Hand in hand

100

Διαβάζοντας κανείς την ειδική έκδοση που είχε χθές το ΒΗΜΑ για τις επετείους που συμπληρώνονται το 2008, βλέπει πως τη χρονιά που άρχισε "κλείνουν" εκατό χρόνια από τη γέννηση των Χέρμπερτ φον Κάραγιαν, Ιαν Φλέμιγκ, Ανρί Καρτιέ Μπρεσόν, Τζόν Γκαλμπρέϊθ και Κλόντ Λεβί- Στρός.

Η συγκέντρωση στη μικρή αυτή λίστα πολλών διασήμων μου κίνησε την περιέργεια να δώ, ποιοί άλλοι "αναλόγων προσόντων" έχουν γεννηθεί το 1908. Χρησιμοποιώντας, λοιπόν, τη μηχανή αναζήτησης του Google "έπεσα" στο μπλόγκ "What do I know?", όπου και βρήκα ό,τι ακριβώς είχα στο μυαλό μου να αναρτήσω:

"As we move into 2008 it seems useful to look back to get some perspective. Doing that I found on brainyhistory.com a day-by-day list of events for 1908. You can click the link to see it. The page included people born in 1908. I thought that list more interesting. This list of people seems to be US centric, though I spotted some European born people and at least three African Americans.

Of all the people on the list only two appear to be possibly still alive. Deadoralive.com says that Claude Levi-Strauss is still alive. But it didn't have George Kimble, a famous geographer, listed, so I couldn't tell. I have not double checked all the dates that I got from brainyhistory.com. However, for all the people who did not have death dates, I googled and got added the death dates with and *, mainly from Wikipedia.

Abraham H. Maslow 1908 - 1970
Alistair Cooke 1908 - 2004
Amy Vanderbilt 1908 - 1974
Arthur J. Goldberg 1908 - 1990
Bette Davis 1908 - 1989
Cesare Pavese 1908 - 1950
Claude Levi-Strauss 1908 -
Edward R. Murrow 1908 - 1965
Edward Teller 1908 - 2003
Estee Lauder 1908 - 2004
Frank Leahy 1908 - 1973
George Kimble 1908 - ??
Harry A. Blackmun 1908 - 1999*
Jacob Bronowski 1908 - 1974
Jimmy Stewart 1908 - 1997
John Kenneth Galbraith 1908 - 2006*
Joshua Logan 1908 - 1988*
Lawrence Welk 1908 - 1992
Lyndon B. Johnson 1908 - 1973
Leo Rosten 1908 - 1997
Louis L'Amour 1908 - 1988
Milton Berle 1908 - 2002
Quentin Crisp 1908 - 1999
Rex Harrison 1908 - 1990

Richard Wright 1908 - 1960
Robert Morley 1908 - 1992
Rosalind Russell 1908 - 1976
Simone de Beauvoir 1908 - 1986
Theodore Roethke 1908 - 1963
Thurgood Marshall 1908 - 1993
William Randolph Hearst, Jr. 1908 - 1993*
William Saroyan 1908 - 1981
Yousuf Karsh 1908 - 2002
Mary Hemingway 1908 - 1984*
Eddie Albert 1908 - 2005*
Lefty Gomez 1908 - 1989*
Paul Brown 1908 - 1991
Ethel Merman 1908 - 1984
Carl Albert 1908 - 2000*
Rene Daumal 1908 - 1944
Greer Garson 1908 - 1996
Henri Cartier-Bresson 1908 -2004
Pauline Frederick 1908 - 1990
Carole Lombard 1908 - 1942
John Holt 1908 - 1967
Osbert Lancaster 1908 - 1980

Who are they all? I don't know them all, but there are at least three US Supreme Court justices, lots of actors, a great photographer, newsman, comedian, a US president, an economist and ambassador to India, the psychologist who authored the Hierarchy of Needs, a baseball player, a congressman, a key architect of the atom bomb, several writers...

I thought it would be interesting to see how many people born in 1908 are still alive. That is a fairly complicated question to ask it appears. The best I can find is the number of centarians, but that is everyone over 100. Actually as of today, most people born in 2008 would still be 99. Here's the Google-answer for the question: Number of 100 year old U.S. citizens per 100,000 population for various dates.

In 2000, there were 50,454 centenarians in the United States, or 1 per 5,578 people, or roughly 18 per 100,000

In 1990, there were 37,306 centenarians in the United States. or 1 per 6,667 people, or roughly 15 per 100,000

Apparently the numbers before these are less accurate. But the researcher did provide this as well:

In 1900, there were 46 centenarians per million people in the US, or4.6 per 100,000In 1930, there were approximately 35 centenarians per million peopleor 3.5 per 100,000So, there are a lot more today (18/100,000 rather than 4.6/100,000 in 1900). I'm guessing the drop between 1900 and 1930 might reflect the 1918-20 flu epidemic.

Who born in 2008 will be on this list in 2108? Among all those babies born will be a host of people who will go on to be world famous. So treat them with respect. You never know what the will achieve".

Για την αντιγραφή
ΜΟΝΑ - ΖΥΓΑ

ΥΓ: Τα εκατό του χρόνια "έκλεισε" στις 15.12.2007 ο βραζιλιάνος αρχιτέκτονας Οσκαρ Νιμέγιερ

(Η εικόνα έχει ληφθεί από εδώ)

Wave

Vou te contar, Os olhos já não podem ver
Coisas que só o coração pode entender
Fundamental é mesmo o amor, É impossivel ser feliz sozinho
O resto é mar, É tudo que não sei contar
São coisas lindas, Que eu tenho pra te dar
Fundamental é mesmo o amor, É impossivel ser feliz sozinho
Da primeira vez era a cidade, Da segunda o cais e a eternidade
Agora eu já sei, Da onda que se ergueu no mar
E das estrelas que esquecemos de contar
O amor se deixa surpreender, Enquanto a noite vem nos envolver

Cheeeeese!

"Εξέχουσα" θέση στην ειδησεογραφία των εγχώριων και διεθνών ΜΜΕ έλαβε το τελευταίο επεισόδιο στη "σειρά" της Μπρίτνεϊ Σπίαρς: την Πέμπτη το βράδυ (τοπική ώρα) σωματοφύλακες του πρώην συζύγου της εισέβαλαν με τη βοήθεια της αστυνομίας και την παρουσία κοινωνικών λειτουργών στη έπαυλι για να αποσπάσουν με τη βία τα δύο ανήλικα παιδιά της (το δίχρονο Πρέστον και τον ενός έτους Τζέϊμς), που δεν είχε τα επιστρέψει η ίδια εγκαίρως στον πατέρα τους, ο οποίος έχει και την επιμέλεια.

Το φαινόμενο Σπίαρς έχει πολλές πλευρές για να ασχοληθεί κανείς μαζί του. Μία από αυτές είναι βεβαίως η ιλιγγιώδης άνοδός της στο ποπ - μουσικό στερέωμα, ωστόσο υπάρχει κι η ιδίας (καταστροφικής;) ταχύτητας "κατάρρευσή" της.

Η σχετική είδηση στους χθεσινούς Τάϊμς του Λος Αντζελες προκάλεσε πληθώρα σχολίων και "παρεμβάσεων" αναγνωστών της εφημερίδας, αρκετοί από τους οποίους δείχνουν να είναι θαυμαστές της Μπρίτνεϊ. Ανάμεσά τους νομίζω πως ξεχωρίζει το σχόλιο, που υπογράφει κάποιος με το ψευδώνυμο "ghost" και εκφράζει με εύγλωττο τρόπο το "μπάφιασμα" που έχει προκαλέσει σε πολλούς η συχνά "εξοντωτική" ενασχόληση των φωτογράφων και των ΜΜΕ με την τραγουδίστρια, που (μόλις) τελευταία δείχνει να εξοργίζεται με την αδιακρισία τους.

Ωστόσο, όπως δηλώνει στην εφημερίδα ο ιδιοκτήτης φωτογραφικού πρακτορείου, "η σχέση της Σπίαρς με του παπαράτσι είναι δεδομένη και είναι αδύνατο να διαρραγεί". Αυτή είναι, ίσως, κι ένα μέρος των αναγκαίων υλικών για τη δημιουργία σύγχρονων μύθων.

(Η εικόνα έχει ληφθεί από εδώ)

Η πρώτη νίκη

Στην πρώτη κούρσα (στην Αϊόβα) των προκριματικών εκλογών νικητές αναδείχθηκαν ο Μπ. Ομπάμα και ο Μ. Χάκαμπι. Εκπληξη για πολλούς είναι η τρίτη θέση της Χ. Κλίντον. Τίποτε δεν έχει κριθεί, ωστόσο η πρώτη νίκη είναι πάντα νίκη. Η παράσταση έχει μόλις αρχίσει και να πως τη βλέπει ο δημοσιογράφος Κρίστοφερ Χίτσενς σε άρθρο του με τίτλο "Πώς η Αμερική φαίνεται μπανανία*" στην Ουάσιγκτον Πόστ, που αναδημοσίευσαν χθές ΤΑ ΝΕΑ:

"«Τα σκάνδαλα στην Ουάσιγκτον», λέει ένας φίλος μου, «δεν αφορούν ποτέ το τι είναι παράνομο. Αφορούν το τι είναι νόμιμο». Κάπως έτσι η ανάδειξη των εκλεκτόρων στην Αϊόβα μπορεί να χαρακτηριστεί σκάνδαλο. Μια απαρχαιωμένη διαδικασία, με γελοίους κανονισμούς και ελάχιστη συμμετοχή ανάγεται από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης σε μέθοδο ανακήρυξης των «φαβορί» για το προεδρικό χρίσμα. Όλη η χώρα παρακολουθεί τους μισούς τού 45% των περίπου 85.000 Ρεπουμπλικανών εγγεγραμμένων να ψηφίζουν κάποιον επαρχιώτη άσχετο, που θεωρεί ότι ο Δαρβίνος έχει κάνει λάθος, και να ανακηρύσσεται «κύριος διεκδικητής».

Απ΄ όσο θυμάμαι, οι δημοσιογράφοι συμφωνούμε ότι θα πρέπει να δίνουμε μικρότερη προσοχή σε caucus (ψηφοφορία για την ανάδειξη εκλεκτόρων) όπως της Αϊόβα: δίνει απλά στους υποψηφίους μια πρώτη νίκη σε έναν αγώνα μεγάλης διάρκειας. Μόλις 124.000 Δημοκρατικοί πήραν μέρος στη διαδικασία αυτή το 2004, 1/4 των εγγεγραμμένων. Αν δηλαδή ο Μπάρακ Ομπάμα κερδίσει τη Χίλαρι Κλίντον για 2.000 ψήφους, θα τον ανακηρύξουμε «φονέα γιγάντων»; Μα αυτές δεν είναι εκλογές, ούτε καν προκριματικές.

Όπως γράφει ο συνάδελφός μου Νταν Μπαλτζ, στις προκριματικές οι ψηφοφόροι ήσυχα βάζουν το ψηφοδέλτιο στον φάκελο και φεύγουν. Στα caucus παραμένουν στο τμήμα επί πολλές ώρες και δεν υπάρχει μυστική ψήφος. Με την παρουσία φίλων, γειτόνων ή και αγνώστων, οι Δημοκρατικοί της Αϊόβα ψηφίζουν σηκώνοντας χέρια, διά βοής και μετακινούμενοι σε διαφορετικά σημεία της αίθουσας για να δείξουν ποιον υποψήφιο υποστηρίζουν.

Πριν από λίγο καιρό βρέθηκα στην Αϊόβα. Θα χαιρόμουν εάν οι σοβαροί και ζεστοί άνθρωποι αυτής της πολιτείας όντως έπαιζαν ουσιαστικό ρόλο στην πρώτη ημέρα της φετινής ψηφοφορίας. Όμως αυτοί που ελέγχουν τη διαδικασία είναι οι επαγγελματίες της πολιτικής, τα γεράκια των κομμάτων, εκείνοι που χειραγωγούν την κοινή γνώμη και οι δημοσκόποι. Το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα δεν θα θεωρούσε φαβορί έναν κλόουν όπως ο Χάκαμπι εάν διεξάγονταν στην Αϊόβα σοβαρές προκριματικές εκλογές. Αυτή η διαδικασία ίσως είναι χρήσιμη προκειμένου να αναδειχτούν οι εκλέκτορες της πολιτείας αυτής, αν και αμφιβάλλω σοβαρά. Είναι ένας πολύ κακός τρόπος προκειμένου να επιλεγούν οι υποψήφιοι για την προεδρία και κάνει τις ΗΠΑ να μοιάζουν με μπανανία".

Για την αντιγραφή
ΜΟΝΑ - ΖΥΓΑ

(*) Δεν είναι απολύτως σαφές, τί καταλαβαίνει ο καθένας με τη μπανανία.

(Η εικόνα έχει ληφθεί από εδώ)

Επιστροφή στα αυτονόητα

Σε ποιά θέματα αλλάζετε γνώμη και για ποιό λόγο; Την ερώτηση αυτή έθεσε δημοσίως για το 2008 το ίδρυμα Edge και έλαβε μέχρι στιγμής απάντηση από 163 προσωπικότητες.

Μεταξύ αυτών ξεχωρίζει η απάντηση του Joseph LeDoux, "neuroscientist" και καθηγητή στο πανεπιστήμιο της Ν. Υόρκης. Εξηγεί με ειλικρίνεια κι απλότητα, πώς άλλαξε την επιστημονική γνώμη του σχετικά με τη λειτουργία της ανθρώπινης μνήμης κι εκθέτει το λόγο αυτής της αλλαγής:

"Δεν ταλαντεύομαι από επιχειρήματα βασισμένα στην πίστη, δίνω βάση σε λογικά επιχειρήματα, αλλά πάντα κλυδωνίζομαι από ένα καλό πείραμα, ακόμα κι αν πηγαίνει ενάντια στις επιστημονικές πεποιθήσεις μου. Μπορεί να μην εγκαταλείπω επιστημονική άποψη μετά από ένα μόνο πείραμα, αλλά όταν τα στοιχεία επιβεβαιώνονται κι από άλλες μελέτες, αλλάζω επιστημονική άποψη".

Γιατί επισημαίνονονται τα λόγια του LeDoux; Επειδή δεν ακούγονται συχνά στη χώρα μας.

(Η εικόνα έχει ληφθεί από εδώ)

Λάβετε θέσεις

Τους τελευταίους δύο μήνες τα μέσα ενημέρωσης, ελληνικά και διεθνή, στρέφουν όλο και πιό συχνά την προσοχή τους στις προκριματικές εκλογές στις ΗΠΑ, για την ανάδειξη υποψηφίων στις προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου. Κι αυτό όσο περνάει ο καιρός θα επιτείνεται.

Το σύστημα ανάδειξης του δημοκρατικού και ρεμπουπλικάνου υποψηφίου είναι εξαιρετικά πολύπλοκο κι έχουν γραφεί πολλά για αυτό. Να μερικά από τα κύρια σημεία του, ώστε να είναι (ίσως ευκολότερο) για όποιον επιθυμεί να παρακολουθήσει τη διαδικασία:

1. Τα δύο κόμματα εκλέγουν σε εθνικό συνέδριο τους υποψηφίους τους για τις προεδρικές εκλογές 2008. Φέτος τα συνέδρια θα έχουν πραγματοποιηθεί έως την 1η εβδομάδα του Σεπτεμβρίου.

2. Η διαδικασία των προκριματικών εκλογών αφορά στην ανάδειξη αντιπροσώπων κάθε πολιτείας, που θα την εκπροσωπήσουν στο εθνικό συνέδριο του κόμματος.

3. Το κάθε κόμμα έχει καθορίσει άλλα κριτήρια εκλογής και διαφορετικό αριθμό εκλεκτόρων, που θα αποτελέσουν το εθνικό συνέδριό του.

α. Οι δημοκρατικοί θα αναδείξουν στις προκριματικές εκλογές 4.339 αντιπροσώπους συνολικά κι ο καταμερισμός τους ανά πολιτεία γίνεται επί τη βάσει του ποσοστού που η πολιτεία είχε στις συνολικές ψήφους του δημοκρατικού υποψηφίου στις 3 τελευταίες προεδρικές εκλογές. Από τους 4.339 εκλέκτορες οι 3.537 είναι υποχρεωμένοι να ψηφίσουν τον ίδιο υποψήφιο, που δήλωσαν ενόψει των προκριματικών εκλογών, κι οι 802 είναι ελεύθεροι να ψηφίσουν όποιον θέλουν (ακόμη κι αλλάζοντας γνώμη). Στους τελευταίους περιλαμβάνονται εν ενεργεία γερουσιαστές, κυβερνήτες και ξεχωριστές προσωπικότητες.

β. Οι ρεπουμπλικάνοι με τη σειρά τους θα αναδείξουν στην ίδια διαδικασία 2.066 αντιπροσώπους. Από αυτούς 316 συνολικά εκλέγονται από τις πολιτείες επί τη βάσει καταλόγου. Κάθε πολιτεία δικαιούται να εκλέξει επιπλέον 3 για κάθε ρεπουμπλικάνο βουλευτή της. Εκτός αυτών κάθε πολιτεία μπορεί να εκπροσωπηθεί στο εθνικό συνέδριο με επιπλέον αντιπροσώπους, εφόσον συντρέχουν κάποιες προϋποθέσεις (π.χ. εάν "διαθέτει" ρεπουμπλικάνο κυβερνήτη ή γερουσιαστή). Από τους 2.066 οι 1.907 οφείλουν να ψηφίσουν τον υποψήφιο που δήλωσαν ενόψει των προκριματικών εκλογών κι οι υπόλοιποι 159 είναι ελεύθεροι να ψηφίσουν όποιον θέλουν.

Αν κι είναι, βεβαίως, άγνωστο, πόσο χρήσιμα μπορούν να φανούν τα παραπάνω σε όποιον θέλει να παρακολουθήσει την "κούρσα", εντούτοις εύκολα αναδεικνύουν πως και η διαδικασία των προκριματικών εκλογών είναι (διακομματικά) "προικισμένη" με όλα εκείνα τα στοιχεία που πρέπει να έχει ένα "blockbuster".

(H εικόνα έχει ληφθεί από εδώ).

The best is yet to come

Out of the tree of life I just picked me a plum
You came along and everything's startin' to hum
Still, it's a real good bet, the best is yet to come

Best is yet to come and babe, won't that be fine?
You think you've seen the sun, but you ain't seen it shine

a-Wait till the warm-up's underway
Wait till our lips have met
And wait till you see that sunshine day
You ain't seen nothin' yet

The best is yet to come and babe, won't it be fine?
Best is yet to come, come the day you're mine

Come the day you're mine
I'm gonna teach you to fly
We've only tasted the wine
We're gonna drain the cup dry

Wait till your charms are right for these arms to surround
You think you've flown before, but baby, you ain't left the ground

a-Wait till you're locked in my embrace
Wait till I draw you near
a-Wait till you see that sunshine place
Ain't nothin' like it here

The best is yet to come and babe, won't it be fine?
The best is yet to come, come the day you're mine

Come the day you're mine
And you're gonna be mine

Τρίο Στούτζες

Κάποτε τέτοια αστεία "σάρωναν" στον κινηματογράφο. Ισως, επειδή, υπήρχε και η "θεραπευτική" πλευρά τους: Εύκολα ή δύσκολα ο καθένας μπορούσε να φαντασθεί κάποιο "στόχο" και να δοκιμάσει την τύχη του, πράγμα που συμβαίνει και σήμερα μέρες που είναι.

Πολλές ευχές

Λές;

Μεταξύ των ονομάτων που φέρονται να αποτελούν την ομάδα "Εσωτερικού Ελέγχου" της ΝΔ περιλαμβάνεται και ο πρόεδρος του ΟΠΑΠ. Σχεδιάζεται "νέο κουπόνι" στο Στοίχημα;

(Η εικόνα έχει ληφθεί από εδώ)

Απελπισμένοι νοικοκυραίοι

Στο ΒΗΜΑ γράφει ο Γ. Γιατρομανωλάκης με τίτλο "Τί πρέπει να μάθει η ΝΔ":

"Οσοι συχνά κατηγορούν την κυβέρνηση της ΝΔ πως όλο και συχνότερα παραβαίνει τις παλιές καλές εντολές για σεμνότητα, ταπεινότητα και αρετή πιστεύω πως την αδικούν. Οι όποιες ατασθαλίες της ΝΔ (οικονομικά σκάνδαλα, πολεοδομικές ανοησίες, κακοδιοίκηση, βλαβερά νομοσχέδια για Παιδεία και Ασφαλιστικό, ερωτικά μελοδράματα, απονενοημένα διαβήματα κτλ.) δεν οφείλονται, κατά τη γνώμη μου, ούτε σε έλλειψη ήθους ούτε σε έλλειμα ηθικής. Τουναντίον, θα έλεγα. Οι άνθρωποι και ευσεβείς είναι και ήθος διαθέτουν και τις πατροπαράδοτες αξίες τιμούν. Το πρόβλημα δεν είναι ηθικό. Είναι θέμα λογικής προοπτικής, όπως θα έλεγε και ο Σωκράτης. Ουδείς εκών αμαρτάνει. Κανένας δεν σφάλλει με τη θέλησή του. Σφάλλει επειδή αγνοεί το σωστό.

Αυτό νομίζω ότι είναι το πρόβλημα της ΝΔ. Δεν ξέρει λ.χ. πώς να κρύψει τα οικονομικά σκάνδαλά της. Η ιστορία με τα ομόλογα είναι εξωφρενική. Ενώ θα μπορούσαν οι άνθρωποι έτσι να ενεργήσουν ώστε όλα στο τέλος να είναι ωραία και καλά, αντίθετα έκαναν ό,τι μπορούσαν για να φανερωθεί η παρανομία. Ενώ ο κ. πρώην υπουργός θα μπορούσε να ακολουθήσει τη συνήθη πρακτική και να οικοδομήσει χωρίς να ρωτήσει κανέναν, η αρχαία άτη, δηλαδή η νεοελληνική «τύφλα», του υπέδειξε να βγάλει άδεια αναψυκτηρίου. Λάθος λογικής προοπτικής.

Και το τελευταίο. Η ΝΔ ούτε γνωρίζει πώς να ερωτεύεται ούτε πώς να κρύβει την ερωτική απελπισία. Το χειρότερο: πηδάει στον ακάλυπτο. Μα είναι δυνατόν να πηδήξει κάποιος στον ακάλυπτο για να αυτοκτονήσει; Αυτό ούτε οι ιδανικοί αυτόχειρες τ ου Καρυωτάκη δεν θα το επιχειρούσαν. Για τους αποφασισμένους υπάρχουν χίλιοι δυο σοβαροί τρόποι. Η ζωή είναι ιερή. Αλλά και η αυτοκτονία είναι ιερή. Να λοιπόν ένα άλλο θανάσιμο σφάλμα λογικής, που ελπίζουμε να μην οδηγήσει στον θάνατο. Πώς όμως θα επουλώσουμε τη ζωή;

Συμπέρασμα: η ΝΔ πρέπει πάραυτα να μάθει κάποια πράγματα - πώς λ.χ. να διαχειρίζεται σωστά τα οικονομικά λάθη της, πώς να εμφανίζει ως απόλυτα επιβεβλημένη μια πολεοδομική παρανομία της. Κυρίως πρέπει να μάθει να ερωτεύεται ακίνδυνα. Ούτε φόνοι χρειάζονται στις σκάλες της πολυκατοικίας ούτε πηδήματα στον ακάλυπτο. Η ΝΔ πρέπει όχι μόνο να πολιτεύεται ορθώς, πρέπει και να φαίνεται πως πολιτεύεται ορθώς. Από πού θα διδαχθεί όλα αυτά; Ας μελετήσει την πρόσφατη πολιτική ιστορία. Εκεί βρίσκονται οι μεγάλοι δάσκαλοι, που εκτός των άλλων είχαν και τρόπο και στυλ".

Για την αντιγραφή
ΜΟΝΑ - ΖΥΓΑ

(Η φωτογραφία του πίνακα "Despair" της Izabela Wojcik έχει ληφθεί από εδώ)

Οι δύσκολες δουλειές

Πληθαίνουν οι φωνές που αναγνωρίζουν στην κυβέρνηση μια πρωτοφανή ψύχωση με την προσπάθεια επικοινωνιακού χειρισμού διαφόρων σοβαρών θεμάτων που κατά καιρούς αντιμετωπίζει, αρκετά από τα οποία προκαλούνται από "ανθρώπους" της.

Οταν "λυσομανάνε οι ανέμοι" με την υπόθεση Ζαχόπουλου και ουδείς μπορεί να αποκλείσει κι άλλες σχετικές αποκαλύψεις, αποφασίζεται (επιτέλους) να δράσει η ΕΛ.ΑΣ στα Ζωνιανά. Τα επεισόδια που διαδραματίσθηκαν κατά την επιχείρηση περνούν, για πολλούς, σε δεύτερη μοίρα. Πιό σημαντικό μάλλον είναι ένα "σύνδρομο φάρσας" που χαρακτηρίζει πολλές από τις κυβερνητικές πρωτοβουλίες.

Οι ιθύνοντες νόες της κυβέρνησης προκειμένου να "χειρισθούν" επικοινωνιακά τα θέματα κι εν τέλει τη θητεία της, δείχνουν μια αξιοσημείωτη προτίμηση στις "δύσκολες" δουλειές, ξεχνώντας προφανώς πως δεν πρόκειται παρά για "εύκολες" δουλειές που δεν έγιναν στην ώρα τους.

(Η εικόνα έχει ληφθεί από εδώ)

Περί απορρήτου

Στο δημοσιογραφικό απόρρητο, όπως αναφέρουν σήμερα Ελευθεροτυπία και ΝΕΑ, "κατέφυγε" ο διευθυντής του Γραφείου Τύπου του Πρωθυπουργού Γ. Ανδριανός, ερωτηθείς από τον ανακριτή της υπόθεσης Ζαχόπουλου για το επίμαχο βίντεο.

Οπως με άλλη αφορμή έχει αναφερθεί, το απόρρητο εν σχέσει προς τη δημοσιογραφική πηγή δεν είναι κατοχυρωμένο νομοθετικά στη χώρα μας. Σύνηθες (νομικό) έδαφος για την επίκλησή του είναι το άρθρο 371 του Ποινικού Κώδικα, που ορίζει: "Κληρικοί, δικηγόροι και κάθε είδους νομικοί παραστάτες, συμβολαιογράφοι, γιατροί, μαίες, νοσοκόμοι, φαρμακοποιοί και άλλοι στους οποίους κάποιοι εμπιστεύονται συνήθως λόγω του επαγγέλματός τους ή της ιδιότητάς τους ιδιωτικά απόρρητα, καθώς και οι βοηθοί των προσώπων αυτών, τιμωρούνται με χρηματική ποινή ή με φυλάκιση μέχρι ενός έτους αν φανερώσουν ιδιωτικά απόρρητα που τους τα εμπιστεύτηκαν ή που τα έμαθαν λόγω του επαγγέλματός τους ή της ιδιότητάς τους".

Η μη ρητή αναφορά των δημοσιογράφων στο άρθρο αυτό και η ερμηνευτική συμπερίληψή τους στο καθεστώς προστασίας του μέσω της έκφρασης "και άλλοι" έχει δημιουργήσει στη νομική θεωρία και πράξη συζητήσεις.

Ωστόσο η ερμηνεία αυτή πολλές φορές προσκρούει σε ένα άλλο άρθρο (212 της Ποινικής Δικονομίας), που έχει ως εξής: "Η διαδικασία (εξέτασης μαρτύρων) ακυρώνεται, αν εξεταστούν στην προδικασία ή στην κύρια διαδικασία: α) οι κληρικοί σχετικά με όσα έμαθαν από την εξομολόγηση, β) οι συνήγοροι, οι τεχνικοί σύμβουλοι και οι συμβολαιογράφοι σχετικά με όσα τους εμπιστεύθηκαν οι πελάτες τους οι συνήγοροι και οι τεχνικοί σύμβουλοι κρίνουν σύμφωνα με τη συνείδησή τους αν και σε ποιό μέτρο πρέπει να καταθέτουν όσα άλλα έμαθαν με αφορμή την άσκηση του λειτουργήματός τους, γ) οι γιατροί, οι φαρμακοποιοί και οι βοηθοί τους, καθώς και οι μαίες σχετικά με όσα εμπιστευτικά πληροφορήθηκαν κατά την άσκηση του επαγγέλματός τους, εκτός όπου ειδικός νόμος τους υποχρεώνει να τα αναγγείλουν στην αρχή και δ) οι δημόσιοι υπάλληλοι, όταν πρόκειται για στρατιωτικό ή διπλωματικό μυστικό ή μυστικό που αφορά την ασφάλεια του κράτους, εκτός αν ο αρμόδιος υπουργός με αίτηση της δικαστικής αρχής ή κάποιου από τους διαδίκους ή και αυτεπαγγέλτως τους εξουσιοδοτήσει σχετικά". Η μη αναφορά εδώ του δημοσιογράφου είναι ερμηνευτικά αξεπέραστη.

Πέρα από το γεγονός ότι τα άρθρα αυτά (αλλά και πάρα πολλά άλλα) απηχούν αντιλήψεις του περασμένου αιώνα, δεν μπορεί (όπως έχουν) να υποστηριχθεί πως αναγνωρίζουν δικαίωμα στο δημοσιογράφο να προστατεύσει την πηγή της είδησής του, αν κι η νομική θεωρία δέχεται (σχεδόν χωρίς αντίρρηση) πως στην ελευθερία του τύπου περιλαμβάνεται η προστασία της πηγής του (απόρρητο).

Αν η επίκληση του απορρήτου από το διευθυντή του Γραφείου Τύπου του Κ. Καραμανλή "προϊδεάζει", πως η κυβέρνηση σκέπτεται να το κατοχυρώσει νομοθετικά, σύντομα θα φανεί. Ακόμη, όμως, και εάν είχε ήδη κατοχυρωθεί το δημοσιογραφικό απόρρητο, πόσω μάλλον σήμερα, ο Γ. Ανδριανός είναι βέβαιο πως δεν θα μπορούσε βάσιμα να το επικαλεσθεί:

Το δικαίωμα προστασίας της πηγής (είτε έτσι, είτε αλλιώς) συνδέεται με δημοσιογράφους που ασκούν εν τοις πράγμασι δημοσιογραφική εργασία - έρευνα, ή βρίσκονται, όπως εύστοχα αναφέρει στην ιστορική πιά απόφασή του (10541/1976) το Πλημμελειοδικείο Αθηνών, "εν τη διαδικασία πραγματώσεως της ελευθεροτυπίας" και όχι βεβαίως σε όποιον έχει τον τίτλο του δημοσιογράφου, αλλά ουσιαστικά είναι (μετακλητός) δημόσιος υπάλληλος.

Για όλα αυτά (και πολλά άλλα) είναι μάλλον δικαιολογημένη η ειρωνεία, με την οποία καλύπτουν το θέμα οι εφημερίδες.

(Η εικόνα έχει ληφθεί από εδώ)

Ολα στο φως;

Ενα από τα "ζέοντα" θέματα της εποχής, που έχει προκαλέσει διεθνώς ποικίλες συζητήσεις κι αντιπαραθέσεις, είναι αυτό για "διαφάνεια" στη δημόσια ζωή. Την τελευταία 20ετία όλο και συχνότερα έρχεται στην επικαιρότητα είτε αυτοτελώς είτε ως "γιατρικό" απέναντι σε μια άλλη κατα-ταλαιπωρημένη κατάσταση, αυτή της "διαπλοκής".

Διαφάνεια (κατά το λεξικό της Ευρωπαϊκής Ενωσης) είναι "η ικανότητα να βλέπει κανείς διαμέσου της διαδικασίας λήψης αποφάσεων και να έχει πρόσβαση στα έγγραφα ή τις συσκέψεις". Εχει λεχθεί, καθόλου άδικα, πως η διαφάνεια έχει καταστεί στις μέρες μας κάτι πολύ σημαντικό κι ανάλογο του τριπτύχου της γαλλικής επανάστασης. Ετσι έχει "αναρριχηθεί" και "στρογγυλοκαθίσει" για τα καλά στις πρώτες θέσεις των σύγχρονων "ηθικών αξιών", καθορίζοντας ταυτόχρονα το αντίστοιχο ζητούμενο κι αποτελώντας διεθνή "μόδα".

Οταν, βέβαια, κάτι έρχεται στη μόδα: α) γίνεται συνήθως αντικείμενο γενικής εκμετάλλευσης και κατάχρησης (ανεξάρτητα, εάν μας "πάει" ή όχι) και β) οδεύει σιγά - σιγά προς τη δύση του, καθόσον η "μόδα" πρέπει να αλλάζει, αλλιώς αυτοαναιρείται. Στο πλαίσιο αυτό το αίτημα για "διαφάνεια" έχει γίνει "μαϊντανός", γεγονός που δρά αντιστρόφως ανάλογα προς την επίτευξη του επιδιωκόμενου αποτελέσματος.

Απόηχος της "γκλάσνοστ" του Μ. Γκορμπατσώφ, αλλά και της λατινικής αρχής για τη γυναίκα του Καίσαρα (που δεν πρέπει μόνο να είναι, αλλά και να δείχνει "άμεμπτη") η διαφάνεια έχει ως έννοια "πασπαλίσει" κάθε πτυχή της δημόσιας ζωής. Μερικές φορές, μάλιστα, "ξεφεύγει" κι επιχειρεί να ορίσει και θέματα της ιδιωτικής ζωής.

Τούτα όλα φέρνει στο νού η στάση των ΜΜΕ όλου σχεδόν του πλανήτη για το πρόσφατο διαζύγιο και τη νέα "σχέση" του Ν. Σαρκοζί. Είναι, ίσως, από τις λίγες φορές, που εν ενεργεία πολιτικός ηγέτης "δείχνει" να εφαρμόζει κατά γράμμα την πολιτική της "διαφάνειας" στην προσωπική του ζωή. Κι οι αμήχανες αντιδράσεις του τύπου για όλα αυτά (περί "ριάλιτι σόου" κλπ) φαντάζουν ελάχιστα πειστικές, έως υποκριτικές. Οταν κάνεις "σημαία" σου τη "διαφάνεια", δύσκολα νομιμοποιείσαι να κριτικάρεις την εφαρμογή της (ακόμη κι αν βγεί έκτρωμα).

Είτε πρόκειται για γκόλ του Σαρκοζί και των επικοινωνιολόγων του, είτε για αυτογκόλ των δημοσιογράφων, το σκορ έχει ανοίξει και στο ταμπλώ γράφει "Διαφάνεια 1 - Διαφάνεια 0". Μήπως αυτός ήταν κι ο στόχος;

(Η εικόνα έχει ληφθεί από εδώ)

Πριν και μετά

Ενα ημερολόγιο με τα σημαντικότερα (κυρίως) αθλητικά γεγονότα του 2007, όπως τα διάλεξε ο πρώην προπονητής της Τσέλσι Ζοζέ Μουρίνιο, δημοσιεύει ο Γκάρντιαν σήμερα.

Εκτός όλων των άλλων ο (κατά πολλούς αντιπαθής) Μουρίνιο δείχνει νάχει χιούμορ, όταν περιγράφει και τις συνθήκες του "χωρισμού" του με τον Αμπράμοβιτς (μήνας Σεπτέμβριος).

Εάν άνθρωποι των γηπέδων καταφέρουν να διατηρούν το "πνεύμα" τους σε κατάσταση, ώστε να αντιμετωπίζουν τις δύσκολες καταστάσεις με αστεία διάθεση όχι μόνο όταν (εκ του ασφαλούς) αναφέρονται στο παρελθόν, αλλά κι όταν μιλούν για το παρόν και την πορεία της ομάδας τους (κάτι που ο Οσιμ έχει επιτύχει), τότε το ποδόσφαιρο μπορεί να γίνει ακόμη διασκεδαστικότερο άθλημα.

(Η εικόνα έχει ληφθεί από εδώ).

Oscar Peterson (15.8.1925 - 24.12.2007)

http://news.independent.co.uk/people/obituaries/article3284870.ece

ΥΓ: Με το σκούρο κουστούμι ο Κάουντ Μπέϊζι (21.8.1904 - 26.4.1984)

Οσιμ (2)

Χριστουγενιάτικη είδηση:

"Ο Ίβιτσα Όσιμ βγήκε την Τρίτη από τη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του νοσοκομείου, στο οποίο νοσηλεύεται στην Ιαπωνία, μετά το σοβαρό καρδιακό επεισόδιο, το οποίο υπέστη στα μέσα Νοεμβρίου. Στη συνέχεια, αναγκάστηκε να αποχωρήσει από τον πάγκο της εθνικής ομάδας της χώρας. Τη συγκεκριμένη είδηση γνωστοποίησε την ίδια μέρα ο Κόζο Τατζίμα, εκτελεστικός διευθυντής της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας της χώρας. Ο Τατζίμα αναφέρθηκε στη δήλωση που έκανε ο πρώην τεχνικός του Παναθηναϊκού και της εθνικής Γιουγκοσλαβίας μόλις έμαθε ότι αποχωρεί από τον πάγκο. "Οι μεταγραφές είναι το χρήμα που ρέει μέσα στο ποδόσφαιρο". Πάντως, ο Τατζίμα ξεκαθάρισε πως η ιαπωνική ομοσπονδία θα προσφέρει στον Όσιμ μια άλλη θέση στην ομοσπονδία, μόλις γίνει πλήρως καλά. 'Ελπίζουμε ότι θα μπορέσει να προσφέρει ξανά στο ιαπωνικό ποδόσφαιρο, όποιος κι αν είναι ο ρόλος του".

(Η εικόνα έχει ληφθεί από εδώ).

Christmas day

The young gentleman came riding past
on a snow-blue winter's day
He asked to drink by our fire and
I was pleased to let him stay
He drank there quietly for a while
and then he turned and said to me

Your eyes are green
Like summer grass
Your lips are red
like a fresh-cut rose
Your hair is soft
like an Irish stream
And your voice is filled with sweet beauty

And the last words I heard him say were
I shall return for you my love on Christmas Day

And the night will come but I won't sleep
as I watch the stars that lead him
I cannot place where he is
but still my heart goes with him
I'm saving all my Sunday clothes for the day
that I'll be leaving
Father knows
My sister knows

And my friends
They're happy for me
And the priest he says
you should thank God
for the blessing of such beauty

And the last words I heard him say were
I shall return for you my love on Christmas Day
I shall return for you my love on Christmas Day

On Christmas Day
I shall return for you
My love...

And the last words I heard him say
Were the last words I ever heard him say

I shall return for you my love on Christmas Day
I said I will return on Christmas Day
And yes, I shall return on Christmas day
I shall return, for you, on Christmas Day
My love
I will return on Christmas Day
I shall return ,my love, on Christmas Day
On Christmas Day

Αθήνα (6): Στο Σύνταγμα τις γιορτές

Αυτές τις μέρες σε αρκετά σημεία του κέντρου της πόλης αναδύεται η αίσθηση μιας "ξεπέτας". Οσοι (μικροί και μεγάλοι) ψάχνουν να βρουν κάτι "διαφορετικό κι εορταστικό" το μόνο που βρίσκουν χωρίς κόπο είναι κάτι ταλαιπωρημένα κι άθλια μασκαρεμένα "πόνυ" κι αη-βασίληδες με βρώμικες στολές.

Βγαίνοντας την πλ. Συντάγματος από το μετρό, κι εφόσον καταφέρεις να "περάσεις" από το "μπλόκο" που έχουν στήσει νέοι με διαφημιστικά κι ενημερωτικά φυλλάδια, κινδυνεύεις να σωριασθείς από τη θανατερή γλίτσα (υγρασία; βρώμα; και τα δύο;) που καλύπτει από άκρου εις άκρο τα πλακάκια.

Το καρουσέλ "πασχίζει" να δώσει εορταστικό τόνο, στον οποίο έχει, όμως, καταφέρει "καίριο πλήγμα" το χριστουγεννιάτικο δέντρο κι ο λοιπός διάκοσμος.

Στην Ερμού το εορταστικό κλίμα δίνουν "πλουσιοπάροχα" οι υπαίθριοι μπαλονάδες. Τα πολύχρωμα μπαλόνια τους (αρκουδάκια, σκυλάκια, προβατάκια και πολλά άλλα ζώα) καταβάλουν φιλότιμες προσπάθειες να ανυψωθούν και κάπου κάπου 1-2 το καταφέρνουν. Ξεχωριστή "ατραξιόν" οι ζητάδες που κάθε 10 λεπτά ανεβαίνουν (κόντρα στην κίνηση των πεζών) προς το Σύνταγμα, καβάλα στις μηχανές τους. Καταστηματάρχες και περαστικοί εύχονται να μην ακουσθεί καμιά απελπισμένη φωνή για βοήθεια (π.χ εξαιτίας κάποιου πορτοφολά), γιατί για να τον συλλάβουν θα "πατήσουν" με τις μοτοσυκλέτες τους 10 - 15 τουλάχιστον διαβάτες (πάλι καλά που δεν ανέβασε και αντιτορπιλικά στην Ερμού ο νέος υφυπουργός Δημόσιας Τάξης).

Το Public έφερε σίγουρα νέο κόσμο στην πλατεία, που γέμισε με τους πορτοκαλί καταλόγους προϊόντων του.

Το ερειπιάκι στη συμβολή Σταδίου και Αμερικής "ντύθηκε" με την μελλοντική όψη του, όπως δηλαδή θάναι μετά τις εργασίες, που ανέλαβε να κάνει εταιρεία ακινήτων ιδιωτικής τράπεζας.

Επιστρέφοντας με το μετρό είχε ζωντανό πρόγραμμα τη "σύλληψη" από τους ιδιωτικούς φύλακες ενός αλλοδαπού πατέρα και του γιού του, που ντυμένοι "Σάντα Κλάους" πήγαν να μπουν στο βαγόνι. Ο νεαρός "σεκιουριτάς", σχεδόν προσβλητικός, τους ζήτησε να πλησιάσουν κοντά του. Η συνοδός του, πιό ευγενική, τους εξηγούσε, πως εκτός από τρόφιμα και ποτά δεν επιτρέπονται στο μετρό και τα ακορντεόν.

Οση ώρα το φιλοθεάμον κοινό παρακολουθούσε το συμβάν, ένας μικρός με μπαγλαμά βρήκε την ευκαιρία να "εισβάλει" ανενόχλητος στο συρμό. Μετά από αρκετές στάσεις ακουγόταν να προσπαθεί να εκτελέσει (στη μοναδική χορδή του οργάνου) την πρώτη στροφή από το "Τρίγωνα Κάλαντα".

(Η εικόνα έχει ληφθεί από εδώ)

Μέρες εορτών

Δεν είναι απολύτως ξεκάθαρο, γιατί υπάρχουν άνθρωποι που χάνουν το ρυθμό τους στο τέλος του έτους, ούτε τί είναι αυτό που κάνει αρκετούς να "ρέπουν" προς απολογισμούς κι αναδρομές. Υπάρχουν υποψίες, πως όλα αυτά είναι απλώς αφορμή για να γεμίζουν σελίδες με "περασμένα" γεγονότα ή πρόσωπα. Η μόδα του απολογισμού ένα είναι βέβαιο: δεν έχει μυστήριο. Παλαιότερα οι εφημερίδες, κυρίως για λόγους ευκολίας, έκαναν τις τελευταίες ημέρες του έτους "παρουσιάσεις" των σημαντικότερων γεγονότων της χρονιάς και την τακτική αυτή ακολούθησε στην αρχή κι η τηλεόραση.

Τηλεπαρουσιαστές με παπιγιόν και τηλεπαρουσιάστριες με μακριά, σκούρα τουαλέτα είναι αλήθεια πως έχουν (ευτυχώς) πολύ καιρό να εμφανισθούν στους δέκτες μας τέτοια αποχή. Αυτή η ψευδεπίγραφη νότα επισημότητας (από πάνω σμόκιγκ κι από κάτω τζήν) είναι καιρός να αποσυρθεί μαζί με τους εμπνευστές της (πράγμα αμφίβολο).

Οι μέρες των εορτών είναι πρώτα από όλα μέρες απλές, κανονικές, με διάρκεια 24 ωρών (κι αυτές). Κάθε προσπάθεια να (μας τις) "δείξουν" αλλοιώτικες, είναι πολλές φορές εκ του πονηρού. Αν, πάντως, θέλουμε να έχουν κάτι που "ξεχωρίζει", είναι στο χέρι μας. Οπως, ακριβώς, συμβαίνει και με όλες τις υπόλοιπες 355 του χρόνου.

(Η εικόνα έχει ληφθεί από εδώ)