυπα και ηλεκτρονικά) "βολεύτηκαν" με μια φωτογραφία του που δείχνουν και ξαναδείχνουν.

Δεν είναι και λίγο πράγμα, να τον παρακαλούν για μια τηλεοπτική εμφάνιση, δήλωση, συνέντευξη κλπ και τόσο αυτός όσο και οι κοντινοί του άνθρωποι να αντιστέκονται.

(Εντοπισμός βίντεο: antonix)

Inauguration Day

Από το χθεσινό ΒΗΜΑ, που αναδημοσίευσε από τους Times μέρος ενός ενδιαφέροντος ιστορικού στις ορκωμοσίες αμερικανών προέδρων του Ben Macintyre:

"Η τελετή της ορκωμοσίας, καλή ή κακή, εντυπωσιακή ή αδιάφορη, είναι εκείνη που αναμφίβολα δίνει το πρώτο στίγμα μιας προεδρικής θητείας. Ο πρώτος πρόεδρος των ΗΠΑ, ο Τζορτζ Ουάσιγκτον, δεν έβλεπε την ώρα να τελειώσει. Ψέλλισε ένα «Θεέ μου,βοήθησέ με» καθώς τελείωνε τον όρκο του, φίλησε τη Βίβλο και εκφώνησε μια ομιλία μόλις 135 λέξεων.

Αντίθετα, ο Γουίλιαμ Χένρι Χάρισον μίλησε επί δύο ώρες, το 1841, κάτω από τη βροχή. Το αποτέλεσμα ήταν ότι έπαθε πνευμονία και πέθανε μέσα σε έναν μήνα.

Ο πιο άτυχος ήταν ο Αντριου Τζάκσον, ο οποίος παραλίγο να λιντσαριστεί την ημέρα της ορκωμοσίας του το 1829 από ένα εξαγριωμένο πλήθος. Σώθηκε διαφεύγοντας με άλογο.
Στην ορκωμοσία του Οδυσσέα Γκραντ η αίθουσα χορού ήταν τόσο κρύα που οι καλεσμένοι χόρευαν με τα παλτά και τα καπέλα τους, ενώ λέγεται ότι πουλιά που έπεφταν νεκρά από το κρύο προσγειώνονταν στα πιάτα των έντρομων κυριών.

Για κάποιους, η στιγμή ήταν μια ευκαιρία για επίδειξη. Το 1893 ο Γκρόβερ Κλίβελαντ προσέφερε στους καλεσμένους του κιλά σαλάτας αστακού, ενώ προσέλαβε πολυπληθή ορχήστρα και μία ομάδα από δέκα κουρείς οι οποίοι περιποιήθηκαν τα μουστάκια των καλεσμένων του! Η δεύτερη ορκωμοσία του Αβραάμ Λίνκολν ήταν άλλη μία άσκηση στην υπερβολή, ενώ η παρέλαση του Ντουάιτ Αϊζενχάουερ διέθετε 73 ορχήστρες και αρκετούς ελέφαντες.

Σε αντίθετη κατεύθυνση κινήθηκε ο Τζίμι Κάρτερ, ο οποίος επέλεξε μια ανεπίσημη τελετή, που ταίριαζε στους δύσκολους καιρούς στους οποίους άρχισε η προεδρία του. Αφού ορκίστηκε, διένυσε πεζός την απόσταση των δυόμισι χιλιομέτρων ως τον Λευκό Οίκο. Για την τελετή ξοδεύτηκαν μόλις 3,5 εκατ. δολάρια. Λίγα χρόνια αργότερα ο Μπιλ Κλίντον διέθεσε 33 εκατ. δολάρια.

Στην ορκωμοσία του Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι ο ποιητής Ρόμπερτ Φροστ ζαλίστηκε από τον ήλιο και δεν μπόρεσε να διαβάσει το ποίημά του, με αποτέλεσμα να απαγγείλει από μνήμης ένα άλλο, παλαιότερο".

Για την αντιγραφή

ΜΟΝΑ - ΖΥΓΑ

(Πηγή της εικόνας)

Parov Stelar - Chambermaid Swing

Οδηγίες χρήσεως

Οι τελευταίες αναρτήσεις και τα σχόλιά τους κινητοποίησαν απρόσμενα μνήμες σ' ένα ευχάριστο κυνήγι "οδηγιών" των μεγαλύτερων στους μικρότερους, που άλλαζαν χέρια γραμμένες σε κόλλες τετραδίου κι αφορούσαν μια "επιτυχημένη" παρουσία σε πάρτι. Να μερικές:

- Αποφεύγουμε η εμφάνισή μας να είναι φορτωμένη με φουλάρια, χαϊμαλιά, δαχτυλίδια, "ταυτότητες" (καρπού), μπαντάνες κλπ.

- Ποτέ δεν εμφανιζόμαστε με καινούργιο (αχρησιμοποίητο) πακέτο τσιγάρα, γιατί δείχνει άνθρωπο που τα αγόρασε μόνο για "φιγούρα". Ετσι, από τη μαλακή (κατά προτίμηση) συσκευασία "πρέπει" να λείπουν 5-6 τσιγάρα (που -για να μην πάνε χαμένα, στις μεγάλες αφραγκιές- τα φυλάμε στην εσωτερική τσέπη του σακκακιού.

- Σβήνουμε το τσιγάρο (όταν απομένει τουλάχιστον το 1/3, ποτέ γόπα!) χτυπώντας κάθετα κι αρκετές φορές την κάφτρα στο τασάκι κι όχι συνθλίβοντάς το με τον παράμεσο στο τεφροδοχείο

- Αποφεύγουμε νάμαστε συνέχεια με την παρέα που πήγαμε στο πάρτι και εντοπίζουμε από νωρίς τις ενδιαφέρουσες παρουσίες της βραδιάς

- Πρέπει να μάθουμε, όσο γίνεται πιό γρήγορα είναι αν το "πρόσωπο" της βραδιάς μας συνοδεύεται (και από ποιόν) και απαραίτητα σε ποιό σχολείο πάει.

- Δεν κάνουμε κατάχρηση να ζητήσουμε 2ο συνεχόμενο χορό, παρά μόνο από το πρόσωπο που μας ενδιαφέρει, κι αυτό το πολύ δις

- Δεν αφήνουμε για την τελευταία στιγμή, να ζητήσουμε το τηλέφωνο ή, ακόμη περισσότερο, ραντεβού...

(Πηγή της εικόνας)

Now or never

It's now or never,
come hold me tight
Kiss me my darling,
be mine tonight
Tomorrow will be too late,
it's now or never
My love won't wait.

When I first saw you
with your smile so tender
My heart was captured,
my soul surrendered
I'd spend a lifetime
waiting for the right time
Now that your near
the time is here at last.

It's now or never,
come hold me tight
Kiss me my darling,
be mine tonight
Tomorrow will be too late,
it's now or never
My love won't wait.

Just like a willow,
we would cry an ocean
If we lost true love
and sweet devotion
Your lips excite me,
let your arms invite me
For who knows when
we'll meet again this way

It's now or never,
come hold me tight
Kiss me my darling,
be mine tonight
Tomorrow will be too late,
it's now or never
My love won't wait

Save The Last Dance For Me

You can dance-every dance with the guy
Who gives you the eye,let him hold you tight
You can smile-every smile for the man
Who held your hand neath the pale moon light
But don't forget who's takin' you home
And in whose arms you're gonna be
So darlin' save the last dance for me

Oh I know that the music's fine
Like sparklin' wine,go and have your fun
Laugh and sing,but while we're apart
Don't give your heart to anyone
But don't forget who's takin' you home
And in whose arms you're gonna be
So darlin' save the last dance for me

Baby don't you know I love you so
Can't you feel it when we touch
I will never never let you go
I love you oh so much

You can dance,go and carry on
Till the night is gone
And it's time to go
If he asks if you're all alone
Can he walk you home,you must tell him no
'Cause don't forget who's taking you home
And in whose arms you're gonna be
Save the last dance for me

'Cause don't forget who's taking you home
And in whose arms you're gonna be
So darling,save the last dance for me
Save the last dance for me
Save the last dance for me.

Three Steps to Heaven

Now there are Three Steps To Heaven
Just listen and you will plainly see
And as life travels on
And things do go wrong
Just follow steps one, two and three

Step one - you find a girl to love
Step two - she falls in love with you
Step three - you kiss and hold her tightly
Yeah! that sure seems like heaven to me

The formula for Heaven's very simple
Just follow the rules and you will see
And as life travels on
And things do go wrong
Just follow steps one,two and three

Step one - you find a girl to love
Step two - she falls in love with you
Step three- you kiss and hold her tightly
Yeah! that sure seems like heaven to me
Just follow steps one,two and three

Μόδες που πέρασαν: Φράσεις που ηχούν ξενόγλωσσες

Στο τέλος της δεκατετίας του 80 είχε μεγάλη επιτυχία σε πολλές παρέες το "παιγνίδι" με κάποιες (εκ)φράσεις, που αν κανείς δεν ήταν προσεκτικός θα μπορούσε να ξεγελασθεί και να τις περάσει για "ξένες". Με τον καιρό όλο και πλήθαιναν, μέχρι που ξεχάσθηκαν:

ΑΓΓΛΙΚΑ:
Του άλλου μ' του γιου
Σλιπ του γιου

ΑΙΓΥΠΤΙΚΑ:
Χάλια το χαλί, Μιχάλη

ΑΦΡΙΚΑΝΙΚΑ:
Κούλα Ακούμπα τα μπαούλα

ΓΑΛΛΙΚΑ:
Και σε κεσέ, και σε μπωλ
Χυμοί Ζουζουνιών
Λαιμοί Μπουκαλιών

ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ:
Γιαγιά, ρηχά είναι μπείτε
Σφάχτον
Μπα είναι κρύα

ΙΑΠΩΝΙΚΑ:
Καφασάκι για μούρα
Συγκάηκα
Να σου σύρω το κασόνι

ΙΤΑΛΙΚΑ:
Μαρία, κάντα μελάτα
Τί άμμο, τί βότσαλο
Λαμία-Βόλο, με κάρο

ΙΣΠΑΝΙΚΑ:
Σέλες Βέσπας
Τας σανίδας εγκαρσίας

ΚΙΝΕΖΙΚΑ:
Έκατσ' η κουτσή κατσίκα

ΡΩΣΙΚΑ:
Φταρνίστηκα

Βόδια εβόσκαγε σε νιόσκαφτη γη
Φρέσκα ντόπια αυγά

(Πηγή της φωτογραφίας)

Παρακλήσεις

(Από τα σημερινά ΝΕΑ)

Εικόνες με νερό

(Εντοπισμός: antonix)

Μόδες που πέρασαν: Μπίζ

Παιγνίδι των "άκρων" υπό την έννοια, πως είτε κανείς το αντιπαθούσε κι έφευγε μακριά κάθε φορά που κάποιος από την παρέα το πρότεινε, είτε δεν χόρταινε να συμμετέχει.

Χρειάζονται τρία τουλάχιστον άτομα, ένα από τα οποία τα "φυλάει" (μάνα): δηλαδή βάζει το δεξί ή αριστερό χέρι κάτω από την αριστερή ή δεξιά μασχάλη του με την παλάμη στραμένη προς τα "έξω" και με το άλλο χέρι αυτοεμποδίζεται να βλέπει (κάτι σαν μονή παρωπίδα) προς την πλευρά της εκτεθειμένης παλάμης του. Ενας από τους υπόλοιπους παίκτες χτυπά (κρυφά) με την παλάμη του την παλάμη της "μάνας" και μετά "κρύβεται" ανάμεσα στους άλλους, που με το δείκτη των χεριών τους να στριφογυρίζει του προσφέρουν "κάλυψη", λέγοντας (όλοι μαζί) μπίίίζζζ.

Σκοπός του παιγνιδιού είναι να βρεθεί από αυτόν που τα "φυλάει" ο δράστης, οπότε παίρνει τη θέση του.

(Πηγή της εικόνας)

Λήξη προστασίας

Από το Βήμα της Κυριακής:

"Ο Ποπάι ανήκει σε όλους μας. Ο γνωστότερος ναύτης στην ιστορία των εικονογραφημένων αφηγήσεων είναι ελεύθερος πνευματικών δικαιωμάτων, τουλάχιστον στην Ευρώπη, καθώς συμπληρώθηκαν 70 χρόνια από τη χρονιά που απεβίωσε ο δημιουργός του Ελζι Σέγκαρ. Ετσι, καθένας μπορεί πλέον να χρησιμοποιήσει την εικόνα του Ποπάι κατά βούληση, να εκδώσει για παράδειγμα τις ιστορίες του, να τις μεταφέρει στον κινηματογράφο ή να προχωρήσει σε άλλες εμπορικές χρήσεις αυτής. Για τις ΗΠΑ ισχύει άλλος νόμος, σύμφωνα με τον οποίο τα πνευματικά δικαιώματα ξεκινούν από το έτος δημιουργίας του έργου και ισχύουν για 95 χρόνια, ανεξαρτήτως θανάτου του καλλιτέχνη. Καθώς ο Ποπάι σχεδιάστηκε το 1929, οι Αμερικανοί θα πρέπει να περιμένουν ως το 2024 για να χρησιμοποιήσουν τον χάρτινο ήρωα. Ο Ποπάι, ο οποίος έχει επισκιάσει ως και τον συνομήλικό του Μίκι Μάους, γεννήθηκε ως δευτερεύων χαρακτήρας στα σκίτσα που δημοσίευε ο Ελζι Σέγκαρ στην εφημερίδα «Τhe Νew Υork Journal » από το 1928. Επί δέκα χρόνια η Ολιβ Οϊλ και ο Χαμ Γκρέιβι ήταν οι κεντρικοί χαρακτήρες. Στα δέκα χρόνια εμφανίζεται ο ναύτης, ο οποίος προσλαμβάνεται από τον Κάστορ, τον αδελφό της Ολιβ, για να πλοηγεί το καράβι τους.

Ο Ελζι Σέγκαρ (1894- 1938) εμπνεύστηκε τα πρόσωπα των καρτούν του από ανθρώπους που γνώρισε στην παιδική του ηλικία, στο Ιλινόι. Το αφεντικό του σε ένα σινεμά στο οποίο εργάστηκε ως νέος χρησίμευσε ως πρότυπο για τον Ουίμπι, ενώ η ιδιοκτήτρια ενός καταστήματος είναι ολόιδια με την Ολιβ. Για τον Ποπάι ίσως εμπνεύστηκε από έναν μποξέρ που θαύμαζε. Ο δημοφιλής ήρωας είχε προγναθισμό, ένα μάτι μονίμως κλειστό (εξ ου και το όνομα «popeye») και μια διάθεση να δέρνει τους πάντες, χωρίς να ζητήσει εξηγήσεις από πριν. Είναι όμως ένα καλό και λαϊκό παιδί, που εμφανίζεται μετά το κραχ και εκφράζει όλες τις αγωνίες του μέσου πολίτη. Θέλει μια κοινωνία με ίσες ευκαιρίες, είναι ενάντιος στον φασισμό, θέλει μια δίκαιη κατανομή των αγαθών. Παρ΄ ότι έχει μια φαλλοκρατική πλευρά, γίνεται τόσο δημοφιλής που η αμερικανική κυβέρνηση ζητεί από τον δημιουργό να δημιουργήσει στον σούπερ ήρωα μια συνήθεια: να τρώει σπανάκι. Τη χρονιά που μπήκε το σπανάκι στο στόμα του Ποπάι, η κατανάλωση του λαχανικού αυξήθηκε στις ΗΠΑ κατά 30%.

Μετά τον θάνατο του Ελζι Σέγκαρ ανέλαβαν άλλοι σκιτσογράφοι τις ιστορίες του. Οι ιστορίες προσαρμόζονται στην εποχή τους· έτσι προβάλλονται διάφορα διλήμματα, όπως για την ανορεξία ή τις εκτρώσεις. Κάποια στιγμή ο Ποπάι έκοψε και το κάπνισμα (καταργώντας έτσι το περίφημο του-του που έκανε βγάζοντας τον καπνό). Είναι πάντως απορίας άξιον πώς μπορεί να αξιοποιηθεί στο μέλλον ο Ποπάι, αν θα εξακολουθήσει να φέρνει χρυσάφι. Ως τώρα οι εισπράξεις για τη συνολική εικόνα του Ποπάι ανέρχονταν σε 1,1 εκατ. ευρώ, σύμφωνα με την εταιρεία Κing Features Syndicate. Από την άλλη όμως, η κινηματογραφική εκδοχή του από τον Ρόμπερτ Αλτμαν ήταν μια αποτυχία (με τον Ρόμπιν Γουίλιαμς στον πρωταγωνιστικό ρόλο). Ισως στην ευρωπαϊκή αγορά να γίνουν οι δοκιμές και τα πειράματα που θα δείξουν αν ο Ποπάι σηκώνει κι άλλες αλλαγές ή αν πρέπει να κρατηθεί ως είχε".

Για την αντιγραφή

ΜΟΝΑ - ΖΥΓΑ

(Πηγή της εικόνας)

Μόδες που πέρασαν: Πέτρα, ψαλίδι, χαρτί

Εγινε μανία σε πολλές παρέες κι ήταν ο τρόπος που συχνά έλυνε "διαφορές" μεταξύ φίλων, αδελφών, συναδέλφων, συμμαθητών ή απλώς γνωστών, κυρίως ως προς αιώνιο ερώτημα "ποιός θα πάει να κάνει κάποια δουλειά" πχ να πάρει καφέ, να φέρει εφημερίδες, να βγάλει εισιτήρια, να κάνει "σκονάκια" για τις εξετάσεις κοκ.

Το παιγνίδι είναι απλό. Υπάρχουν τρείς στάσεις που επιτρέπεται να χρησιμοποιήσουν οι παίκτες με τα χέρια τους: πέτρα (το χέρι κλειστό σαν γροθιά), ψαλίδι (δείκτης και μέσος ανοικτοί και το υπόλοιπο χέρι κλειστό) και χαρτί (παλάμη ανοικτή). Η κάθε στάση κερδίζει μία από τις υπόλοιπες και χάνει από την άλλη.

Η πέτρα κερδίζει (αχρηστεύει) το ψαλίδι, αλλά χάνει (διπλώνεται) από το χαρτί

Το ψαλίδι κερδίζει (κόβει) το χαρτί, αλλά χάνει (αχρηστεύεται) από την πέτρα

Το χαρτί κερδίζει (διπλώνει) την πέτρα, αλλά χάνει (κόβεται) από το ψαλίδι.

Οι παίκτες καλούνται (ακολουθώντας κοινό ρυθμό στις κινήσεις) να χρησιμοποιήσουν π.χ 5 φορές κάποια από τις 3 στάσεις. Οποιος κερδίσει τις περισσότερες φορές (best of 5) κερδίζει την παρτίδα κι ο χαμένος κάνει τη "δουλειά". Οταν οι παίκτες χρησιμοποιήσουν την ίδια στάση, η κίνηση δεν μετράει κι επαναλαμβάνεται.

(Πηγή της εικόνας)

Μαρία Δημητριάδη

Από τα χθεσινά ΝΕΑ:

"Το πολιτικό τραγούδι έχασε την ερμηνεύτριά του. Η «τραγουδίστρια του αγώνα» Μαρία Δημητριάδη σίγησε στα 58 της.

Η Μαρία Δημητριάδη που με τη φωνή και την ερμηνεία της σημάδεψε το σύγχρονο ελληνικό-και κυρίως το πολιτικό- τραγούδι, ιδιαιτέρως την περίοδο της Μεταπολίτευσης, άφησε την τελευταία της πνοή τα ξημερώματα χτες στο Νοσοκομείο Ευαγγελισμός, καθώς είχε προσβληθεί από σπάνια πνευμονική νόσο.

«Η Μαρία Δημητριάδη υπήρξε μια σύγχρονη τραγουδίστρια που δεν λειτουργούσε με φωνή επικαιρική, αλλά διαχρονική. Ήταν από τις ελάχιστες δραματικές τραγουδίστριες που βγήκαν στη χώρα μας, όρο που συνηθίζουμε να χρησιμοποιούμε στην όπερα. Δεν παύει με τον χαμό της να φεύγει κι ένα κομμάτι δικό μου, γιατί της οφείλω πάρα πάρα πολλά. Φεύγει κι ένα κομμάτι της δικής μου αθωότητας» έλεγε χθες στα «ΝΕΑ» ο Θάνος Μικρούτσικος, ο οποίος και αφιερώνει στη μνήμη της τη συναυλία με έργα του, τη Δευτέρα, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.

Γεννήθηκε στον Ταύρο, όπου τη δεκαετία του ΄70 διετέλεσε δημοτικός σύμβουλος. Μαθήτρια ακόμη γνωρίζει μαζί με την αδελφή της Αφροδίτη Μάνου τον Μίκη Θεοδωράκη και αρχίζει να μελετά εντατικότερα για το τραγούδι.

«Ένα πρωινό η Παναγιά μου...». Το 1968 πρωτοεμφανίζεται στη δισκογραφία με ένα ερωτικό -το πιο γνωστό ίσως- τραγούδι στην ταινία «Κορίτσια στον ήλιο», με την υπογραφή του Σταύρου Ξαρχάκου. Την επόμενη χρονιά ηχογραφεί τον δίσκο «Ο ήλιος ο πρώτος» σε ποίηση Οδυσσέα Ελύτη και μουσική Γιάννη Μαρκόπουλου, ενώ ακολουθεί το θρυλικό «Χρονικό» του συνθέτη.

«Κι αν η μισή μου καρδιά βρίσκεται, γιατρέ, εδώ πέρα, η άλλη μισή στην Κίνα βρίσκεται...». Η διαδρομή της συνεχίζεται με τα «Πολιτικά τραγούδια» του Θάνου Μικρούτσικου (η φωνή της ταυτίστηκε με το ξεκίνημα της καριέρας του), άλμπουμ που συστήνει στο ελληνικό κοινό και τον πρόσφατα αποκατασταθέντα στην πατρίδα του Τούρκο ποιητή Ναζίμ Χικμέτ. Ακολουθούν η «Καντάτα για τη Μακρόνησο» και η «Σπουδή σε ποιήματα του Βλαδίμηρου Μαγιακόφσκι» (ήταν η πρώτη που ερμήνευσε στίχους του Ρώσου ποιητή στην Ελλάδα, όπως και Λόρκα στο «Αντόνιο Τόρες Χερέδια»).

Η «σκούρα» και ιδιαίτερη φωνή της γρήγορα καθιερώνεται στις μπουάτ της Πλάκας, ταυτίζεται με το πολιτικό κοινωνικό τραγούδι. Αυτό την χαρακτήρισε σε σημείο να την «αποκλείσει» από άλλα είδη-τα οποία και η ίδια απαρνήθηκε όταν, στην ακμή της, αποφάσισε να αποσυρθεί διακριτικά από τα δισκογραφικά πράγματα.

Ακολουθούν «Τα λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας» και «Τα Τραγούδια του αγώνα» του Μίκη Θεοδωράκη (τρίτη επανέκδοση), «Τα τραγούδια της λευτεριάς» και το «Φουέντε Οβεχούνα» (σε ποίηση Λόπε Ντε Βέγκα) του Θάνου Μικρούτσικου, «Για την Ελένη» του Μάνου Χατζιδάκι σε στίχους Μιχάλη Μπουρμπούλη, «Τα αντάρτικα»... Στο μεταξύ παντρεύτηκε με τον Ανδρέα Μικρούτσικο με τον οποίο και απέκτησε έναν γιο, τον Σ τέργιο.

Στην 30χρονη διαδρομή της ηχογράφησε 15 προσωπικούς δίσκους και συμμετείχε σε τουλάχιστον 22 άλλους. Εμπιστεύθηκε δε και νεώτερους συνθέτες όπως ο Γιώργος Σταυριανός και ο Στέφανος Κορκολής και τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου ως παραγωγό (1996). Η τελευταία της δισκογραφική δουλειά «Δον Κιχώτες» κυκλοφόρησε το 2001 σε μουσική Θοδωρή Οικονόμου. Έκτοτε δεν ξαναμπήκε στο στούντιο. Στη μεγάλη οθόνη έδωσε τελευταία το «παρών» στην ταινία «Το κλάμα βγήκε από τον Παράδεισο» των Ρέππα Παπαθανασίου".

Για την αντιγραφή
ΜΟΝΑ - ΖΥΓΑ

Mόδες που πέρασαν: "Αν ήτανε, τί θάτανε";

Το 1976 ο Φασμπίντερ γυρίζει την "Κινέζικη ρουλέτα". Είναι εποχή που κάθε φίλμ του γερμανού σκηνοθέτη και σεναριογράφου προκαλεί έντονες συζητήσεις σε "σινεφίλ" -ο όρος, που καθιερώθηκε από το Αθηνόραμα, είναι μεταγενέστερος- και μη.

Με την ταινία γίνεται τότε ευρύτερα γνωστό ένα παράξενο παιγνίδι. Παίζεται μεταξύ 2 (ομάδων ή προσώπων) κι αφορά κάποιο τρίτο υπαρκτό και γνωστό και στους 2 πρόσωπο. Ο ένας (χωρίς βέβαια να ξέρει, ποιόν έχει βάλει στο μυαλό του ο άλλος) κάνει ερωτήσεις του τύπου: "Αν (το τρίτο αυτό πρόσωπο) ήταν χρώμα, τί χρώμα θα ήταν;" κι ο άλλος απαντά ό,τι (χρώμα) πιστεύει πως θα ήταν το άγνωστο πρόσωπο. Ανάλογα με τη φαντασία των παικτών ερωτήσεις κι απαντήσεις διαδέχονται η μία την άλλη κι αυτό μπορεί να κρατήσει για ώρα. Δεν υπάρχουν "απαγορευμένες" ερωτήσεις και οι απαντήσεις είναι "υποχρεωτικές".

ΥΓ: Ακούγεται παράδοξο κι ίσως μυστηριώδες, αλλά 8 στις 10 φορές ο ερωτών εύρισκε -εύκολα ή δύσκολα- το πρόσωπο που είχε βάλει στο νού του ο απαντών.

(Πηγή της εικόνας)

Sugar Sugar - The Archies (1969)

Sugar,
Oh, Honey Honey.
You are my candy girl,
and you got me wanting you.
Honey,
Oh, Sugar, Sugar.
You are my candy girl
and you got me wanting you.

I just can't believe the loveliness of loving you.
(I just can't believe it's true).
I just can't believe the wonder of this feeling too.
(I just can't believe it's true).

Sugar,
Oh, Honey Honey.
You are my candy girl,
and you got me wanting you.
Honey,
Oh, Sugar, Sugar.
You are my candy girl
and you got me wanting you.

When I kissed you girl,
I knew how sweet a kiss could be.
(I know how sweet a kiss can be)
Like the summer sunshine
pour your sweetness over me.
(Pour your sweetness over me).

Oh pour little sugar on me honey (sugar)
Pour little sugar on me baby (honey honey)
When you make love so sweet (Yeah Yeah Yeah.)
Pour little sugar on me (oh yeah)
Pour little sugar on me honey
Pour little sugar on me baby
I'm gonna make love so sweet (hey hey hey)
Pour little sugar on me honey.

Ah sugar.
Oh honey, honey.
You are my candy, girl,
and you got me wanting you.

Oh honey (honey, honey, sugar, sugar)
Sugar, sugar
You are my candy girl.

Adriano Celentano - Ancora Vivo

Non si gioca coi sentimenti
non ho giocato mai...
ma se dai retta a quel che senti,
quanti guai

io non volevo ferir nessuno
eppur l'ho fatto sai
chissà cosa darei...
ma è troppo tardi ormai

ciò che è riamasto, quel che c'è
io l'ho già dato a te
e ho ricevuto, lo sai anche tu
molto di più

tu sei arrivata quando io
non ti aspettavo ormai
sei la mia vita tu...
tutte le donne tu...

Ancora vivo
sì, ancora vivo
esagerato dentro e invece fuori schivo
emozionato, innamorato
ma con un fondo opaco un poco addolorato

mi piove dentro
il tetto è aperto
il mio passato chissà com'è non ha il coperchio
ma io ti amo
tu non sei sola, la tua presenza adesso quanto mi consola...

L'entusiasmo che avevo quan'ero bambino
ogni tanto ritorna e mi esplode nel cuore
specialmente se a volte mi vieni vicino
e mi sento arrivare ondate d'amore

Ancora vivo
sì, ancora vivo
esagerato dentro e invece fuori schivo
emozionato, innamorato
ma con un fondo opaco un poco addolorato

Non si gioca coi sentimenti
non ho giocato mai...
ma se dai retta a quel che senti,
quanti guai

io non volevo ferir nessuno
eppur l'ho fatto sai
chissà cosa darei...
ma è troppo tardi ormai

Μαργαριτάρια

Από το προχθεσινό ΒΗΜΑ το άρθρο του Independent, που υπογράφει ο Cahal Milmo:

"O Σάχης; Δεν κινδυνεύει από τίποτε!». Αυτή ήταν η- απολύτως λανθασμένη- εκτίμηση του βρετανού πρεσβευτή στην Τεχεράνη την παραμονή της Ισλαμικής Επανάστασης, η οποία αποκαλύφθηκε από απόρρητα έγγραφα τα οποία μόλις αποχαρακτηρίστηκαν από τα Εθνικά Αρχεία της Βρετανίας.

Τον Μάιο του 1978 χιλιάδες διαδηλωτές σε μεγάλες πόλεις του Ιράν έκαναν στάχτη πολυτελή ξενοδοχεία, τράπεζες και κυβερνητικά κτίρια που συμβόλιζαν το διεφθαρμένο καθεστώς του Σάχη Ρεζά Παχλαβί. Ηταν η πρώτη ξεκάθαρη ένδειξη της λαϊκής δυσαρέσκειας προς τον φιλοδυτικό δικτάτορα. Ωστόσο ο βρετανός διπλωμάτης πίστευε ως την τελευταία στιγμή ότι ο Σάχης θα έβγαινε θριαμβευτής.

Ακόμη και όταν η βρετανική πρεσβεία λεηλατείτο από τους διαδηλωτές ο σερ Αντονι Πάρσονς έγραφε: «Είναι πιο εύκολο για έναν πρεσβευτή να προφητεύει το χειρότερο παρά να προσφέρει μια αισιόδοξη πρόβλεψη.Αν συμβεί το χειρότερο,τότε τον συγχαίρουν για την πρόβλεψή του.Αν δεν συμβεί τίποτε, η προφητεία του λησμονείται.Η ειλικρινής μου άποψη είναι ότι οι Παχλαβί,πατέρας και υιός,θα τα καταφέρουν».

Καθώς οι βίαιες διαδηλώσεις γίνονταν καθημερινότητα και ο Αγιατολάχ Χομεϊνί κινούσε τα νήματα της Ισλαμικής Επανάστασης από το Παρίσι όπου βρισκόταν εξόριστος, ο σερ Αντονι επέμενε ότι ο 58χρονος μονάρχης ήταν «άτρωτος» και «έτοιμος να εξετάσει κάθε παράμετρο του χάους με αξιοθαύμαστη ηρεμία και αντικειμενικότητα». Τα έγγραφα ωστόσο αποκαλύπτουν ότι ο βρετανός πρωθυπουργός Τζέιμς Κάλαχαν δεν συμμεριζόταν την άποψη του πρεσβευτή".

Για την αντιγραφή
ΜΟΝΑ - ΖΥΓΑ

(Πηγή της εικόνας)

Υ.Γ. Στις 16.1.1979 ο Σάχης εγκατέλειψε το Ιράν και την 1.2 αφίχθηκε από το Παρίσι ο Χομεϊνί. Στο τέλος Μαρτίου 1979 με δημοψήφισμα καταργήθηκε η μοναρχία κι εγκαθιδρύθηκε ισλαμική δημοκρατία. Διάνα έπεσε ο πρέσβης.

Ζιγκ ζαγκ

Από email φίλου επισκέπτη:

"... Παρακολουθώντας τις προάλλες στην ΕΡΤ συζήτηση για τα 70 χρόνια ραδιοφωνίας άκουσα τον ένα εκ των προσκεκλημένων (Κ. Τζούμα) να αναρωτιέται, πώς είναι δυνατόν κατά τη διάρκεια της ραδιοφωνικής εκπομπής του να παρουσιάζει με θετικό κι αισιόδοξο τόνο την καθημερινότητα στην πόλη κι όταν -αφήνοντας το στούντιο- "επιστρέφει" σε αυτή να τη βρίσκει σχεδόν εφιαλτική και βασανιστική.

Απάντηση ούτε έδωσε, ούτε μου φάνηκε να τη χρειάζονται αυτός και οι συνομιλητές του. Μερικοί τόχουν ονομάσει μετάδοση "θετικής ενέργειας", άλλοι ανάγκη για "ξέδωμα". Εδώ που τα λέμε, έτσι δεν επικράτησε όλο αυτό τo (άνευ λόγου κι αιτίας) "χαζοχαρούμενο" και "always ready for fun" κλίμα που "βγάζουν" οι πιό πολλές εκπομπές κι οι παρουσιαστές τους σε μουσικούς κυρίως σταθμούς;

Ισως πάλι να μη φταίει αυτό και να συμβαίνει επειδή απλώς κάθε φορά που κάποιος (σχεδόν οποιοσδήποτε) απευθύνεται μαζικά κι απρόσωπα σε άλλους θέλει να δείχνει πιό cool από αυτούς. Καλή ώρα εγώ, ας πούμε... Καλή χρονιά"

Για την αντιγραφή
ΜΟΝΑ - ΖΥΓΑ

(Πηγή της εικόνας)