The Temper Trap - Sweet Disposition

sweet disposition
never too soon
oh reckless abandon
like no one's
watching you

a moment, a love
a dream, a laugh
a kiss, a cry
our rights, our wrongs
a moment, a love
a dream, a laugh
a moment, a love
a dream, a laugh

just stay there
cause i'll be comin over
and while our bloods still young
it's so young
it runs
and we won't stop til it's over
won't stop to surrender

songs of desperation
I played them for you
a moment, a love
a dream, a laugh
a kiss, a cry
our rights, our wrongs
a moment, a love
a dream, a laugh
a moment, a love
a dream, a laugh

just stay there
cause i'll be comin over
and while our bloods still young
it's so young
it runs
and we won't stop til it's over
won't stop to surrender

a moment, a love
a dream, a laugh
a kiss, a cry
our rights, our wrongs (won't stop til it's over)

Εξομολογήσεις

Από email (παλιού) επισκέπτη:

"...Χωρίς να λέω ότι είμαι ο τακτικότερος επισκέπτης σας, όποτε βλέπω φώς μπαίνω και σας ρίχνω μια ματιά. Ας πούμε ότι είμαι συνδρομητής σας, όπως αυτοί που ζουν σε ξένη χώρα και περιμένουν να φθάσει η εφημερίδα τους από την πατρίδα. Εχοντας λοιπόν μια τέτοια -στη χάση και στη φέξη- επαφή με τα μονά ζυγά σχεδόν από την αρχή τους θέλω να σας πω μερικές σκόρπιες σκέψεις μου.

Τα πόστ σας τις περισσότερες φορές, αν αφαιρέσει κανείς τη "μονομανία" σας με τις προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ και τις εκστρατείες των υποψηφίων, είναι απρόσμενα κι άλλοτε μου άρεσαν κι άλλοτε όχι -μα καθόλου όμως, όπως αυτό με τον αναπτήρα (που δεν είναι και το μόνο).

Τώρα τελευταία προτιμάτε τραγούδια. Το 2009, μάλιστα, θαρρώ πως υπερτερούν από τα κείμενα. Και το 2010, όμως, συνεχίζεται η παράδοση.

Αρκετά, όμως, με την κριτική. Ηρθε η ώρα να πάρουν τα μονά ζυγά στα χέρια τους οι λιγοστοί αναγνώστες σας. Ακούστε, λοιπόν, και βάλτε αν μπορείτε το κατάλληλο μουσικό χαλί στην ιστορία που θα σας διηγηθώ:

Ετοιμαζόμουν τις προάλλες να βγώ από το gmail, όταν έλαβα από άγνωστο πρόσωπο ένα mail: "Μπαίνω για μπάνιο...". Οσο κι αν έψαξα, δεν βρήκα κάτι να μου θυμίζει η διεύθυνση "...@yahoo.gr". Φαίνεται πως πέρασε κάμποση ώρα, γιατί ακολούθησε νέο: "Στεγνώνω μαλλιά...". Η μυστηριώδης αποστολέας (ήταν φανερό πως ήταν γυναίκα) είχε τελειώσει το μπάνιο της. Ηρθαν κι άλλα mail, που μετέφεραν με ελάχιστα λόγια και μεγάλη πειστικότητα τη διαδικασία που η άγνωστή μου ακολουθούσε καθώς ντυνόταν.

Αναρωτιόμουν όλη αυτή την ώρα (πρέπει να κράτησε λίγο πάνω από 30') αν θάπρεπε να απαντήσω σε κάποιο από τα μηνύματα, ενημερώνοντας ότι τα στέλνει σε λάθος πρόσωπο. Δεν τόκανα για ένα απλό λόγο: Ηταν η πρώτη και μάλλον μοναδική φορά στη ζωή μου, που παρακολουθώντας (λάθρα, είναι η αλήθεια) μια γυναίκα να ντύνεται ένιωσα ότι ο έρωτας μπορεί να μετατρέψει μια τέτοια διαδικασία ρουτίνας σε περιπέτεια.

Βλέποντας πως αύριο είναι 14 Φεβρουαρίου, είμαι σίγουρος ότι δεν θα δημοσιεύσετε το mail μου. 3 σχεδόν χρόνια τώρα δεν έχετε καν αναφερθεί σε αυτή την ημέρα..."

Για τη μεταφορά
ΜΟΝΑ ΖΥΓΑ

(Προέλευση της εικόνας)

Hold on

They hung a sign up in out town
"if you live it up, you won't
live it down"
So, she left Monte Rio, son
Just like a bullet leaves a gun
With charcoal eyes and Monroe hips
She went and took that California trip
Well, the moon was gold, her
Hair like wind
She said don't look back just
Come on Jim

Oh you got to
Hold on, Hold on
You got to hold on
Take my hand, I'm standing right here
You gotta hold on

Well, he gave her a dimestore watch
And a ring made from a spoon
Everyone is looking for someone to blame
But you share my bed, you share my name
Well, go ahead and call the cops
You don't meet nice girls in coffee shops
She said baby, I still love you
Sometimes there's nothin left to do

Oh you got to
Hold on, hold on
You got to hold on
Take my hand, I'm standing right here, you got to
Just hold on.

Well, God bless your crooked little heart St. Louis got the best of me
I miss your broken-china voice
How I wish you were still here with me

Well, you build it up, you wreck it down
You burn your mansion to the ground
When there's nothing left to keep you here, when
You're falling behind in this
Big blue world

Oh you go to
Hold on, hold on
You got to hold on
Take my hand, I'm standing right here
You got to hold on

Down by the Riverside motel,
It's 10 below and falling
By a 99 cent store she closed her eyes
And started swaying
But it's so hard to dance that way
When it's cold and there's no music
Well your old hometown is so far away
But, inside your head there's a record
That's playing, a song called

Hold on, hold on
You really got to hold on
Take my hand, I'm standing right here
And just hold on.

I know what I know

I drove all night

I had to escape
The city was sticky and cruel
Maybe I should have called you first
But I was dying to get to you
I was dreaming while I drove
The long straight road ahead, uh, huh

Could taste your sweet kisses
Your arms open wide
This fever for you is just burning me up inside

I drove all night to get to you
Is that alright
I drove all night
Crept in your room
Woke you from your sleep
To make love to you
Is that alright
I drove all night

What in this world
Keep us from tearing apart
No matter where I go I hear
The beating of your heart
I think about you
When the night is cold and dark
No one can move me
The way that you do
Nothing erases the feeling between me and you

I drove all night to get to you
Is that alright
I drove all night
Crept in your room
Woke you from your sleep
To make love to you
Is that alright
I drove all night

Could taste your sweet kisses
Your arms open wide
This fever for you is just burning me up inside

I drove all night to get to you
Is that alright
I drove all night
Crept in your room
Woke you from your sleep
To make love to you
I drove all night

You got me

If you were worried 'bout where
I been or who I saw or
what club I went to with my homies
baby don't worry you know that you got me

Copacabana

Her name was Lola, she was a showgirl
With yellow feathers in her hair and a dress cut down to there
She would merengue and do the cha-cha
And while she tried to be a star, Tony always tended bar
Across a crowded floor, they worked from 8 till 4
They were young and they had each other
Who could ask for more?

At the Copa (CO!), Copacabana (Copacabana)
The hottest spot north of Havana (here)
At the Copa (CO!), Copacabana
Music and passion were always the fashion
At the Copa....they fell in love

His name was Rico, he wore a diamond
He was escorted to his chair, he saw Lola dancin' there
And when she finished, he called her over
But Rico went a bit too far, Tony sailed across the bar
And then the punches flew and chairs were smashed in two
There was blood and a single gun shot
But just who shot who?

At the Copa (CO!), Copacabana (Copacabana)
The hottest spot north of Havana (here)
At the Copa (CO!), Copacabana
Music and passion were always the fashion
At the Copa....she lost her love

Her name is Lola, she was a showgirl
But that was 30 years ago, when they used to have a show
Now it's a disco, but not for Lola
Still in the dress she used to wear, faded feathers in her hair
She sits there so refined, and drinks herself half-blind
She lost her youth and she lost her Tony
Now she's lost her mind!

At the Copa (CO!), Copacabana (Copacabana)
The hottest spot north of Havana (here)
At the Copa (CO!), Copacabana
Music and passion were always the fashion
At the Copa....don't fall in love

Gimme Shelter

Oh, a storm is threat'ning
My very life today
If I don't get some shelter
Oh yeah, I'm gonna fade away

War, children, it's just a shot away
It's just a shot away
War, children, it's just a shot away
It's just a shot away

Ooh, see the fire is sweepin'
My very street today
Burns like a red coal carpet
Mad bull lost its way

War, children, it's just a shot away
It's just a shot away
War, children, it's just a shot away
It's just a shot away

Rape, murder!
It's just a shot away
It's just a shot away

Rape, murder!
It's just a shot away
It's just a shot away

Rape, murder!
It's just a shot away
It's just a shot away

The floods is threat'ning
My very life today
Gimme, gimme shelter
Or I'm gonna fade away

War, children, it's just a shot away
It's just a shot away

I tell you love, sister, it's just a kiss away
It's just a kiss away

Μαύρο

«Θα μαυρίσει ο τόπος αν εφαρμοστεί (ο προτεινόμενος νόμος για παροχή ελληνικής ιθαγένειας). Θα γεμίσουμε παραρτήματα της Αλ Κάϊντα. Δεν μπορείς να φέρνεις 700.000 μουσουλμάνους να τους κάνεις Ελληνες, χωρίς να ρωτάς την εκκλησία», φέρεται -κατά το ΒΗΜΑ- ειπών ο μητροπολίτης Θεσ/νίκης Ανθιμος, ενδεδυμένος κατά πάσα πιθανότητα με μαύρα ράσα.

( Προέλευση της εικόνας)

Αντιδράσεις "εκτός θέματος"

Από το σημερινό ΒΗΜΑ το άρθρο του Δ. Σωτηρόπουλου:

"Τα επιχειρήματα των αντιπάλων του νομοσχεδίου περί ιθαγένειας και ψήφου μεταναστών αποτελούν παράδειγμα του θολού τοπίου μέσα στο οποίο συζητείται όχι μόνο η συγκεκριμένη ρύθμιση αλλά τα περισσότερα μέτρα δημόσιας πολιτικής. Τούτο συμβαίνει για μια σειρά λόγους: έλλειψη πληροφόρησης σχετικά με τη νέα ρύθμιση, άγνοια εμπειρικών δεδομένων του υπό ρύθμιση προβλήματος, σύγχυση μεταξύ διαφορετικών προβλημάτων και άρα αντιδράσεις «εκτός θέματος», σαθρότητα κριτηρίων με βάση τα οποία οι αντίπαλοι του νομοσχεδίου απαντούν στο πρόβλημα, αδυναμία ένταξης της ρύθμισης σε ευρύτερη προοπτική. Ορισμένα από αυτά τα γνωρίσματα αναπαράγονται εσκεμμένα, από όσους- λίγους- παρεμβαίνουν στη συζήτηση κακόπιστα· άλλα οφείλονται σε χρόνιες αδυναμίες της ελληνικής δημόσιας σφαίρας (πόλωση, έλλειψη σοβαρής πολιτικής αγωγής στα σχολεία, απουσία δομών δημόσιου διαλόγου εκτός του Κοινοβουλίου, προβλήματα διαφάνειας και επαγγελματισμού σε πολλά μέσα ενημέρωσης).

Ανάμεσα στις αρνητικές αντιδράσεις, ξεχωρίζουν δύο. Κατά την πρώτη, η νέα ρύθμιση θα προσελκύσει κύματα μεταναστών που θα εκμεταλλευθούν τις επωφελείς για αυτούς νέες διατάξεις, ώστε, π.χ., να γεννήσουν τα παιδιά τους εδώ αντί σε άλλη δυτική χώρα. Κατά τη δεύτερη, θα υπονομευθεί η εθνική ομοιογένεια, μέσω αλλοίωσης της εθνικής ταυτότητας. Οποιος προβάλλει την πρώτη αντίρρηση έχει πολύ μεγάλη ιδέα για την Ελλάδα του 2010. Οποιος υποστηρίζει τη δεύτερη ίσως αγνοεί την ιστορική ετερογένεια των ελλήνων πολιτών και το πολυσύνθετο περιεχόμενο της εθνικής ταυτότητας.

Είναι προφανές ότι ο ρυθμός και ο όγκος της μετανάστευσης δεν θα επηρεαστούν από τη δυνατότητα που θα παράσχει ο νόμος στους ήδη μόνιμα διαμένοντες γονείς παιδιού που γεννήθηκε εδώ, να ζητήσουν να τού αποδοθεί η ελληνική ιθαγένεια. Ούτε, πάλι, όσοι μεταναστεύσουν προς την Ελλάδα θα το κάνουν επειδή κάποτε, εφόσον κριθεί ότι πληρούν τις προϋποθέσεις του νόμου, θα μπορέσουν να ψηφίσουν για τον δήμαρχο κάποιας ελληνικής πόλης. Ανεξάρτητα από την πρόθεση του νομοθέτη, η μετανάστευση προς την Ελλάδα και διαμέσου της Ελλάδας θα αυξηθεί έτσι κι αλλιώς λόγω της γεωγραφικής της θέσης, των προβλημάτων επιβίωσης και της διεύρυνσης του χάσματος πλούσιων- φτωχών στον κοντινό μας «Τρίτο Κόσμο».

Η «εθνική ομοιογένεια», εξάλλου, είναι έννοια προβληματική: μεταξύ των ελλήνων πολιτών υπήρχαν ανέκαθεν μειονότητες αλλόγλωσσων και αλλόθρησκων. Κατά τον προηγούμενο αιώνα πολλοί από αυτούς ανταλλάχθηκαν με ελληνικούς πληθυσμούς που βρίσκονταν εκτός Ελλάδας ή εκδιώχθηκαν. Από πολλούς «αλλογενείς» αφαιρέθηκε η ελληνική ιθαγένεια, όταν έκαναν το λάθος να ταξιδέψουν εκτός των ελληνικών συνόρων (συνήθης πρακτική μέχρι την τροποποίηση του Κώδικα Ιθαγένειας το 1998). Δεν είναι παρηγορητικό ότι και άλλα κράτη έκαναν τα ίδια.

Τις τελευταίες δύο δεκαετίες πλήθη μεταναστών εντάχθηκαν στον οικονομικά ενεργό πληθυσμό. Για τους παλαιότερους από αυτούς και κυρίως για τα παιδιά τους, προκύπτει ένα ζήτημα δικαιοσύνης. Αν δεν θέλουμε να παρατείνουμε τον διχασμό της κοινωνίας (πολλοί φορείς όλων των δικαιωμάτων, λιγότεροι κανενός δικαιώματος), πρέπει σταδιακά να δώσουμε πολιτικά δικαιώματα σε όσους μετανάστες πληρούν προϋποθέσεις παρόμοιες με τις ισχύουσες στις περισσότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Η ανησυχία περί μελλοντικής αλλοίωσης της εθνικής ταυτότητας είναι άτοπη, δεδομένου ότι οι νέοι, χάρη στις σύγχρονες συγκοινωνιακές και επικοινωνιακές δυνατότητες, ζουν ήδη ταυτόχρονα στην Ελλάδα, στην Ευρώπη, στον κόσμο, απολαμβάνοντας περισσότερες από μια συλλογικές ταυτότητες.

Τέλος, παρά τον ειδικό της χαρακτήρα, η προτεινόμενη ρύθμιση για τους μετανάστες και τα παιδιά τους έχει ευρύτερη σημασία και για όσους δεν είναι μετανάστες. Πολλοί αυτόχθονες δεν συγκινούνται πλέον από τα διαδοχικά και κάποτε εύλογα οράματα που το πολιτικό μας σύστημα διακίνησε στο παρελθόν (ανεξάρτητη, ελεύθερη, αναπτυγμένη, ισχυρή Ελλάδα). Το ζητούμενο πλέον είναι η- ανεύρετη- δίκαιη Ελλάδα".

Για τη μεταφορά

ΜΟΝΑ - ΖΥΓΑ

( Προέλευση της εικόνας)

Αυτός ο φόβος

Από τα σημερινά ΝΕΑ η παρέμβαση της Α. Φραγκουδάκη:

"Ένα από τα θεμέλια του ρατσισμού είναι ο φόβος της πολιτισμικής αλλοίωσης ενός λαού. Καλλιεργούν ορισμένοι αυτό τον φόβο, με αφορμή το νομοσχέδιο για την ιθαγένεια μεταναστών. Ο κίνδυνος που απειλεί, λέει, εμάς τους Έλληνες κυκλοφορεί και σε αριθμούς. Σε 40 χρόνια, κραυγάζουν, εμείς οι Έλληνες θα είμαστε «μειονότητα» στην ίδια μας τη χώρα.

Για να είναι όμως απειλή η ιθαγένεια όσων π.χ. γεννήθηκαν εδώ, αυτό σημαίνει ότι οι Έλληνες δεν είμαστε αυτό που είμαστε, αλλά είμαστε μια «φυλετικά» αμιγής οικογένεια με συγγένεια «βιολογική».

Πιστεύουνάραγε όσοι τα λένε αυτά ότι έχουν γεννηθεί από Έλληνες, που γέννησαν Έλληνες, που είχαν γεννήσει Έλληνες... έως τη Μινωική εποχή; Αν το πιστεύουν, θα πρέπει να μην ξέρουν απολύτως τίποτα για τη γενιά τους ούτε καλά καλά τον παππού και τη γιαγιά τους. Κανένας τους δεν έχει δηλαδή προγόνους Αρβανίτες ή Σλάβους και όλες τις πάρα πολλές ένα γύρω στη Μεσόγειο καταβολές από τον Καύκασο έως τα Βαλκάνια, την Ανατολή και την Αφρική;

Δεν είμαστε«φυλετικά καθαρός» λαός οι Έλληνες, γιατί τέτοιος λαός δεν υπάρχει. Η εθνική υπαγωγή είναι αποτέλεσμα της ιδεολογίας και όχι της βιολογίας. Δεν είναι «εξ αίματος» συγγένεια, είναι βούληση του ανήκειν στην πολιτική κοινότητα που είναι το ελληνικό έθνος- κράτος.

Έτσι γίναμε Έλληνες εμείς οι Έλληνες, όπως έγιναν και οι άλλοι έθνη, στη Μεσόγειο, χωνευτήρι όπου συναντήθηκαν οι αρχαιότεροι πολιτισμοί με σχεδόν όλους τους νεώτερους, και στα Βαλκάνια, όπου όλα τα κράτη όταν συγκροτήθηκαν ήταν πολυεθνοτικά. Το εθνικόπαραμύθι άλλων εποχών για την αιώνες κοιμισμένη βασιλοπούλα- πατρίδα, που «ξύπνησε» και έτσι λοιπόν γίναμε ελληνικό κράτος, σαν επιχείρημα στη διαμόρφωση πολιτικής για τους μετανάστες σήμερα, δεν είναι άγνοια όλων των παραπάνω. Είναι διεκδίκηση της «φυλετικής καθαρότητας». Αυτό όμως συνέβη 1933 με 1945. Τότε που η πολιτική υπέρ της «καθαρότητας της πατρίδας» μεταμόρφωσε τη γερμανική βασιλοπούλα σε Φρανκενστάιν. Και το τέρας πλανάται σαν σκιάχτρο ακόμα σήμερα τραυματικό ιδίως για τον γερμανικό λαό και πάντοτε τρομαχτικό για όλους".

Για τη μεταφορά

ΜΟΝΑ - ΖΥΓΑ

(Προέλευση της εικόνας)

Το ξεχασμένο πηγάδι

Το ποτάμι

Cantaloop island

Give a little bit

Give a little bit
Give a little bit of your love to me
Give a little bit
I'll give a little bit of my love to you
There's so much that we need to share
So send a smile and show you care

I'll give a little bit
I'll give a little bit of my life for you
So give a little bit
Oh give a little bit of your time to me
See the man with the lonely eyes
Oh take his hand, you'll be surprised

Give a little bit
Give a little bit of your love to me
I’ll give a little bit
I'll give a little bit of my life for you
Now's the time that we need to share
So find yourself, we're on our way back home

Oooh we're going home
Don't you need, don’t you need to feel at home?
Ah yeah, we gotta sing
Ooo yeah, gotta get a feelin’
Ooo yeah come along too

Yeah, come along too, hey
Come'a, come'a, come'a, come along
Take'a, take'a, take'a look yeah
Ooo yeah, come along too

Yeah, come along feel it
Say take a look
Come along too
For a long ride
Come a long way
Oh sing it tonight

Do it slow

[The name of this tune is Mississippi Goddam
And I mean every word of it]

Alabama's gotten me so upset
Tennessee made me lose my rest
And everybody knows about Mississippi Goddam

Alabama's gotten me so upset
Tennessee made me lose my rest
And everybody knows about Mississippi Goddam

Can't you see it
Can't you feel it
It's all in the air
I can't stand the pressure much longer
Somebody say a prayer

Alabama's gotten me so upset
Tennessee made me lose my rest
And everybody knows about Mississippi Goddam

[This is a show tune
But the show hasn't been written for it, yet]

Hound dogs on my trail
School children sitting in jail
Black cat cross my path
I think every day's gonna be my last

Lord have mercy on this land of mine
We all gonna get it in due time
I don't belong here
I don't belong there
I've even stopped believing in prayer

Don't tell me
I tell you
Me and my people just about due
I've been there so I know
They keep on saying "Go slow!"

But that's just the trouble
"do it slow"
Washing the windows
"do it slow"
Picking the cotton
"do it slow"
You're just plain rotten
"do it slow"
You're too damn lazy
"do it slow"
The thinking's crazy
"do it slow"
Where am I going
What am I doing
I don't know
I don't know

Just try to do your very best
Stand up be counted with all the rest
For everybody knows about Mississippi Goddam

[I made you thought I was kiddin' didn't we]

Picket lines
School boycotts
They try to say it's a communist plot
All I want is equality
for my sister my brother my people and me

Yes you lied to me all these years
You told me to wash and clean my ears
And talk real fine just like a lady
And you'd stop calling me Sister Sadie

Oh but this whole country is full of lies
You're all gonna die and die like flies
I don't trust you any more
You keep on saying "Go slow!"
"Go slow!"

But that's just the trouble
"do it slow"
Desegregation
"do it slow"
Mass participation
"do it slow"
Reunification
"do it slow"
Do things gradually
"do it slow"
But bring more tragedy
"do it slow"
Why don't you see it
Why don't you feel it
I don't know
I don't know

You don't have to live next to me
Just give me my equality
Everybody knows about Mississippi
Everybody knows about Alabama
Everybody knows about Mississippi Goddam

[That's it]

The Great Gig In The Sky

Καλή χρονιά!

Παραλείψεις

Από το σημερινό ΒΗΜΑ το άρθρο του Α. Ζενάκου

"Από πολύ μικρή ηλικία όλοι γνωρίζουμε και νιώθουμε οικειότητα με τις ίδιες χριστουγεννιάτικες εικόνες: τη φάτνη, το άχυρο, τα άλογα, τους Μάγους, τους βοσκούς, τα αγγελάκια με το τραγούδι τους, όλα τα πρόσωπα που πλαισιώνουν τη Γέννηση, όλους τους «δευτεραγωνιστές» της Θείας ιστορίας. Ακόμη περισσότερο, ολοένα περισσότερο τα τελευταία χρόνια διαθέτουμε χριστουγεννιάτικα δέντρα και Αγιο Βασίλη (ή Αγιο Νικόλα για άλλους), ταράνδους, γαλοπούλες και ψώνια- πολλά ψώνια. Συχνά έχω αναρωτηθεί: Πόση σχέση έχουν όλα αυτά με αυτό που γιορτάζουμε, τη γέννηση του Χριστού; Μια πρόχειρη απάντηση είναι: Πολύ μικρή. Αλλά η, έστω συνοπτική, αναζήτηση της σχέσης αυτής είναι σίγουρα διασκεδαστική.

Ξεκινώντας από την «πρωτογενή» πηγή οφείλουμε να παραδεχθούμε ότι το αποτέλεσμα είναι μάλλον αποθαρρυντικό: οι Ευαγγελιστές είναι μάλλον φειδωλοί με τις λεπτομέρειες της ιστορίας όταν αποφασίζουν έστω και να αναφερθούν σε αυτήν. Ας πούμε, ο Ιωάννης, γιος του Ζεβεδαίου, ο«μαθητής ον ηγάπα ο Ιησούς»,δεν μας λέει κουβέντα για τη Γέννηση. Επειτα από μια ποιητική εισαγωγή, μας συστήνει αυτός στον Ιωάννη τον Βαπτιστή και μας αφηγείται το περιστατικό κατά το οποίο ο Βαπτιστής αντικρίζει για πρώτη φορά τον Ιησού, ενήλικο πια, και αναφωνεί:«Ιδε ο αμνός του Θεού ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου».

Ο Ματθαίος, ο φοροεισπράκτορας στην Καπερναούμ που άκουσε τον Χριστό να του λέει«ακολούθει μοι», μας επισημαίνει απλώς ότι προτού προλάβουν ο Ιωσήφ και η Μαρία να «συνευρεθούν» («πριν ή συνελθείν» ), η νεαρά Παρθένος«ευρέθη εν γαστρί έχουσα εκ Πνεύματος Αγίου». Για τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου ούτε λόγος. Μας διηγείται βέβαια ό,τι συνέβη ανάμεσα στον Ηρώδη και στους Μάγους, καθώς και την Προσκύνηση. Το Θείο Βρέφος όμως έχει ήδη γεννηθεί και ο Ματθαίος δεν αναφέρει λέξη για απογραφή, δυσκολία στην ανεύρεση καταλύματος, φάτνη, άλογα ή ποιμένες.

Και του Μάρκου η αφήγηση ξεκινάει με το πρόσωπο του Ιωάννη του Βαπτιστή και τη Βάπτιση του Ιησού στον Ιορδάνη ποταμό. Εύλογο, ίσως, καθώς ο Μάρκος δεν ήταν ένας από τους δώδεκα μαθητές του Ιησού ούτε φαίνεται να τον γνώρισε προσωπικά. Αναφέρεται στις Πράξεις των Αποστόλων ως συνοδός του Παύλου και του Βαρνάβα στην Αντιόχεια (Πράξ. ιβ Δ 25), μελετητές όμως φαίνεται να πιστεύουν ότι τα περισσότερα σχετικά με τη ζωή του Ιησού τα έμαθε από τον Απόστολο Πέτρο.

Ο πιο γενναιόδωρος με την αφήγησή του είναι ο Λουκάς. Μας αφηγείται, μεταξύ άλλων, τον Ευαγγελισμό («χαίρε, Κεχαριτωμένη· ο Κύριος μετά Σου· ευλογημένη συ εν γυναιξίν» ), την απογραφή («και επορεύοντο πάντες απογράφεσθαι» ), τη φάτνη («και έτεκε τον υιόν αυτής τον πρωτότοκον, και εσπαργάνωσεν αυτόν και ανέκλινεν αυτόν εν τη φάτνη»), καθώς και την υπέροχη σκηνή με τους ποιμένες που φοβούνται και τους αγγέλους που τους καθησυχάζουν τραγουδώντας: «Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη,εν ανθρώποις ευδοκία» . Το μόνο πρόβλημα είναι ότι ούτε ο Λουκάς ήταν μαθητής του Ιησού. Μορφωμένος- ήταν γιατρός το επάγγελμα- και εργατικός ως συγγραφέας- πιστεύεται ότι είναι επίσης ο συγγραφέας των Πράξεων των Αποστόλων-, ο Λουκάς ήταν ακόλουθος του Παύλου. Εικάζεται βέβαια ότι είχε επικοινωνήσει με συγγενείς του Ιωάννη του Βαπτιστή, καθώς και με την ίδια τη Θεοτόκο, και έτσι πιστεύουμε ότι συγκέντρωσε τα περιστατικά της Γέννησης και της νεαρής ηλικίας του Ιησού.

Παρά την ένδεια των ευαγγελικών αφηγήσεων, πάντως, δεν είναι λίγοι οι πιστοί χριστιανοί που θρηνούν την εκκοσμίκευση των Χριστουγέννων και ζητούν την επιστροφή στον «αυθεντικό», χριστιανικό χαρακτήρα τους. Ξεχνούν, μάλλον, ιδιαίτερα οι μαχητικότεροι ανάμεσά τους που κατοικούν ως επί το πλείστον σε προτεσταντικές περιοχές του δυτικού κόσμου, άλλη μια ενδιαφέρουσα (ιστορική) λεπτομέρεια: κατά την επικράτηση της προτεσταντικής επανάστασης στην Αγγλία ο εορτασμός των Χριστουγέννων είχε απαγορευθεί. Και είχε απαγορευθεί ακριβώς επειδή ήταν αντιχριστιανικός, ακριβώς επειδή οι προτεστάντες εκείνοι γνώριζαν ότι αποτελούσε συνέχιση ενός παγανιστικού εθίμου: του εορτασμού του χειμερινού ηλιοστασίου. Μοιάζει λογικό, ιδιαίτερα αν αναρωτηθεί κανείς πού ακριβώς αναφέρεται ότι ο Χριστός γεννήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου.

Ευτυχώς οι περισσότεροι σύγχρονοι προτεστάντες δεν είναι οι πουριτανοί του Κρόμγουελ. Αναρωτιέμαι, ωστόσο, πόσο συνειδητοποιεί, ας πούμε, ο μέσος χριστιανός ότι συνεχίζει το παγανιστικό έθιμο της αρχαιότητας, να φέρνει κλαδιά από αειθαλή δέντρα μέσα στο σπίτι του τον χειμώνα; Ή ότι η ιδέα του εορτασμού «γενεθλίων» αυτή την περίοδο του χρόνου συνδέεται όχι με τον Ιησού αλλά με την «Dies Νatalis Solis Ιnvicti», κυριολεκτικά «ημέρα γενεθλίων του ανίκητου ήλιου», όταν δοξάζονταν μια σειρά θεότητες, μεταξύ άλλων ο Σύρος Ελάχ Γκαμπάλ και ο Πέρσης Μίθρας; Για να μην αναφερθούμε καν στον Αγιο Βασίλειο, ο οποίος στη δυτική παράδοση είναι ο Αγιος Νικόλαος. Σε έναν βαθμό η σύγχυση των δύο δικαιολογείται (έστω και αν παραδοσιακά ο Αγιος Βασίλειος φέρνει δώρα την Πρωτοχρονιά και όχι τα Χριστούγεννα), καθ΄ ότι και οι δύο ήταν από τη Μικρά Ασία, ο πρώτος από την Καισάρεια, ο δεύτερος από τη Μύρα. Ετσι εξηγείται ότι λίγους αιώνες αργότερα αισθάνθηκαν αμφότεροι την ανάγκη να μετακομίσουν στη Λαπωνία, διότι η παραδοσιακή κόκκινη στολή με την άσπρη γούνα των χριστιανών επισκόπων του 4ου αιώνα ήταν λίγο ζεστή για τη Μικρά Ασία.

Σίγουρα, βέβαια, όλα αυτά δεν πρέπει να μας αποθαρρύνουν από το να απολαύσουμε το χριστιανικό, εμ, παγανιστικό, εμ, ρωμαϊκό, εμ, εορταστικό, τέλος πάντων, πνεύμα των ημερών. Εν μέσω ταράνδων (που, ως γνωστόν, ευδοκιμούν στη Βηθλεέμ), ελάτων (χαρακτηριστικής, δηλαδή, παλαιστινιακής χλωρίδας) και ευελπιστώντας ότι η γαλοπούλα (γνωστή από το θαύμα όπου ο Ιησούς είχε δύο και τις πολλαπλασίασε για να ταΐσει χιλιάδες πιστούς) θα είναι καλοψημένη, σας εύχομαι υγεία και ευτυχία για τις γιορτές του Χειμερινού Ηλιοστασίου..."

Για τη μεταφορά
ΜΟΝΑ - ΖΥΓΑ

(Προέλευση της εικόνας, που συνοδεύεται από τη λεζάντα: "Από τις λιγότερο γνωστές πλευρές της παιδικής ηλικίας του Ιησού και σίγουρα όχι από αυτές που γιορτάζουμε αυτές τις ημέρες: Μαξ Ερνστ, «Η Αγία Παρθένος τιμωρεί τον μικρό Ιησού ενώπιον τριών μαρτύρων»,1926")

Weather Report - Teen town

Love her madly

Don't ya love her madly
Don't ya need her badly
Don't ya love her ways
Tell me what you say

Don't ya love her madly
Wanna be her daddy
Don't ya love her face
Don't ya love her as she's walkin' out the door
Like she did one thousand times before

Don't ya love her ways
Tell me what you say
Don't ya love her as she's walkin' out the door

All your love
All your love
All your love
All your love

All your love is gone
So sing a lonely song
Of a deep blue dream
Seven horses seem to be on the mark

Yeah, don't you love her
Don't you love her as she's walkin' out the door

All your love
All your love
All your love

Yeah, all your love is gone
So sing a lonely song
Of a deep blue dream
Seven horses seem to be on the mark

Well, don't ya love her madly
Don't ya love her madly
Don't ya love her madly